BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

11 maja 2019

Od Cętkowanego Liścia CD Bucka


Cętka nie spodziewała się tego. Mało powiedziane, nigdy nie przypuszczałaby kocura o taką troskę. Pojmowała go jako bezuczuciowego samotnika, który troszczy się tylko o siebie. Niespodzianka. Przyszedł z jakąś kotką i dodatkowo jedno jej spojrzenie zatrzymało go w miejscu, w którym ewidentnie nie chciał być. Kocica prawie rozdziawiła pysk. Wszyscy klanowicze się patrzyli, a kotka po prostu nie potrafiła nic powiedzieć. Tak ją zadziwił ten zwrot akcji i druga strona samotnika, że tylko stała i penetrowała wzrokiem nieznajomego.
- Cętko? – Turkawka zaniepokojona dziwnym stanem przyjaciółki postanowiła ją wybudzić. Cętkowany Liść potrząsnęła głową i rozjaśniła umysł. No… przynajmniej już wiadomo, że nie należy oceniać kota po okładce.
- Jeśli Borsucza Gwiazda się zgodzi możesz dołączyć – powiedziała i zwróciła głowę w kierunku kotki, która skakała szukając… Nagietka. Chyba chodziło jej o Nagietkowy Pył.
- No chodź! Idziemy do tej Borsuczej Gwiazdy – powiedziała wesoło i podbiegła do włóczęgi ciągnąc go lekko za futro. Płonący Grzbiet obserwował wszystko ze spokojem wymalowanym na twarzy.
- Chodźcie za mną – miauknął i poprowadził przybyszów do legowiska przywódcy. Cętkowany Liść niepewnie poszła za zastępcą. Czuła się odpowiedzialna za tych samotników. W końcu to ona ich tu sprowadziła, ale jednocześnie nie była pewna czy ma im towarzyszyć. Spojrzała na Turkawie Skrzydło szukając pomocy, ale kocica tylko spoglądała na pochód. W tej upiornej ciszy przerywanej tylko radosnymi piskami samotniczki kotka czuła się strasznie. Winiła siebie, że ich tu przyprowadziła, ale tak naprawdę nie było o co się winić. Gdy wszyscy weszli do miejsca spoczynku lidera Płomień chrząknął. Borsucza Gwiazda wyciągnął się na ziemi i otworzył jedno oko. Widząc nieznajomych wstał szybko i otrzepał futro z kurzu.
- Ja… ich tu przyprowadziłam – powiedziała córka Burki zanim Borsuk zdążył powiedzieć chociażby słowo i wpatrzyła się w ścianę. Płonący Grzbiet posłał wojowniczce znaczące spojrzenie, aby kontynuowała. Nic dziwnego, przecież sam do końca nie znał sytuacji. Kocica wzięła wdech i zmusiła się do mówienia. Samotnik wyglądał na lekko zdziwionego gdy patrzył na przeciwniczkę, ale nie wydał z siebie żadnego dźwięku. – Pierwszy raz spotkałam go – buraska wskazała ogonem na kocura – jakiś… księżyc temu. Wygoniłam go z terytorium, ale teraz znowu wrócił i ze względu na sytuację w jakiej się znajdujemy postanowiłam go zaprowadzić do obozu, by do nas dołączył. Kiedy chciałam go przedstawić uciekł gdzieś i wrócił z tą kotką – wytłumaczyła w skrócie Cętkowany Liść zapominając o niepewności. – Myślę, że byłby dobrym wojownikiem, a co do niej… - kocica przyjrzała się samotniczce i zmarszczyła brwi widząc jej pełny iskierek wzrok. - … pierwszy raz ją widzę – wyznała. – Czy mogą dołączyć do naszego klanu? – spytała rzucając niepewne spojrzenie w kierunku włóczęgi. Nie wiedziała już w końcu czy kocur chciał to zrobić i czekała na potwierdzenie swoich słów.

<Buck?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz