BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Plotki w Klanie Klifu mimo upływu czasu wciąż się rozprzestrzeniają. Srokoszowa Gwiazda stracił zaufanie części swoich wojowników, którzy oskarżają go o zbrodnie przeciwko Klanowi Gwiazdy i bycie powodem rzekomego gniewu przodków. Złość i strach podsycane są przez Judaszowcowy Pocałunek, głoszącego słowo Gwiezdnych, i Czereśniową Gałązkę, która jako pierwsza uznała przywódcę za powód wszystkich spotykających Klan Klifu katastrof. Srokoszowa Gwiazda - być może ze strachu przed dojściem Judaszowca do władzy - zakazał wybierania nowych radnych, skupiając całą władzę w swoich łapach. Dodatkowo w okolicy Złotych Kłosów pojawili się budujący coś Dwunożni, którzy swoimi hałasami odstraszają zwierzynę.

W Klanie Nocy

doszło do ataku na książęta, podczas którego Sterletowa Łapa utracił jedną z kończyn. Od tamtej pory między samotnikami a Klanem Nocy, trwa zawzięta walka. Zgodnie z zeznaniami przesłuchiwanych kotów, atakujący ich klan samotnicy nie są zwykłymi włóczęgami, a zorganizowaną grupą, która za cel obrała sobie sam ród władców. Wojownicy dzień w dzień wyruszają na nieznane tereny, przeszukując je z nadzieją znalezienia wskazówek, które doprowadzą ich do swych przeciwników. Spieniona Gwiazda, która władzę objęła po swej niedawno zmarłej matce, pracuje ciężko każdego wschodu słońca, wraz z zastępczyniami analizując dostarczane im wieści z granicy.
Niestety, w ostatnich spotkaniach uczestniczyć mogła jedynie jedna z jej zastępczyń - Mandarynkowe Pióro, która tymczasowo przejęła obowiązki po swej siostrze, aktualnie zajmującej się odchowaniem kociąt zrodzonych z sojuszu Klanu Nocy oraz Klanu Wilka.

W Klanie Wilka

Kult Mrocznej Puszczy w końcu się odzywa. Po księżycach spędzonych w milczeniu i poczuciu porzucenia przez własną przywódczynię, decydują się wziąć sprawy we własne łapy. Ciężko jest zatrzymać zbieraną przez taki czas gorycz i stłumienie, przepełnione niezadowoleniem z decyzji władzy. Ich modły do przodków nie idą na marne, gdyż przemawia do nich sama dusza potępiona, kryjąca się w ciele zastępczyni, Wilczej Tajgi. Sosnowa Igła szybko zdradza swą tożsamość i przyrównuje swych wyznawców do stóp. Dochodzi do udanego zamachu na Wieczorną Gwiazdę. Winą obarczeni zostają żądni zemsty samotnicy, których grupki już od dawna były mordowane przez kultystów. Nowa liderka przyjmuje imię Sosnowa Gwiazda, a wraz z nią, w Klanie Wilka następują brutalne zmiany, o czym już wkrótce członkowie mogli przekonać się na własne oczy. Podczas zgromadzenia, wbrew rozkazowi liderki, Skarabeuszowa Łapa, uczennica medyczki, wyjawia sekret dotyczący śmierci Wieczornej Gwiazdy. W obozie spotyka ją kara, dużo gorsza niż ktokolwiek mógłby sądzić. Zostaje odebrana jej pozycja, możliwość wychodzenia z obozu, zostaje wykluczona z życia klanowego, a nawet traci swe imię, stając się Głupią Łapą, wychowanką Olszowej Kory. Warto także wspomnieć, że w szale gniewu przywódczyni bezpowrotnie okalecza ciało młodej kotki, odrywając jej ogon oraz pokrywając jej grzbiet głębokimi szramami.

W Owocowym Lesie

Społecznością wstrząsnęła nagła i drastyczna śmierć Morelki. Jak donosi Figa – świadek wypadku, świeżo mianowanemu zwiadowcy odebrały życie ogromne, metalowe szczęki. W związku z tragedią Sówka zaleciła szczególną ostrożność na terenie całego klanu i zgłaszanie każdej ze śmiercionośnych szczęki do niej.
Niedługo później patrol składający się z Rokitnika, Skałki, Figi, Miodka oraz Wiciokrzewa natknął się na mrożący krew w żyłach widok. Ciało Kamyczka leżało tuż przy Drodze Grzmotu, jednak to głównie jego stan zwracał na siebie największą uwagę. Zmarły został pozbawiony oczu i przyozdobiony kwiatami – niczym dzieło najbardziej psychopatycznego mordercy. Na miejscu nie znaleziono śladów szarpaniny, dostrzeżono natomiast strużkę wymiocin spływającą po pysku kocura. Co jednak najbardziej przerażające – sprawca zdarzenia w drastyczny sposób upodobnił wygląd truchła do mrówki. Szok i niedowierzanie jedynie pogłębił fakt, że nieboszczyk pachniał… niedawno zmarłą Traszką. Sówka nakazała dokładne przeszukanie miejsca pochówku starszej, aby zbadać sprawę. Wprowadziła także nowe procedury bezpieczeństwa: od teraz wychodzenie poza obóz dozwolone jest tylko we dwoje, a w przypadku uczniów i ról niewalczących – we troje. Zalecana jest również wzmożona ostrożność przy terenach samotniczych. Zachowanie przywódczyni na pierwszy rzut oka nie uległo zmianie, jednak spostrzegawczy mogą zauważyć, że jej znany uśmiech zaczął ostatnio wyglądać bardzo niewyraźnie.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty



Miot w Klanie Klifu i Klanie Burzy!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Wilka!
(brak wolnych miejsc!)

Znajdki w Klanie Wilka!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 30 marca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

31 maja 2021

Od Niezapominajkowej Łapy (Niezapominajkowego Snu) CD. Orzechowego Zmierzchu (Orzecha)

Niezapominajka wcięło. 
Dosłownie. 
Upadł na ziemie. Zadem zarył o ziemię. Spoglądał z niedowierzeniem na siostrę. 
— Orzechowy Zmierzchu, takie żarty nie są śmieszne... — miauknął, nadal wpatrując się w kotkę. 
Kotka odwróciła wzrok. 
— Ja... nie żartuję. 
Niezapominajek pokręcił łbem. Nie. To nie mogła być prawda. Jego siostra... Jego ukochana siostra. Cicha, dbająca o bliskich, nietracąca mimo wszystko nadziei... To nie mogła być prawda. Van w to nie wierzył. Nie potrafił. Nie umiał wyobrazić sobie kotki poplamionej krwią. Zabijającej bez zawahania kogoś. 
— ...Czemu...? — wydusił w końcu.
Kotka okryła się ogonem. Szczelnie. Wzrokiem uciekła gdzieś daleko. Siedziała cała spięta. Jej ślipia rozbiegane chciały uciec gdzieś. Z daleka od niego i wszystkich. 
— O-on zabił m-mamę. — miauknęła żałośnie z łzami w ślipiach. 
Niezapominajek skamieniał. 
— To nie powód! — krzyknął. — P-przecież... p-przecież... on też miał rodzinę. 
Orzechowy Zmierzch nie odpowiedziała. Siedziała jedynie, wpatrując się w jakiś punkt. Van spuścił wzrok. 
— Jesionowa Gwiazda... wie? — zapytał nagle., zerkając na siostrę. 
Kotka przełknęła ciężko ślinę. 
— Nie.
Niezapominajek już otworzył pysk, ale Orzechowy Zmierzch go wyprzedziła. 
— W-wygnałby m-mnie. A-albo z-zabił. — miauknęła przerażona. 
Uczeń zrobił krok w tył. 
— Nie. To niemożliwe. 
Siostra uśmiechnęła się smutno. Przez łzy. 
— M-myślisz, że p-pozwoliłby o-od t-tak żyć m-m-morderczyni w k-k-klanie? Jakby nic się nie s-s-stało? — załkała. — J-jedyne co m-mogę zrobić t-to to ukrywać. 
— Nie. Nie. Na pewno jest inne wyjście. — miauknął Niezapominajkowa Łapa. — Musi być. Jak mu powiesz na pewno potraktuje cię lepiej. Na pewno w końcu ci wybaczy. Na pewno to będzie lepsze rozwiązanie. — powtarzał siostrze. 
Kotka jedynie kręciła łbem. 
— Niezapominajku, proszę. Z-zapomnij o t-tej r-rozmowie. — miauknęła lichym głosem kotka. — Proszę. 

* * *

Niezapominajkowy Sen nie spodziewał się, że tak wszystko się potoczy. Ciąża kotki z Jabłkową Bryzą wydawała się kiedyś nadejść, ale teraz? Tak szybko. Nie sądził, że zostanie wujkiem w tak młodym wieku. Sytuacja w klanie nadal była napięta. Niektóre koty spoglądały na Orzech z pogardą. Inne potrafiły zepsuć "niechcący" jakiś wał. 
Szylkretka pracowała ciężko. Nawet nie zauważyła jak do niej podszedł. Usiadł za grzbietem kotki. W pysku miał wróbla i parę stokrotek, które ledwo przeżyły panującą pogodę. 
— Orzechu...?
Kotka zapracowana nawet się nie odwróciła. Lekko dotknął ją łapą. 
— Orzechu...? — spotkawszy się z zaskoczonym spojrzeniem siostry, uśmiechnął się lekko do niej. Odpocznij uderzenie serca. 
Przesunął w jej stronę wróbla.


<Orzech? jak coś to pisz jeśli coś do poprawy>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz