Liczne wrzaski i hałasy to coś, do czego Lisia Gwiazda zdążył przywyknąć, toteż ignorował wszelakie dźwięki, o ile te nie zawracały mu w żaden sposób ogona. Wszak był liderem, miał ważniejsze sprawy, niż chociażby sprawdzanie, czy jakaś niedojda właśnie nie skończyła żywota. Oczywiście zdarzały się przypadki, kiedy źródło irytującego dźwięku było skierowane bezpośrednio do jego osoby, na co rudzielec musiał już zareagować. Tak było i tym razem, gdy podczas drzemki non stop docierał doń głos, który wręcz w irytujący do porzygu sposób wołał go po imieniu.
- Czego znowu? - warknął, gdy jego wybitnie potrzebny i długo wyczekiwany spokój został zaburzony. Odwrócił łeb, uderzając ogonem o ziemię. Dwie białe łapy ukazały się czekoladowym oczom kocura, zaś gdy przeniósł wzorek wyżej, dostrzegł wściekły wyraz pyska Liliowej Sadzawki - Otworzysz tę mordę i powiesz mi, o co do cholery chodzi? Nie mam czasu na głupie gierki i domyślanie się - splunął, zwężając ślepia w szparki. Kotka aż się zapowietrzyła, mrugając zszokowana zielonymi oczyskami. Nic jednak nie odpowiedziała, tylko machnęła ogonem, chcąc, by lider ruszył za nią.
Lis był gotowy rozorać jej pysk za zabieranie mu cennego czasu, podczas którego mógł robić z tysiąc o wiele lepszych rzeczy.
- Twój dzieciak uderzył Miętka - warknęła, gdy w końcu dotarli do tymczasowej kociarni. Widząc swojego ojca, Cyprys natychmiast pobiegła do kocura, uczepiając się jego prawej przedniej łapy. Syn Czaplego Potoku westchnął cicho, po czym siadł w cieniu. Upał był wręcz nie do zniesienia, dodatkowo ciężko było znaleźć trochę porządnego cienia, nie mówiąc już o chłodnym wietrze, który przyniósłby ukojenie.
- I? - mruknął, spoglądając kątem oka na Zachodzący Promyk - Skoro twój bachor nie umie się bronić, to nie moja wina - sarknął, strosząc futro a karku - Naucz go czegoś przydatnego, inaczej zdechnie - wysunął pazury i wstał, gdy rozwścieczona kocica gwałtownie znalazła się tuż przed jego pyskiem.
- Jak śmiesz ty... - urwała, słysząc chichot uciekający z jego mordy.
- Bacz na słowa, moja droga - złapał ją za szczękę pazurami, wbijając spojrzenie czekoladowych ślepi prosto w te zielone, należące do królowej - Inaczej szybko się pożegnamy - wyrwała się z jego uścisku, a kilka kropel krwi spadło na ziemię. Szylkreta szybko zabrała Miętka i swoją matkę, po czym jak najprędzej odeszła z miejsca zamieszania.
Lider obserwował odchodzącą rodzinkę jeszcze przez chwilę, aż w końcu odwrócił pysk w stronę Zachodu.
- Jadłaś coś? - miauknął krótko a jego ton był taki jak zawsze - zimny i obojętny - Jak się czujesz? - dodał zaraz, nie czekając nawet na odpowiedź.
- Nie udawaj, że cię to obchodzi - odparła gniewnie, bijąc ogonem o ziemię, wzniecając tym samym mały tuman kurzu. Skrzywił pysk, po czym podszedł do kotki i ułożył się tuż obok niej.
- Bardzo poturbował tego nawiedzonego bachora? - zapytał, wpatrując się na Śwista, który właśnie bawił się z Cyprys. Bura kocica skinęła głową na "tak. Lis zarechotał rozbawiony, ale i zadowolony z "dzieła" swojego syna - Bardzo dobrze. Mógł jeszcze mocniej.
< Zachodzący Promyku? >
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz