BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

08 sierpnia 2020

Od Dreszcza cd Stokrotki

- Psst...Spis?- ktoś szepnął mu nad uchem.
Ziewnął, ale nagle drgnął i spojrzał ze zdziwieniem na istotę, która go obudziła. Wyglądała jak kociak. Pachniała też jak kociak.
- Czego chcesz? Idź sobie...- odparł przewracając się na drugi bok. - Kim ty jesteś? Potworem?
- Psieprasiam...-zamruczała kociakowi do ucha.
Poczuł nagły dreszcz, przebiegający mu wzdłuż kręgosłupa.
- Aaa! Potwór! Miamek! Miamek! - Dreszcz omal nie obudził karmicielki.
Pręgowana zaciągnęła niebieskookiego trochę dalej od mamy. O nie! Teraz to coś go pożre! Był za młody, by ginąć! Chciał kopać i gryźć! Pierwszy raz jego urojenie nawiązało z nim fizyczny kontakt! Oczywiście, że był przez to bardzo przerażony!
-Ne jiestiem potwiorem...Tio jia Stokrotka.
- Ratunku potwór! Zaraz mnie zje! - Nadal piszczał, ale coraz słabiej.
Kocię westchnęła.
Zamknął oczy, zakrywając je łapkami. Może teraz sobie pójdzie... Zostawi go. Zostawi. Miał nadzieję, że tak! Wizja, że mógłby być zjedzony przez tego kotopodobnego stwora, była przerażająca! Na dodatek to coś mówiło? Ale co? Taki był przerażony, że ledwo to zarejestrował.
- Tio ja, Stokrotka. - mała znów się odezwała.
Stokrotka? To ta mała znajdka, którą przyprowadziła Konwaliowe Serce? Zerknął na nią powoli. Rzeczywiście! To była ona! Ale był głupi! Znów się wydurnił! Miał ochotę walnąć się w tą głupią głowę, która wymyślała mu takie chore myśli i zwidy! 
- Cześć... Przepraszam za to... Ale... Wystraszyłaś mnie. - westchnął. - Właściwie czemu mnie obudziłaś? Na dodatek w nocy, gdy ktoś może nas obserwować z mroku? 
Kotka drgnęła na słowa Dreszcza. 
- Jak ktio? Ktio nas by obselwował? 
Jak miał wytłumaczyć kociakowi, że wiele spraw było nie takim jak się wydawało? 
- Nie wiem. Może myszy? - zaryzykował to stwierdzenie. 
W końcu podobno w żłobku się jakieś zalęgły. Tak przynajmniej twierdził Mokra Gwiazda. 
- Mysy... - Młodsza kiwnęła głową. - A ja... Ja chciałam ce pseplosić. 
- Przeprosić? Niby za co? 
- Nio sa to se walnęłam ce syską w pyscek. 
- Aaa... to... nic się nie stało. Mama się tylko wkurzyła. Ale ona tak ma... 
Bardzo dziwiło go jej zachowanie. Myślał zawsze, że chciała by nie istniał. Zajmowała się bardziej Wiewiórem i go rozpieszczała, a jego i Jeżynkę? Czuł, że nie darzyła ich miłością. Ale po tym co się stało... Jak pilnowała, by Stokrotka się do niego nie zbliżała... Poczuł wtedy, że może kocica wcale nie jest taka zła. Ale czemu w takim razie udaję? A może to był instynkt? Nie wiedział. 
- Ale psese mne ce bolało i mama ce myła.
Nie wiedział co na to odpowiedzieć. Nie miał za bardzo dobrego kontaktu z rówieśnikami, Stokrotka była pierwszą, która zechciała się z nim bawić; prócz siostry, nawet przeprosiła i nie krzyczała, że zabrał jej szyszkę. Może źle ją ocenił? 
- Mam pomysł. Jak przyjdzie mój tata to poproszę go, aby wziął cię z nami tam, gdzie świeci światło. Będziemy mogli się bawić, a mama nie będzie krzyczeć - zaproponował kociakowi.

<Stokrotko?>
Posted by
.

2 komentarze:

  1. Anonimowy8 sierpnia 2020 14:46

    Shipuje ich uwu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Anonimowy8 sierpnia 2020 15:18

      Stokrotka będzie prawdopodobnie medykiem, więc nie będzie się zakochiwać w dreszczu

      Usuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)