BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 26 lipca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

05 stycznia 2020

Od Barwinkowej Łapy CD Łabędziego Plusku

Łabędzi Plusk musiał być zmęczony ciągłym marszem. Dodatkowo wojownicy nieustannie patrolowali drogi, którymi będą mogli przejść. Barwinkowa Łapa sam chciał coś takiego zrobić, ale bal się gniewu Lisiej Gwiazdy przez fakt, jak długo grzeje miejsce ucznia.
- Skończy się wtedy, kiedy znajdziemy jakieś fajne miejsce na nowy obóz - powiedział czarny po chwili. - Takie duże, pełne zwierzyny terytoria!
Czarny kocur uniósł wesoło ogon, idąc obok swojego mentora, który wydawał się nieco przygaszony. Barwinkowa Łapa zastanawiał się dlaczego on taki jest. Strachliwy, nieśmiały i generalnie jak tykającą bomba czekająca na wybuch, a w tym przypadku zejście na zawał.
Nie miał jednak czasu dłużej się zastanawiać, bo wojownicy ogłosili postój na polowanie i odpoczynek.
Czarny kocurek od razu wpadł na pomysł, by trochę rozchmurzyć mentora.
- Hej, Łabędzi Plusku, idziemy na polowanie? - Zagadnął go, a tamten obdarzył go krótkim, zlęknionym wzrokiem.
Może jego mentor był niepewny? W końcu nie znali tych terenów, zawsze mogli zostać zaatakowani lub się zgubić. Barwinkowa Łapa nie tracił jednak humoru, chciał rozweselić swojego mentora.
- No nie daj się prosić - puścił mu oczko spod opadniętego ucha. - to będzie trening. W nowych, nieznanych warunkach uczeń i jego mentor pójdą na ekscytujące polowanie, ale czy z niego wrócą?
Swoim aktorskim wręcz tonem chyba tylko pogorszył sprawę. Nie zwrócił jednak na to uwagi, bo Łabędzi Plusk i tak poszedł za uczniem wgłąb nowych terenów.
Mijali zwalone pnie, ale też równiny. Po kilku minutach chodzenia do nosa Barwinkowej Łapy doszedł zapach...zająca? Co prawda bardzo rzadko jadł uszaki, bo na terenach Klanu Klifu ich nie było, ale zapach mniej znał.
- To zając, Łabędzi Plusku? - Dopytał mentora, a ten powąchał powietrze i potwierdził.
Barwinek zaczął skradać się pomiędzy wysoką trawą, gdzieś w oddali słyszał odgłosy potworów.
Odnalazł zajęczaka, którego po chwili zaczął gonić. Nabrał naprawdę dużego tempa, a dzięki ciągłym treningom wyrobił w dobie zwinność. Dopadł po kilku susach zająca, po czym spróbował wrócić do Łabędziego Plusku. Nie wyczuł jednak jego zapachu, bo smród od drogi grzmotu przyćmiewała wszystko inne.
Obejrzał się za siebie, a na asfalcie dostrzegł rozjechane zwłoki jakiegoś ptaka, jednak ten widok sprawił, że w gardę stanęła mu gula. Cofnął się za pierwsze drzewo od drogi grzmotu, słysząc w oddali nadjeżdżającego potwora.
Rozejrzał się dookoła. Nie wiedział, z której strony zaczął biec, ani gdzie powinien wrócić. Naprzeciw drogi grzmotu dostrzegał polany, ale nie obrośnięte trawa, a z mnóstwem gołej ziemi (chodzi o pole pod uprawę). Zaczął stawiać niepewne kroki, idąc wzdłuż drogi. Ściskał w zębach zająca, a gdy potwór przejechał z ogromną prędkością przed jego oczami, odskoczył metr do tyłu, wywracając się jednocześnie na plecy. Zdobycz wypadła mu z pyszczka, a on sam odskoczył w bok. Był cały w trawie i liściach. Zgarnął szybko zająca, uciekając gdzieś, jak najdalej od drogi grzmotu.
Pierwszy raz poczuł strach. Nie taki, że matka złapie go na wyjściu ze żłobka. Prawdziwe, mrożące krew uczucie odrętwienia, jakby nie mógł ruszać łapami. Zaczęło się ściemniać, a on nie umiał wrócić.

<Łabędzi Plusku?>


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz