Szczerze, kocur nie miał zielonego pojęcia gdzie chce iść ze swoją przyjaciółką. Każda sekunda spędzona z nią była dla niego idealna. Młody wojownik czuł, że jest między nimi coś więcej. Kojący zapach futra kotki przyćmiewał jego myśli i oddalał go od uczucia złości. Kiedy nie był z nią, czuł się źle. Wystarczył ułamek sekundy w którym ich oczy się spotykają aby jego ciałem poruszył dziwny dreszcz a na pysk wszedł promienny uśmiech. Długo zastanawiał się nad tym co czuł do kotki. Nadal nie był do końca pewny tego wszystkiego. Nie potrafił znaleźć słów aby opisać stan w którym się znajdował kiedy ukrywał swój pysk w karku Wschodzącej Fali albo kiedy ta zasypywała go swoim pięknym śmiechem. Zatrzymali się dopiero odległość drzewa od obozu. Czarny Potok otwierał i zamykał pysk aby powiedzieć cokolwiek. Nie potrafił jednak znaleźć żadnego sensownego słowa. Wschodząca Fala uniosła brew spoglądając na swojego przyjaciela.
- To...gdzie idziemy?
- Idziemy...cóż, co ty na...plażę- wydukał cicho przebierając łapami. Wojowniczka kiwnęła głową po czym podreptała za swoim towarzyszem. Czarny Potok szedł sztywno, nie potrafił pozbyć się dziwnego uczucia, że właśnie dzisiaj stanie się między nimi coś...przełomowego. Chciał porozmawiać poważnie ze Wschodzącą. Odbierał z jej zachowania, że i ona patrzy na niego trochę inaczej niż przez pryzmat przyjaźni. Zeszli na dół po najmniej stromej części skarpy po czym usiedli na piachu. Szylkretka oparła się o bark czarnego kocura i westchnęła cicho. Wojownik wstrzymał oddech biorąc duży wdech. Woda miała bardzo dziwaczny, ale przyjazny zapach. Młody zbierał się w sobie, wiedział, że musi się odezwać i przerwać tą głuchą ciszę.
- Wschodząca Falo...ładnie dziś wyglądasz- zaczął przebierając łapami. Kotka uniosła lekko pyszczek i uśmiechnęła się delikatnie. Szturchnęła pyszczkiem kocura opuszczając wzrok na piasek.
- Dziękuję. Ty też...
- Chciałbym porozmawiać poważnie- wypalił Czarny Potok sztywniejąc- Wschodząca Falo, od dawna czuje, że między nami jest coś...dziwnego. Posłuchaj...czy ty coś do mnie czujesz?
Kotka zamarła. Jej futerko zesztywniało a ogon napuszył się. Wlepiła swoje zielone oczy w kocura i zadrżała lekko. Jakby bała się tego pytania. Czarny Potok odwrócił łeb, dziwna fala wstydu zalała jego kark.
- Ja...no wiesz, jesteśmy przyjaciółmi. Ale...czasami wydaje mi się, że jesteś kimś...no wiesz, ważniejszym- powiedziała po chwili ciszy bawiąc się piaskiem- a ty?
- Cóż ja...nie potrafię tego opisać. Zawsze jak na ciebie patrzę to się uśmiecham, moje serce robi się jakoś dziwnie lżejsze...a jak mnie przytulisz czy trącisz noskiem to dziwne ciepło mnie zalewa...no i strasznie plącze mi się język jak próbuję ci coś wytłumaczyć...jak na przykład teraz- Czarny Potok zamknął oczy i zaśmiał się nerwowo spoglądając w stronę morza- wszystkie te drobne rzeczy tworzą...tą Wielką Wodę która uderza mnie za każdym razem kiedy mogę po prostu być przy tobie. I tego właśnie chcę...chcę trwać u twego boku póki starczy mi sił. To moje największe marzenie...
Wschodząca Fala wlepiła swoje zdziwione spojrzenie w przyjaciela. Nie mogła uwierzyć w to co właśnie usłyszała. Siedziała w kompletnym bezruchu patrząc na spokojną wodę. Wojownik poczuł się bardzo dziwnie. Nareszcie powiedział jej wszystko, ukazał głębie swojego serca...a ona jakby się przeraziła. Musiał szybko sprotować sytuację. Nie zniósłby straty jej.
- Ale rozumiem jak ty nic nie czujesz. Możemy dalej być przyjaciółmi, to nic złego...tylko błagam...nie zostawiaj mnie.
<<Wschodząca Falo? Wybacz, ale umieram mocno>>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
F I N A L L Y
OdpowiedzUsuń