BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 lutego, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

19 października 2020

Od Szczawiowego Liścia CD. Barwinkowego Podmuchu

 Wrócił do obozu. Ciężko było polować podczas zimy. Nawet uczniowie to wiedzieli. Podczas Pory Nagich Drzew wysyłało się dodatkowe patrole łowieckie, żeby tylko złapać jak najwięcej chowających się stworzonek, by klan nie przymierał głodem. Szczawiowy Liść drżał z zimna. Wolał zdecydowanie leżeć w legowisku, na swoim posłaniu, odpoczywając, zamiast biegać po lesie w spełnianiu zachcianek siostry. Gdy tylko spotka Miodową Chmurę, wyrwie mu uszy za to w co go wkręcił brakiem swojej obecności.
Trzymając w pysku wiewiórkę i mizerną mysz, rozejrzał się w poszukiwaniu Rumiankowej Pręgi. Odnalazł ją w towarzystwie Barwinkowego Podmuchu. Syknął pod nosem, krocząc w ich stronę. Czego od niej chciał? -...twoje dzieci żeby mu spuściły manto.
Był za daleko, żeby usłyszeć całą wypowiedzieć. Śmiech siostry sprawił jednak, że poczuł się dziwnie. Co takiego powiedział jej Barwinek, wprawiając karmicielkę w rozbawienie? Znalazł się przy nich, a czarny kocur od razu odwrócił się w jego stronę.
- O, Szczawik! Jak poszło polowanie? - uśmiechnął się szeroko. - Nie musisz już dawać Rumianek myszy, zająłem się tym.
Liliowy posłał mu ostrzegawcze spojrzenie. A mówił, że nie idzie na polowanie dla ciężarnej. No co za kłamca! Westchnął gorzko, przysuwając zwierzynę w stronę siostry. Rumiankowa Pręga spojrzała na martwe piszczki z apetytem.
- Dzięki, braciszku!
- Do usług. - mruknął, chociaż może później tych słów pożałować. Nie od dziś wiadomo, że z ciężarnymi kocicami, lepiej nie zadzierać.
Obserwował jak siostra pochłania zwierzynę. Sądząc po wiecznym głodzie karmicielki oraz jej wielkim brzuchu, nosiła pod sercem całe stado! Wyobraził sobie sześć małym kulek, brykających po całym obozie. Przeszedł go dreszcz. Upilnowanie takiej gromady będzie nie lada wyzwaniem. 

***

Nerwowo poruszył ogonem. Stojąc przed wejściem do żłobka, wyobrażał sobie jak to będzie, gdy ujrzy potomstwo Rumiankowej Pręgi. Kocica urodziła wczorajszego dnia. Na razie jedynie Miodowa Chmura i Berberysowa Bryza ją odwiedzili, żeby ujrzeć maluchy. Szczawiowy Liść nie wiedział, ile przyszło na świat kociaków, więc mógł jedynie spekulować po głośnych krzykach.
Wybrał się z samego rana na polowanie. Bardzo się przyłożył, żeby złapać dla siostry dorodnego drozda. Z ptakiem w pysku, powoli przekroczył próg, wchodząc do kociarni. Od razu zalało go przyjemne ciepło, a do nosa napłynął zapach mleka. Rubinowy Kamyk i Tęczowa Zatoczka, pozdrowiły go krótkimi miauknięciami. Odpowiedział pochyleniem głowy. 
Rumiankowa Pręga odpoczywała na swoim mchowym posłaniu, w samym centrum żłobka. Wydawała się spokojna. Gdy jednak przeniosła na niego wzrok, dojrzał w pomarańczowych ślepiach zmęczenie. Odłożył prezent przy jej łapach. Spojrzał na kociaka, wijącego się przy brzuchu kocicy. Rozpychał się w najlepsze, ugniatając małymi łapkami brzuch. Jeden kociak. Szczawiowy Liść został wujkiem! Wujkiem!
- To kocurek czy kotka? - spytał, zerkając na siostrę. 
Rumiankowa Pręga uśmiechnęła się serdecznie. 
- Kocurek. Daliśmy mu na imię Bursztynek. 
Kremowy kociak pisnął cicho, jakby zrozumiał, że o nim mowa. Przez najbliższe księżyce, cieszyć się będzie uwagą. Zwłaszcza jako jedynak. Szczawiowy Liść dumnie napuszył futro. Zabierze go na wielkie wyprawy! Nauczy wszystkiego! O tak, sprawdzi się wspaniale w roli wujka! 
- Witamy w rodzinie. - uśmiechnął się szeroko. 

***

Posiedział jeszcze kilkanaście uderzeń serca w żłobku, słuchając radosnych pomruków siostry i popiskiwań siostrzeńca. Opuszczając kociarnię, na nowo otoczył go chłód wiosny. Pomyślał, że mógłby zabrać Wronią Łapę na dodatkowe szkolenie, gdy jego uwagę przyciągnął Barwinkowy Podmuch. 
- Nie możesz się napatrzeć na moje piękno, lisi bobku? - uniósł brew. 


<Barwinku?> 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz