BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

07 stycznia 2020

Od Iglastej Gwiazdy CD Karmela

Szedł spokojnie przed siebie w towarzystwie Owocowe Pogoni, która co rusz wybiegała na przód, gdzieś tam, z tyłu błąkała się Jaskółcza Łapa, którą ciekawił nawet najmniejszy szmer i ku uciesze Iglastej Gwiazdy, już zdołała złapać dwie piszczki. Musiał przyznać - Nagietkowa Pręga doskonale ją szkolił, co nie skromnie musiał przyznać, że rudzielec z pewnością popatrzył to u niego samego. Myślał też o swoich dzieciach, które dopiero wczoraj pojawiły się na świecie, przez to klan wilka musiał zatrzymać się na jakiś czas - maluchy były zwyczajnie zbyt małe na podróż. Point jednak wiedział, że dzień, dwa i będą musieli znowu ruszać, już tak czy siak zostali w tyle, ale nie martwił się tym zbytnio - jeśli będzie trzeba, jego klan wywalczy sobie terytorium. Wtem do jego uszu dotarł szelest, zaś do nosa obcy zapach kota. Owocka już nastroszyła futro, jednakże widząc reakcję Igły uspokoiła się z lekka. Zza zarośla wyłonił się młody, uroczy kocurek.
- Witajcie - uśmiechnął się lekko, jednak Igła widząc jego obroże wykrzywił pysk. Obroża. Czyli oznaczało to, że młody jest pieszczoszkiem, albo zwiał z domu, głupio licząc, że pierwsza lepsza grupa dziko żyjących kotów go przygarnie. Owszem, wizja posiadania świeżej krwi w Klanie była kusząca, jednakże Igła wiedział, że nawet gdyby go przyjęli, to ciężko będzie wyzbyć się jego pieszczoszkowych nawyków
- To miejsce nie dla ciebie pieszczoszku - miauknął lekko znudzonym, aczkolwiek i zmęczonym tonem. Wędrówka robiła swoje i point powoli miał dosyć.
- Nie jestem pieszczoszkiem! Znaczy... byłem, ale teraz nie jestem i chce być dzikim kotem! - oburzył się, bijąc ogonem na boki. Owocowa Pogoń uniosła wysoko brwi, parskając śmiechem, zaś zza brzozy wyłoniła się Jaskółka, niosąc w mordce na raz gila, wiewiórkę i sójkę w mordce.
- Brawo Jaskółcza Łapa - Kocur uśmiechnął się promienie, widząc jak dobrze powodzi się przyszłej wojownicze - Wspaniała robota!
- Co z nim Iglasta Gwiazdo? - spytała wojowniczka, ściągając uszy w tył i marszcząc nosek. Właśnie, co z tym młodym kocurkiem? Westchnął cicho
- Bycie wojownikiem nie jest proste, młody - zaczął, podchodząc bliżej - Musisz wiedzieć, że w każdym momencie czycha na ciebie śmierć, głód, zimno, niebezpieczeństwo. Musisz być lojalny swojemu klanowi, być gotów oddać za niego życie i walczyć do ostatniej kropli krwi - mruknął, wzdychając cicho - Nie mogę zagwarantować ci, że spodoba się się życie, jakie wiedziemy, że wogóle uda ci się być wojownikiem, aczkolwiek jeśli chcesz, to chodź. Wiedz jednak, że będę patrzył ci na łapy - miauknął, po czym już całą czwórką ruszyli w stronę tymczasowego obozu klanu wilka, gdzie gdy tylko się pojawili, otoczyła ich gromada zaciekawionych klanowiczy, którzy z nieufnością przyglądali się młodzikowi. Owocek oraz Jaskółka odeszły, zajmując się swoimi sprawami, zaś Igła dał znak płowemu by szedł za nim.
- A tak wogóle, jestem karmel! - uśmiechnął się rezolutnie, dreptając tuż przy boku lidera.
- Zamierzam przedstawić cię klanowi. Ja będę cię szkolił. Zaś swoją drogą... Nie jest to zwyczaj, ale jakie imię chciałbyś posiadać jako uczeń? Karmel nie jest bowiem mianem godnym członka klanu wilka - mruknął, spoglądając błękitnymi ślepiami na byłego pieszczocha - No i musimy pozbyć się tego - machnął łapą, uderzając o blaszkę z imieniem przy obroży.

< Karmel? >

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz