BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

08 października 2022

Od Źródlanego Dzwonka CD. Słodkiego Kwiatuszka

 Przemykała między drzewami, obserwując cienie pod nimi, w poszukiwaniu czarnej kępy futra. Zniknął gdzieś w okolicy, gdy mieli postój. Pewnie wkręcał ją i obszedł kilka drzew, robiąc szerokie koło i wrócił. Ale Krucza Gwiazda znowu by krzywo na nią patrzyła, więc wołała wyjść i udawać, że coś robi. Wtedy usłyszała ruch. Kroki były głośne, zbyt głośne na dzieciaka. Obcy; nie krył się, byłby wtedy cicho, a to oznaczało, że prawdopodobnie nie miał złych zamiarów. Spłoszył jednak cokolwiek było w tych krzakach.
Spotkali się zbyt blisko jak dla jej komfortu, więc cofnęła się na bezpieczną odległość, dającą jej szansę na odparcie ewentualnego ataku. Jeszcze zadawał pytania; przynajmniej był względnie miły, nie zapomniał o braku terenów.
— Jak ci na imię? Ja jestem Chłodny Omen. 
Zastrzygła uszami, szukając innymi zmysłami wrogów, Smarka lub zwierzyny, obserwując go.
Jej odpowiedź była odruchowa; szuka gówniaka tyle razy dziennie, że wysuwa jej się to stwierdzenie na przód, nawet gdy akurat tego nie robi. A teraz się wkopała, chociaż kocur wydawał się zinterpretować to pod tamtą masową halucynację w czasie zgromadzenia; w końcu nie był zaznajomiony z tym, jak nazywa ucznia. 
— Źródlany Dzwonek. 
— Jakich demonów szukasz?
Oczywiście, że nie powie mu prawdy; mógłby znaleźć Smarka przed nią i zrobić mu krzywdę.
— Uch… takiego jednego z ciemnym odcieniem. 
— Nie widziałem tu żadnego takiego demona. Jesteś pewna, że to był duch?
No oczywiście, że nie skoro go nie ma.
— Nie wiem, kierował się w twoją stronę. — machnęła lekko głową w odpowiednim kierunku.
— Nikogo nie widziałem — powiedział. — A co od niego chciałaś?
Nawet jakby był, jakby chciał widzieć ducha? Te klanowe koty i ich dziwne zwyczaje…
— Nie twoja sprawa.
— Wiesz... Nie każdy ściga demony. Może lepiej daj sobie z tym spokój? Jeszcze skończysz gdzieś martwa i twój klan zacznie się o ciebie martwić.
Zastanawiała się, czy powinna się obruszyć na sugestię, że klan zacznie się dopiero wtedy o nią martwić. Nie, nie powinna brać tego do siebie, bo nie miał pewnie tego na myśli. 
— Nie każdy? Mówisz, że jest takich więcej? 
— Znam jednego wariata, który mówił, że duchy go śledzą.
Prychnęła, rozbawiona.
— Pewnie narzeka też na zerową prywatność? 
— Coś w tym stylu. Że niby go obserwują i ryczy po kątach. Ale to były jakieś zwidy. Duchy raczej nie objawiają się żywym.
Mrugnęła, ignorując potencjalną sugestię.
— Czy wiara w Klan Gwiazdy jednak tego nie zakłada?
— Nie spotkałem naocznie klanu gwiazdy. Raz przemówili przez lidera i tyle. Wcześniej jakoś się nie objawiali. 
Wydała z siebie jakiś dźwięk, który miał być czymś w rodzaju zgody.

<Kwiatuszku?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)