Po skończonych torturach Szepczący Wiatr skuliła się głęboko w niebywale miękkiej i, choć nie chciała tego przyznawać, wygodnej norce. Drżała jednak z zimna i wilgoci, a futro wciąż miała mokre, w dodatku teraz pachniało dziwnie, mocno i nieprzyjemnie. Wspominając minioną przed chwilą kąpiel zaczynała współczuć Tuni i innym pieszczochom. Strach i bezsilność chwytały ją jednak jeszcze bardziej. Skoro chcieli ją teraz utopić i wcierali w jej futro jakieś trucizny, co jeszcze gorszego mogą jej zrobić później? Bała się nawet o tym myśleć. Co teraz zrobi? Czy będzie uwięziona tu już na zawsze, zgnije, a w końcu też zginie w tym przebrzydłym legowisku dwunożnych, z dala od lasu, Klanu i rodziny, których to już nigdy nie ujrzy? Czy już nigdy nie poczuje smaku myszy, zapachu lasu i leśnego poszycia?
Klanie Gwiazd! Ratuj!
Nagle pojawiły się jakieś dźwięki. Usłyszała szum liści na wietrze i śpiew ptaków, co mocno ją zdziwiło, gdyż ptaki odzywały się jak w Porę Nowych Liści, a był przecież środek Pory Nagich Drzew. Ostrożnie jednak wstała i zrobiła pół kroku do przodu. Skoro słyszy las musi być tu gdzieś wyjście! Wtem jednak w okrągłej dziurze będącej wejściem do norki pojawiła się głowa Tuni.
- Halo? - odezwała się pieszczoszka.
Szepczący Wiatr od razu się cofnęła.
- Czego chcesz? - warknęła.
- Och, nie bój się tak... Moi właściciele nie zrobią ci nic złego, chcą tylko pomóc.
- Na pewno! - prychnęła kotka. - Jak niby podtapianie miało mi pomóc?!
- Nie chcieli cię utopić, tylko zmyć z ciebie brud. Teraz jesteś czysta, nie masz już pcheł, ani kleszczy...
Szepczący Wiatr wciąż jednak szczerzyła do niej złowieszczo kły i nie chowała pazurów. Poczuła też potrzebę jak najszybszego wylizania z sierści zapachu tego płynu, którym ją umyli. Najpierw jednak wstała i wyjrzała z nory.
- Słyszę las! Gdzie jest wyjście?!
Tunia spojrzała gdzieś w dal, w górę.
- To tylko taki grający cosiek... Jest tam, na najwyższej półce, to z niego wydobywają się dźwięki.
Wojowniczka spojrzała we wskazanym przez nos kotki kierunku i ujrzała dziwny przedmiot. Otworzyła szerzej oczy.
- To z tego wydobywają się te dźwięki?! Cz-czyli dwunożni zamknęli w tym ptaki i drzewa?! - Szybko znów wycofała się do norki. Co za okrucieństwo! Oni naprawdę nie znają litości, więżą wszystko co tylko zapragną i robią z tym co chcą! A jeśli ją też zamkną w tym czymś?...
Tunia, ku zdziwieniu kotki, zaśmiała się.
- Oj Arsi, Arsi! To tylko nagrane dźwięki! W środku nic nie ma, a to co słyszysz to dźwięki które wydobyły się dawno temu!
Pręgowana kotka zamrugała zdziwiona oczami, wciąż nie do końca rozumiejąc o co właściwie w tym chodzi. Po chwili jednak znów je zmrużyła patrząc na pieszczoszkę ze złością.
- Jestem Szepczący Wiatr! - warknęła.
- Dziwne imię! I jakie długie! Ale spokojnie, przyzwyczaisz się do nowego. - odparła. - I... może byś coś zjadła? Z pewnością jesteś głodna.
Faktycznie, na myśl o jedzeniu kotka czuła, jak jej żołądek się ściska. Była niebywale głodna, jak i przez ten natłok wrażeń i nowych doświadczeń równie niebywale zmęczona.
- Nie! - syknęła. - Nie będę jeść żadnych mysich bobków!
- Ale to tylko ryba. I to najprawdziwsza, surowa ryba!
Szepczący Wiatr wyjrzała z nory, a jej wzrok od razu napotkał smakowicie wyglądającą rybę na której widok ślinka sama ciekła. Zacisnęła jednak zęby i cofnęła się.
- Ja już znam tych dwunożnych! Pewnie jest zatruta!
<Tunia?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz