Od Pszczółki CD. Owcy

Otworzyła swe zielone oczy, czując, jak zmęczona jest, nie słuchając się jednak swoich potrzeb, wstała na łapy i chwiejnym krokiem przemieściła się w stronę legowiska swojego ojca- Rudzika i jego asystenta- Małego. Rudzik był drobnym rudo-białym kocurem o nadnaturalnie wielkich zielonych oczach, które odziedziczyła po nim Pszczółka. Mały Synem zaś był zupełnym przeciwieństwem swojego mentora, był wielki i masywny oraz posiadał długą niebiesko-białą sierść i niebieskie oczy. Słońce próbowała przebić się przez chmury, jednak nie było w stanie, chmur było zbyt dużo, a słońce jedno. Pszczółka zamrugała zielonymi oczami, próbując przyzwyczaić się do białej mgły panującej na bagnach, mimo iż mieszkała na bagnach przez całe swoje życie i przez większość poranków mgła była obecna, jednak Pszczółka dalej się do tego nie przyzwyczaiła. No właśnie Pszczółka, czy nie powinna była poprosić liderkę Klanu Lisa- Czereśnię o zmianę imienia na Pszczoła. Bolesne wspomnienia przypłynęły do kotki, pozbawiając ją tchu, gdzie jest Pszczele Żądło i Leśny Strumień? Pomimo bzdur, jakie wygadywała niebieska dymna kocica, kochała ją całym swoim popękanym serduszkiem. Może jeszcze kiedyś spotka kotki? Zawyła głośno i usiadła na zimnej kleistej ziemi, łzy płynęły z jej oczu jak oszalałe. Później wstała lekko, włócząc swoim długim ogonem po ziemi, przez co szybko stał się brązowy. Na chwiejących się łapach weszła do legowiska Rudzika i Małego, jednak nikogo w nim nie zastała. Usiadła na posłaniu swojego ojca i zawyła głośno za wszystkimi kotami, których już nigdy nie zauważy.

* * *

- Nic co cię interesuje — odpowiedział szorstko czarny kocur, nawet nie patrząc się na Pszczółkę.
Wielkie oczy kremowej wpatrywały się w każdy ruch ucznia, nagle przestał ją obchodzić Owca, ponieważ zauważyła stosik gałęzi. Kremowa vanka rzuciła się szaleńczym pędem w kierunku dzieła syn Muchy, po czym na miejscu przetarzała się w stosiku rozrzucając gałęzie na wszystkie strony i je łamiąc.

< Owca? >