BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

06 lipca 2019

Od Sroczego Żaru CD Koziej Łapy (Kozia Nóżka)

— Ych, mam tylko prośbę. — westchnął cicho Koza, jednak do Sroczego Żaru już nie docierało co mówił kocur. — Nie mów jej, że ja ci to powiedziałem, dobrze?
Zimorodkowa Pieśń zazdrosna o Zlepioną Łapę. To zdanie utknęło jej w głowie niczym cierń w łapie i co chwilę boleśnie o sobie przypominało. Ale jak to zazdrosna? Czemu zazdrosna? Przecież kochała zarówno Zimorodka jak i Zlepka. Innym rodzajem miłości, ale tak samo mocno. Nie rozumiała w czym jest problem. Nie mogła kochać ich obydwoje? Kotka nerwowo złapała się za głowę, a jej ogon chodził furiacko w tę i we w tę, znosząc kurz w legowisku. I co ona ma z tym wszystkim zrobić? Kogo się poradzić? Nie miała innych przyjaciół niż siostra.
— Sroczko? Wszystko w porządku? — usłyszała niezaniepokojony głos Koziej Łapy.
Podniosła łeb niechętnie i zmusiła się do spojrzenia na kocura. Jego zmartwione i lekko przestraszone ślipia wpatrywały się w nią uważnie. Nie chciała mu robić problemu. Nie chciała go martwić. Tak bardzo miała ochotę opuścić legowisko medyków i uciec gdzieś, by pomyśleć w spokoju. Zastanowić się nad tym wszystkim. Spróbować jakoś to ogarnąć.
— T-tak, wszystko jest dobrze — powiedziała na jednym wydechu po czym wybiegła pędem z legowiska.
Słyszała w oddali coraz cichsze wołanie ucznia Lisiej Gwiazdy, lecz wiedziała, że nie może się zatrzymać. Pokazać jak żałosna jest i nie radzi sobie z problemami. Na pewno wyśmiałby ją w wtedy. Wszyscy by ją wyśmiali. Nie mogła im ufać. W głowie buzowały jej myśli i różne pomysły. Co ma zrobić? Pogadać z Zimorodkiem od tak? A czy ona w ogóle będzie chciała jej wysłuchać? Nie, na pewno nie będzie chciała jej wysłuchać. Takiej beznadziejnej przyjaciółki i siostry nikt by nie chciał. Już i tak dużo przez nią wycierpiała. Łapy skierowały ją do wyjścia z obozu. Przedzierając się przez wysokie trawy i chaszcze dobiegła do Płaczącego Strażnika. Położyła pod wierzbą, skrywając się w jej cieniu. Schowała łeb pod łapami i skuliła się mały kłębek. Myśli zalewały jej głowę. Za dużo tego wszystkiego. A było przecież tak spokojnie. Tak beztrosko. Po wojnie w obozie znów zapanowała w miarę radosna atmosfera. A teraz znów jakieś problemy. Co ona ma z tym zrobić? Jak się zachować? Co miała powiedzieć siostrze? Żeby nie była zazdrosna, bo... No właśnie bo co?
— Bo ją także kocham — mruknęła do siebie cicho Sroka.
Ale tak po prostu ma jej to opowiedzieć? Kotka tak bardzo chciała to zignorować i udać, że nigdy nie usłyszała tych słów od Kozy, ale wiedziała, że nie mogła. Jeszcze bardziej wtedy zraniłaby siostrę. A tego już nigdy więcej nie chciała robić. W końcu ta pointka była jedną z dwóch najważniejszych osób w jej życiu. Musiała z nią porozmawiać choćby nie wie co, ale wiedziała, że na pewno coś sknoci. Przekręci, źle się wyrazi i zepsuje wszystko jeszcze bardziej. Potrzebowała kogoś z nim będzie mogła przećwiczyć tą trudną rozmowę i kogoś to zna dobrze Zimorodka. W głowie pojawił się jej obraz liliowego bicolora.



<Kozia Łapo? gotowa na ćwiczenie poważnej rozmowy xd>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz