Na moment Szakłak aż znieruchomiał. Tereny, o których nigdy nie słyszał…? Już dawno zdał sobie sprawę z tego, że świat nie kończy się na granicach terytoriów czterech klanów; skądś musiały się przecież brać te wszystkie pieszczochy, których wprost nie znosił. Jednak ta myśl nie cieszyła się u niego dużym zainteresowaniem i rzadko zaprzątał sobie nią głowę – całe życie mieszkał przecież w tej okolicy i nigdy nie ciekawiło go zbytnio to, co istnieje sobie poza nią, jeżeli nie zagrażało bezpośrednio klanowi lub jemu samemu. Natomiast kotka, którą miał przed sobą, nie tylko nie była jakimś tam piecuchem z pobliskiego Siedliska Dwunożnych; podała się za uzdrowicielkę. Czy to oznaczało, że poza leśnymi grupami kotów, które znał, istniały jeszcze jakieś inne? Ta możliwość jednocześnie przeraziła go, gdyż oznaczała, że ziemia, na której przyszło mu żyć, rozciąga się o wiele dalej, niż to sobie wyobrażał, i wypełniła go ciekawością.
– Uzdrowicielka i samotniczka? – zapytał nieufnie, starając się nie okazywać emocji, o jakie przyprawiła go wypowiedź kotki. Zapomniał przy tym o gniewie, który buzował w nim jeszcze przed chwilą; oczywiście jego sposobowi bycia wciąż daleko było do otrzymania miana “przyjaznego”. – Czy to się przypadkiem nie wyklucza? Kogo ty niby uzdrawiasz, szwendając się po naszym lesie? Chore nornice?
– Nie muszę non stop kogoś leczyć, żeby być uzdrowicielką. Po prostu mam odpowiednie umiejętności.
Liliowy pufnął z niezadowoleniem, stwierdził jednak, że Gawronowi chyba należy się możliwość poznania jego godności.
– Szakłakowa Łapa – przedstawił się niechętnie. Wypowiedziane bez żadnej zapowiedzi w postaci “Jestem…” bądź “Nazywam się…” te dwa słowa zabrzmiały nieco dziwnie. – Klan już znasz.
– Trudno go nie znać, skoro cały czas o nim rozprawiasz. Jesteś tylko uczniem? – spytała, unosząc brew.
– Nie żadnym “tylko”, zaraz będę mianowany. Umiem tyle, co każdy wojownik, i wcale nie jestem mniej groźny! – żachnął się. – Uch, a ty wciąż stoisz na naszych terenach... Idź już!
– Okej, okej, prawie wojowniku. – Przewróciła oczami, po czym przeszła kilka długości lisa. – Teraz lepiej?
– Może być. – Nowo nabyta ciekawość kocurka wcale nie osłabła; miał ochotę szczegółowo wypytać czarną kotkę o jej przeszłe życie i tajemnicze tereny, z których pochodziła, jednak konieczność pozbycia się intruza i duma płynąca z wykonanej misji były silniejsze. Poza tym żądając historyjek i opisów bardziej niż wojownika przypominałby kociaka siedzącego w legowisku starszych. Cóż, trudno. Może zapyta o to jakiegoś doświadczonego kota w obozie. – Niech ci nawet nie przyjdzie do głowy wracać! Żegnam!
Odwrócił się z zamiarem powrotu do treningu; nie zrobił jednak nawet dwóch kroków, zanim nieomal nie wpadł na swoją mentorkę, Rybi Ogon, która właśnie wynurzyła się z krzaków.
– Szakłak? Byłeś strasznie głośno… – Zwróciła się do niego z lekkim niepokojem. Po chwili dostrzegła również stojącą trochę dalej czarną kotkę. – Co się tutaj dzieje?
<Gawron?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Znajdka w Klanie Wilka!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Znajdki w Klanie Burzy!
(dwa wolne miejsca!)
17 kwietnia 2019
Od Szakłakowej Łapy C.D Gawrona
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz