Od Szczawiowego Liścia

Zacisnął mocniej zęby, wciąż siedząc nad ciałem Berberysowej Gwiazdy. Nie wierzył, że matka popełniła samobójstwo. Była oddana swojemu klanowi i misji, jaką dźwigała na swoich barkach odkąd z zastępczyni stała się liderką. W ostatnich dniach dużo się działo, ale naprawdę był pewny, że szylkretowa kocica nie posunęłaby się do odebrania sobie życia.
Wbił pazury w ziemię. Próbował uspokoić oddech. W środku kipiał jednak ze złości i żalu. Gdyby nie straciła łapy wygraliby wojnę. Gdyby ją wygrali, nie straciliby swoich terenów. W żałobie podobno najłatwiej obwiniać i właśnie to zrobił liliowy. Podniósł wzrok i spojrzał w kierunku, gdzie powinien leżeć teren Klanu Nocy.
- Nie znasz dnia, Jesionowa Gwiazdo, gdy się zemszczę. - wysyczał do siebie, na tyle cicho, że tylko on mógł to usłyszeć. Chociaż chciałby, żeby jego słowa uniosły się wraz z wiatrem i trafiły prosto do uszu czekoladowego.
Nieoczekiwanie w obozu zapanował ruch. Kocur odwrócił głowę i dojrzał Lwią Grzywę, teraz już Gwiazdę, który wrócił właśnie do obozu. Odebrał dziewięć żyć, został przywódcą, teraz pod jego władzą się znajdował. Skończył się czas posiadania pleców. Poruszył ogonem, nawet nie wstając. Mimo wszystko szanował przywódcę, więc nie zamierzał się buntować. 
Kolejny raz rozpaczał po śmierci bliskiego kota.
- Klanie Klifu! Wyruszyłem z naszego obozu jako Lwia Grzywa, wróciłem jednak jako Lwia Gwiazda wraz z dziewięcioma żywotami! - miauknął donośnie, biorąc więcej powietrza w płuca. - Przysięgam poświęcić całe swoje życie, by Klan Klifu znów był potęgą, a lojalność jego wojowników znana będzie we wszystkich klanach!
Mruknął z aprobatą. Niech Lwia Gwiazda odzyska tereny "skradzione" przez Klan Nocy. W końcu należały do Klanu Klifu i to oni ich potrzebowali. Jak mieli sobie poradzić podczas srogiej Pory Nagich Drzew, jeśli zacznie im brakować zwierzyny? I co zrobią, gdy szalony dziadek przekroczy granicę?
Syknął na wrzaski radości. Nawet nie pochowali swojej przywódczyni, a już im spieszno do radowania?
- Od dzisiaj moim zastępcą będzie Miętowy Strumień!
Przestał słuchać. Że... co?  Wpatrywał się jak głupi w nowego przywódcę. Uszom własnym nie dowierzał! Ten arogancki lisi zad miał być zastępcą? Czy Lwia Gwiazda postradał zmysły? Przecież jeśli ten dureń dorwie się do władzy, to będzie koniec ich klanu! Syknął ze złością. Nie zgadzał się z tą decyzją. Już Iskrzący Krok byłaby lepsza, a jej również nie tolerował. 
- Ja, Lwia Gwiazda, niniejszym ściągam wszystkie zakazy i dotychczasowe prawa ustawione przez Berberysową Gwiazdę, Lisią Gwiazdę i pozostałych liderów! Oznacza to, że wszelkie zakazy chodzenia na zgromadzenie, czy zakaz posiadania ucznia od tej chwili już NIE OBOWIĄZUJĄ! To tyle, jutro odbędzie się mianowanie uczniów. Teraz zbierzmy się wszyscy, by pożegnać naszą drogą liderkę.
Siedział już przy ciele, więc gdy od razu pochylił pysk i wtulił w zimne futro matki, wdychając resztki jej kojącego zapachu. Przypomniał sobie bajkę o jastrzębiu i myszy, którą mu opowiadała, gdy był kociakiem. Zacisnął mocniej ślepia.
Żegnaj, Berberysowa Gwiazda. Obiecuję, że zadbam o naszą rodzinę.