BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Plotki w Klanie Klifu mimo upływu czasu wciąż się rozprzestrzeniają. Srokoszowa Gwiazda stracił zaufanie części swoich wojowników, którzy oskarżają go o zbrodnie przeciwko Klanowi Gwiazdy i bycie powodem rzekomego gniewu przodków. Złość i strach podsycane są przez Judaszowcowy Pocałunek, głoszącego słowo Gwiezdnych, i Czereśniową Gałązkę, która jako pierwsza uznała przywódcę za powód wszystkich spotykających Klan Klifu katastrof. Srokoszowa Gwiazda - być może ze strachu przed dojściem Judaszowca do władzy - zakazał wybierania nowych radnych, skupiając całą władzę w swoich łapach. Dodatkowo w okolicy Złotych Kłosów pojawili się budujący coś Dwunożni, którzy swoimi hałasami odstraszają zwierzynę.

W Klanie Nocy

doszło do ataku na książęta, podczas którego Sterletowa Łapa utracił jedną z kończyn. Od tamtej pory między samotnikami a Klanem Nocy, trwa zawzięta walka. Zgodnie z zeznaniami przesłuchiwanych kotów, atakujący ich klan samotnicy nie są zwykłymi włóczęgami, a zorganizowaną grupą, która za cel obrała sobie sam ród władców. Wojownicy dzień w dzień wyruszają na nieznane tereny, przeszukując je z nadzieją znalezienia wskazówek, które doprowadzą ich do swych przeciwników. Spieniona Gwiazda, która władzę objęła po swej niedawno zmarłej matce, pracuje ciężko każdego wschodu słońca, wraz z zastępczyniami analizując dostarczane im wieści z granicy.
Niestety, w ostatnich spotkaniach uczestniczyć mogła jedynie jedna z jej zastępczyń - Mandarynkowe Pióro, która tymczasowo przejęła obowiązki po swej siostrze, aktualnie zajmującej się odchowaniem kociąt zrodzonych z sojuszu Klanu Nocy oraz Klanu Wilka.

W Klanie Wilka

Kult Mrocznej Puszczy w końcu się odzywa. Po księżycach spędzonych w milczeniu i poczuciu porzucenia przez własną przywódczynię, decydują się wziąć sprawy we własne łapy. Ciężko jest zatrzymać zbieraną przez taki czas gorycz i stłumienie, przepełnione niezadowoleniem z decyzji władzy. Ich modły do przodków nie idą na marne, gdyż przemawia do nich sama dusza potępiona, kryjąca się w ciele zastępczyni, Wilczej Tajgi. Sosnowa Igła szybko zdradza swą tożsamość i przyrównuje swych wyznawców do stóp. Dochodzi do udanego zamachu na Wieczorną Gwiazdę. Winą obarczeni zostają żądni zemsty samotnicy, których grupki już od dawna były mordowane przez kultystów. Nowa liderka przyjmuje imię Sosnowa Gwiazda, a wraz z nią, w Klanie Wilka następują brutalne zmiany, o czym już wkrótce członkowie mogli przekonać się na własne oczy. Podczas zgromadzenia, wbrew rozkazowi liderki, Skarabeuszowa Łapa, uczennica medyczki, wyjawia sekret dotyczący śmierci Wieczornej Gwiazdy. W obozie spotyka ją kara, dużo gorsza niż ktokolwiek mógłby sądzić. Zostaje odebrana jej pozycja, możliwość wychodzenia z obozu, zostaje wykluczona z życia klanowego, a nawet traci swe imię, stając się Głupią Łapą, wychowanką Olszowej Kory. Warto także wspomnieć, że w szale gniewu przywódczyni bezpowrotnie okalecza ciało młodej kotki, odrywając jej ogon oraz pokrywając jej grzbiet głębokimi szramami.

W Owocowym Lesie

Społecznością wstrząsnęła nagła i drastyczna śmierć Morelki. Jak donosi Figa – świadek wypadku, świeżo mianowanemu zwiadowcy odebrały życie ogromne, metalowe szczęki. W związku z tragedią Sówka zaleciła szczególną ostrożność na terenie całego klanu i zgłaszanie każdej ze śmiercionośnych szczęki do niej.
Niedługo później patrol składający się z Rokitnika, Skałki, Figi, Miodka oraz Wiciokrzewa natknął się na mrożący krew w żyłach widok. Ciało Kamyczka leżało tuż przy Drodze Grzmotu, jednak to głównie jego stan zwracał na siebie największą uwagę. Zmarły został pozbawiony oczu i przyozdobiony kwiatami – niczym dzieło najbardziej psychopatycznego mordercy. Na miejscu nie znaleziono śladów szarpaniny, dostrzeżono natomiast strużkę wymiocin spływającą po pysku kocura. Co jednak najbardziej przerażające – sprawca zdarzenia w drastyczny sposób upodobnił wygląd truchła do mrówki. Szok i niedowierzanie jedynie pogłębił fakt, że nieboszczyk pachniał… niedawno zmarłą Traszką. Sówka nakazała dokładne przeszukanie miejsca pochówku starszej, aby zbadać sprawę. Wprowadziła także nowe procedury bezpieczeństwa: od teraz wychodzenie poza obóz dozwolone jest tylko we dwoje, a w przypadku uczniów i ról niewalczących – we troje. Zalecana jest również wzmożona ostrożność przy terenach samotniczych. Zachowanie przywódczyni na pierwszy rzut oka nie uległo zmianie, jednak spostrzegawczy mogą zauważyć, że jej znany uśmiech zaczął ostatnio wyglądać bardzo niewyraźnie.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty



Znajdki w Klanie Wilka!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 30 marca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

22 kwietnia 2019

Od Zimorodka CD Kózki

Zimorodek siedziała z oczami pełnymi łez. Nie chciała skrzywdzić tego kocurka, chciała mu pomóc! Widziała jak kociak powoli zasypia. Co się stało? Czyżby przypominała jakiegoś potwora? Z błękitnych oczu kotki wypłynął kolejny strumień słonej wody, a jej gardło zdławiły łzy. Co ona zrobiła? Co się stało? Kotce zaszumiało w głowie, poczuła nieprzemożoną chęć położenia się spać. Cały świat zawirował dookoła córki pieszczoszki. Przetarła łapką pyszczek i zamrugała kilka razy. Udało jej się częściowo przegonić mroczki, ale łzy dodatkowo utrudniały widoczność. Kotka ułożyła się w legowisku i przymknęła powieki. Głosy docierały do niej jak zza grubej ściany, a ona sama pragnęła tylko zasnąć i pozbyć się tamtej chwili sprzed oczu kiedy widziała dziwne, żółte ślepia poszyte mgłą. Nie dość, że było jej przykro to jeszcze lekko bała się tamtej sytuacji i samego kocurka. Łatwo było przypiąć do niego metkę szaleńca, ale kotka postanowiła, że musi go przeprosić za swoje zachowanie. Zimorodek opanowała oddech i rozluźniła jak tylko było możliwe mięśnie. Kiedy już zasypiała poczuła jak matka mości się obok jej prawdopodobnie, by dać wsparcie przybranej córce.

~-~

Pointka obudziła się drżąc z zimna. Mimo swojego półdługiego futra czuła, że zaraz zamarznie na kość. Zamrugała kilka razy i wolno wstała. Gdzie wcięło jej rodzeństwo? Po dłuższym namyśle kotka doszła do wniosku, że pewnie Sroczka znowu wymyśliła jakąś zabawę i zabrała ze sobą Żurawinka… Zimorodkowi nagle przypomniał się wczorajszy wieczór. Ból na chwilę zagościł w jej sercu. Przymknęła oczy i pokręciła główką chcąc odgonić nadlatujące łzy. Szybko pokierowała swe kroki do wyjścia ze żłobka, by zobaczyć się z rodzeństwem, które prawdopodobnie tam teraz było. Kiedy już miała postawić jedną łapę na zewnątrz poczuła gwałtowną zmianę temperatury i ostry powiew wiatru. Otwarła oczy i zdziwiła się kiedy ujrzała oblany śniegiem obóz pełny spieszących się kotów. Ziemie i drzewa pokrywała cienka warstewka białego puchu, a z nieba powoli spadały małe płatki śniegu. Ze środka obozu dolatywały odgłosy radośnie bawiących się kociąt, a Poplamione Piórko stała sama pośrodku tej gromadki. Obok niej siedział liliowy kocurek, którego kotka miała „przyjemność” poznać. Stał z opuszczoną głową, co jakiś czas jakiś kot go zaczepiał, ale on nie chciał włączać się do zabawy. Zimorodek poczuła jak zasycha jej w gardle. Musi go przeprosić za swoje zachowanie, musi. Podeszła niepewnie do grupki.
- Ej, Zimorodek! Chodź pobaw się! – zawołał w jej stronę Żurawinek, ale kotka była wsłuchana w chrzęst śniegu pod jej łapkami, a myśli o wczorajszym zdarzeniu dodatkowo nie pomagały się skupić. Wreszcie kiedy znalazła się koło liliowego przystanęła i spojrzała na niego. Oczy nadal były opuchnięte od płaczu, ale tyle dobrego, że już nie szlochał.
- Przepraszam – powiedziała niemal bezgłośnie czekając na reakcję „opętanego” kocurka.

<Kózko? Wiem, że beznadziejnie ;-;>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz