BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 26 lipca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

08 października 2020

Od Głogu CD. Szyszki

 Był z siebie taki zadowolony! Miał cudowną kryjówkę i nie ma szans, że ktokolwiek go znajdzie! Jest niewidzialny! A jednak, gdy tak się ukrywał, do jego uszu dopłynął troskliwy głos mamy.
— Głóg? Synku, co robisz? — zapytała czarna kotka. No nie! Jak mogła go zobaczyć? Może mama ma jakiś wyszukiwacz kociaków w oczach? Czy to w ogóle możliwe? A jak tak, to czemu on go nie miał? Na pewno byłoby łatwiej ogarnąć rodzeństwo. Może jak zostanie karmicielką to też będzie miał takie zdolności? No nic, jak na razie musiał przynajmniej wytłumaczyć mamusi, dlaczego tak cudownie chowa się pod mchem. Czarny kocurek na chwilę opuścił swoją kryjówkę, i rozejrzawszy się na około, upewniając się, że nikogo nie ma, Głóg wbił swoje pomarańczowe ślepia w Szyszkę.
— Bafimy sie w chofanego. — miauknął. — Nie muf se mnie fidialas.
I tak, znów zaraz zanurkował pod posłanie. Potem czekał, wciąż nasłuchując dźwięków wskazujących na to, że ktoś się niedaleko pojawił. Miał nadzieję, że Płomykówka znajdzie wszystkich i on w końcu wygra, zostając mistrzem chowanego. 
— Mamo, fidialas Glug? — z rozmyślań nad smakiem wygranej wyrwał młodego cichy, piskliwy głosik Orzełka. NIE! Już byli tak blisko? Głóg nastawił uszu. Może tylko on został do znalezienia? A co jeśli mama zdradzi jego kryjówkę?
— A czy zabawa w chowanego nie polega na tym, że się nie podpowiada? — zamruczała rozbawiona Szyszka, na co Głóg odetchnął z ulgą. Mamusia by go nigdy nie zdradziła. Czarnulek delikatnie poruszył się pod mchem, chcąc sprawdzić, czy na pewno cały jest przykryty. Ku jego przerażeniu, okazało się, że nie ma ogonka! Młodzik zaczął panikować. Gdzie on jest? Dlaczego nie ma go pod mchem? Odpadł gdzieś po drodze? Da się go znowu przyczepić? Zaraz. Jak próbował go użyć to czuł, jak majta nim po ziemi. Więc nadal go ma? To czemu go nie widzi pod mchem? 
O nie.
Został na zewnątrz. JEGO OGONEK ZOSTAŁ NA ZAWENĄTRZ. I teraz zdradzi jego pozycję! Głóg nie wiedział, co ma robić. W myślach próbował szukać kolejnych pomysłów, jak się zamaskować żeby go nie znaleźli, jednak nic nie chciało wpaść do jego główki. Aż w końcu - olśniło go. Jeśli zamknie oczy, to już nikt go nie zobaczy, prawda? W końcu skoro on nie będzie widział siebie, to znaczy że zniknął! Cudowny plan. Teraz tylko wcielić go w życie i... nagle, coś pociągnęło go za ogonek. Głóg chciał pisnąć, jednak zamiast tego szybko zamknął oczy, żeby nie zdradzić swojej pozycji. Nie ma go! Ale Płomykówka i Orzełek musieli się zdziwić gdy jego czarny ogonek zniknął nagle! Głóg zachichotał w myślach. Maluch jednak czuł, że coś go nadal powoli wyciąga spod mchu, aż nie czuł nad sobą ani kawałeczka tej roślinki.
—Gug, snalazlam ce! — pisnęła zadowolona z siebie Płomykówka. 
— Nie plawda! — oburzył się najmłodszy z miotu, wciąż mając zamknięte oczki. — Przecies mnie nie fidać!
— Fidać!
— Nie fidać! 
— Gug, fidać ce! — miauknęła w końcu Płomykówka, mając nadzieję, że to koniec sprzeczki z bratem. Głóg nie miał jednak zamiaru tak łatwo się poddawać. Przecież już sobie ustalił, że zostanie mistrzem chowanego! A jego plan przecież musiał wypalić! 
— Mamoooooo! — krzyknął, na ślepo próbując odnaleźć rodzicielkę.
— Co się stało? — zamruczała spokojnie Szyszka, podstawiając łapę bliżej kociaka, żeby ten mógł w końcu ją znaleźć.
— Nie fidać mnie, plawda? Plomykufka mówi, ze mnie fidać, ale mam zamkniete ocy, wiec to klamstwo! 

< Szyszko? >

1 komentarz: