BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

06 sierpnia 2018

Od Czaplej Łapy C.D. Ciernistej Łodygi

Zaledwie dwa dni minęły odkąd otrzymał swoją karę, a on już miał dosyć. Konwaliowa Łapa i Spleciona Łapa dogryzali mu prawie na każdym kroku, a Kaczeńcowy Pazur, syn Żmijowej Łuski, wyraźnie dał mu do zrozumienia, że nie tylko u jego matki ma przechlapane.
Żmijowa Łuska również nie zamierzała dać mu spokoju. Owszem, przynosiła Błękitnej Łapie i Czaplej Łapie wodę, ale miała w zwyczaju znienacka rzucać im mokrym, ciężkim, napęczniałym mchem w pyski. Kocura bardzo to irytowało, ale wojowniczka najwyraźniej świetnie się bawiła.
Najbardziej jednak działało mu na nerwy to, że pomimo tego, że zarówno on z siostrą jak i Żmijowa Łuska dostali swoje zadania i je wykonywali, to wojowniczka mogła dalej im uprzykrzać życie, podczas gdy Czapla Łapa i Błękitna Łapa nie mogli się w żaden sposób na niej odegrać. Wyjście z obozu w celu przygotowania jakiejś zemsty w żadnym wypadku nie wchodziło w grę, a ubrudzenie jej posłania czy próba nakarmienia jej zepsutym mięsem byłaby zbyt oczywista. Nie mogli też poskarżyć się liderowi, bo co by powiedzieli? ,,Nocna Gwiazdo, Żmijowa Łuska bije nas po pyskach mokrym mchem, zamiast normalnie, jak myślący kot położyć go gdzieś obok nas"?
Pozostało im czekać na odpowiednią okazję, no chyba, że któreś z nich dostałoby nagle wspaniałego oświecenia i do głowy przyszedłby im jakiś wyborny, chytry plan.
- Bu! - ktoś zawołał mu nagle prosto do ucha, brutalnie wyrywając go z zamyślenia. Przestraszony i zdezorientowany kocur momentalnie odskoczył w bok wymachując wszystkimi łapami. Z głuchym łupnięciem upadł na zadek, a tumany pyłu uniosły się w powietrze.
Czapla gwałtownie nabrał powietrza i popatrzył gniewnie na kota, który go tak kreatywnie zaskoczył. Wcale się nie zdziwił, gdy odkrył, że to jego jakże ukochana starsza siostrzyczka.
- Jesteś pod wpływem kocimiętki czy niespełna rozumu? - fuknął gniewnie Czapla. Tak, zdecydowanie był nie w sosie.
- Hej hej, nie bądź taki hej do przodu. Nie zapominaj, że jestem wojowniczką. Nie chcesz chyba dostać kolejnej kary za brak szacunku do wojowników, co? - rzuciła dokuczliwie kotka uśmiechając się zadziornie.
- Teraz jesteś królową, nie wojowniczką - zauważył Czapla Łapa.
- To tylko na chwilę - puściła mu oczko siostra.
Uczeń przewrócił oczami, po czym wziął ze stosiku zwierzyny dorodnego, dużego królika i niemałym trudem zaczął go wlec w stronę legowiska starszych. Ciernista Łodyga przez moment patrzyła na niego ze zdezorientowanym uśmiechem, ale kiedy ogarnęła, co Czapla zamierza zrobić z tą wielką zwierzyną uniosła brwi i zacmokała.
- Ooo, rozumiem - miauknęła przeciągając samogłoski. - Masz przekichane u wojowników, więc próbujesz podlizać się starszyźnie, mam rację? - kiedy bura kotka podążyła za Czaplą Łapą uczeń zrozumiał, że prędko nie da mu spokoju.
Kocur na chwilę wypuścił królika z pyska.
- Nie masz - odpowiedział krótko i twardo, po czym kontynuował wleczenie jedzenia do legowiska.
- Wiesz - mówiła dalej Ciernista Łodyga. - Może i nie byłam najgrzeczniejszą uczennicą, ale na Gwiezdnych, na pewno nie zraziłam do siebie połowy klanu pierwszego dnia treningu!
Czapla nie wytrzymał i zdecydowanym ruchem położył łapę na pyszczku kotki.
- Czycho boncz - warknął z królikiem w zębach.
<Ciernik? ;;)))>
Ogólnie to nie wiem czy dobrze odwzorowałam charakter Cierń, nie bij plox
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)