BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Plotki w Klanie Klifu mimo upływu czasu wciąż się rozprzestrzeniają. Srokoszowa Gwiazda stracił zaufanie części swoich wojowników, którzy oskarżają go o zbrodnie przeciwko Klanowi Gwiazdy i bycie powodem rzekomego gniewu przodków. Złość i strach podsycane są przez Judaszowcowy Pocałunek, głoszącego słowo Gwiezdnych, i Czereśniową Gałązkę, która jako pierwsza uznała przywódcę za powód wszystkich spotykających Klan Klifu katastrof. Srokoszowa Gwiazda - być może ze strachu przed dojściem Judaszowca do władzy - zakazał wybierania nowych radnych, skupiając całą władzę w swoich łapach. Dodatkowo w okolicy Złotych Kłosów pojawili się budujący coś Dwunożni, którzy swoimi hałasami odstraszają zwierzynę.

W Klanie Nocy

doszło do ataku na książęta, podczas którego Sterletowa Łapa utracił jedną z kończyn. Od tamtej pory między samotnikami a Klanem Nocy, trwa zawzięta walka. Zgodnie z zeznaniami przesłuchiwanych kotów, atakujący ich klan samotnicy nie są zwykłymi włóczęgami, a zorganizowaną grupą, która za cel obrała sobie sam ród władców. Wojownicy dzień w dzień wyruszają na nieznane tereny, przeszukując je z nadzieją znalezienia wskazówek, które doprowadzą ich do swych przeciwników. Spieniona Gwiazda, która władzę objęła po swej niedawno zmarłej matce, pracuje ciężko każdego wschodu słońca, wraz z zastępczyniami analizując dostarczane im wieści z granicy.
Niestety, w ostatnich spotkaniach uczestniczyć mogła jedynie jedna z jej zastępczyń - Mandarynkowe Pióro, która tymczasowo przejęła obowiązki po swej siostrze, aktualnie zajmującej się odchowaniem kociąt zrodzonych z sojuszu Klanu Nocy oraz Klanu Wilka.

W Klanie Wilka

Kult Mrocznej Puszczy w końcu się odzywa. Po księżycach spędzonych w milczeniu i poczuciu porzucenia przez własną przywódczynię, decydują się wziąć sprawy we własne łapy. Ciężko jest zatrzymać zbieraną przez taki czas gorycz i stłumienie, przepełnione niezadowoleniem z decyzji władzy. Ich modły do przodków nie idą na marne, gdyż przemawia do nich sama dusza potępiona, kryjąca się w ciele zastępczyni, Wilczej Tajgi. Sosnowa Igła szybko zdradza swą tożsamość i przyrównuje swych wyznawców do stóp. Dochodzi do udanego zamachu na Wieczorną Gwiazdę. Winą obarczeni zostają żądni zemsty samotnicy, których grupki już od dawna były mordowane przez kultystów. Nowa liderka przyjmuje imię Sosnowa Gwiazda, a wraz z nią, w Klanie Wilka następują brutalne zmiany, o czym już wkrótce członkowie mogli przekonać się na własne oczy. Podczas zgromadzenia, wbrew rozkazowi liderki, Skarabeuszowa Łapa, uczennica medyczki, wyjawia sekret dotyczący śmierci Wieczornej Gwiazdy. W obozie spotyka ją kara, dużo gorsza niż ktokolwiek mógłby sądzić. Zostaje odebrana jej pozycja, możliwość wychodzenia z obozu, zostaje wykluczona z życia klanowego, a nawet traci swe imię, stając się Głupią Łapą, wychowanką Olszowej Kory. Warto także wspomnieć, że w szale gniewu przywódczyni bezpowrotnie okalecza ciało młodej kotki, odrywając jej ogon oraz pokrywając jej grzbiet głębokimi szramami.

W Owocowym Lesie

Społecznością wstrząsnęła nagła i drastyczna śmierć Morelki. Jak donosi Figa – świadek wypadku, świeżo mianowanemu zwiadowcy odebrały życie ogromne, metalowe szczęki. W związku z tragedią Sówka zaleciła szczególną ostrożność na terenie całego klanu i zgłaszanie każdej ze śmiercionośnych szczęki do niej.
Niedługo później patrol składający się z Rokitnika, Skałki, Figi, Miodka oraz Wiciokrzewa natknął się na mrożący krew w żyłach widok. Ciało Kamyczka leżało tuż przy Drodze Grzmotu, jednak to głównie jego stan zwracał na siebie największą uwagę. Zmarły został pozbawiony oczu i przyozdobiony kwiatami – niczym dzieło najbardziej psychopatycznego mordercy. Na miejscu nie znaleziono śladów szarpaniny, dostrzeżono natomiast strużkę wymiocin spływającą po pysku kocura. Co jednak najbardziej przerażające – sprawca zdarzenia w drastyczny sposób upodobnił wygląd truchła do mrówki. Szok i niedowierzanie jedynie pogłębił fakt, że nieboszczyk pachniał… niedawno zmarłą Traszką. Sówka nakazała dokładne przeszukanie miejsca pochówku starszej, aby zbadać sprawę. Wprowadziła także nowe procedury bezpieczeństwa: od teraz wychodzenie poza obóz dozwolone jest tylko we dwoje, a w przypadku uczniów i ról niewalczących – we troje. Zalecana jest również wzmożona ostrożność przy terenach samotniczych. Zachowanie przywódczyni na pierwszy rzut oka nie uległo zmianie, jednak spostrzegawczy mogą zauważyć, że jej znany uśmiech zaczął ostatnio wyglądać bardzo niewyraźnie.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty



Znajdki w Klanie Wilka!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Owocowym Lesie!
(jedno wolne miejsce!)

Miot Samotników!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 30 marca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

23 maja 2021

Od Wrzosu CD Sroczej Łapy

 Przyjrzała się uważnie kocurkowi, który ich odwiedził. Delikatna, skromna sylwetka o nieułożonym, odstającym futrze. Zapadnięte, chuderlawe boki zdobiły ciemniejsze wiry, malowane podobnym wzorem jak u niej samej. W jego szmaragdowych ślepiach widziała wiele emocji, a jego zdezorientowana mina zdradzała, że prawdopodobnie nie spodziewał się takiej propozycji ze strony drugiej karmicielki. Wrzos z równie sporą niepewnością skakała wzrokiem po wybiegających za żłobek przyjaciołach. Każdy pysk znikający z wnętrza kociarni wydawał się kipieć radością i ekscytacją, z zaciekawieniem obserwując nowe otoczenie. Mimo wszystko uszka burego kocięcia opadły, a na jej mordce nieprzerwanie malowało się wahanie. Mogli? Tak po prostu wyjść? Za pozwoleniem wymknąć się spod czujnego oka opiekunek i wyjść na nieznane zewnątrz z obcym jej kotem? Wciąż nie znała tego miejsca. Wciąż jedyne tutejsze koty, jakie poznała to Jemioła, Popielaty Grzbiet i Firletkowy Płatek. Kotka machnęła nerwowo krótkim ogonkiem, spoglądając w oczy nieznajomego. Nie wyglądał na groźnego. Jego nieśmiałe stęki, drżący głos i przerażony wzrok nie wskazywał na to, by miał im zrobić krzywdę. W jakimś stopniu nawet przypominał jej kogoś.

Chociaż nie znała jego imienia, miała wrażenie, że nie musiała się go bać. Słowik się go nie bała, reszta się go nie bała, karmicielki też nie. Więc czy był powód, by się obawiać? By niepokoić się wyjściem z nim na spacer? Nie chciała mu też sprawić przykrości swoim ociąganiem się z decyzją. Szybko obejrzała się za siebie, a jej spojrzenie spoczęło na Niedźwiadku. Nie oczekiwała, że on pójdzie, nawet jeśli Dzik wyszedł. Wiedziała, że nie przepadał za takimi wyprawami. Jednak jej nic nie już nie powstrzymywało, gdy odsunęła wątpliwości na bok. Posłała mu ciepły uśmiech, po czym zwróciła się do przybysza.
- Poproszę - z cichym słowem na ustach podreptała do łap nieznajomego, popychana skromnie błyskającą chęcią poznania zarówno przybysza, jak i nowego świata za wejściem do żłobka.
- T-to ch-chodźmy wtedy… - chude nogi burego kocura ruszyły się z dozą niepewności. Wrzos podążyła za nim, ostrożnie wyglądając zza rogu kociarni. Jej oczom ukazał się wielki obóz osłonięty krzewami, nagimi skałami i młodymi drzewkami. Obraz ten wciąż wprawiał w ją zdziwienie, nawet jeśli widziała go przelotnie już parę razy. Reszta kociąt z uśmiechami zwiedzała otoczenie, zaglądając do coraz to nowej jamki, gdy Wrzos zatrzymała się w zaskoczeniu. Onieśmielona mimowolnie przysunęła się bliżej do burego, chowając się przed widokiem innych. Przez to, że jej przyjaciele wybiegli pierwsi, w pobliżu nie było innego kota, który mógł odwrócić jej uwagę od konfuzji, jaka robiła bałagan w jej umyśle.
- Jak masz na imię? - zapytała, uniósłszy łepek, próbując skupić się na jednej kwestii.
- S...Srocza Łapa - uczeń przełknął ślinę, poprzedzając wypowiedź cichym westchnieniem.
- Bardzo ładnie - uśmiechnęła się do niego jasno, ciesząc się nową wiadomością. Skoro teraz już go znała, nie musiała się niczym martwić. Kto wie, może nawet kocurek wytłumaczy jej co nieco o tym miejscu? Nie była przekonana do zwiedzania ów miejsca na własną łapę, a burasek, nawet jeśli nieśmiały, sprawiał wrażenie całkiem miłego. - Mógłbyś mi coś opowiedzieć o… Klanie Klifu, tak? Proszę?

< Srocza Łapo? >

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz