BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

25 listopada 2022

Od Wypłosza cd Bylicy

Kocica była nienormalna. Nie mógł uwierzyć, że się na nią natknął! Miał potwornego pecha. Musiał wynieść się chyba z tego miasta. Nie zamierzał dla niej pracować i okradać Wyprostowanych z jakichś kamyków. Ledwo uszedł z życiem, pogoniony przez rozwścieczoną bestię. Miał przecież trzy łapy! To jasne jak słońce, że gdyby nie to, że ćwiczył to cholerne bieganie, to skończyłby w jego paszczy. 
Dalej siedział w tym krzaku cały drżąc. Starucha odeszła ze swoim skarbem, a go ogarniała coraz większa wściekłość. Czemu nie zdechła?! Była zamknięta w tym pudle! Czyżby Wyprostowani ją uwolnili? Dlaczego? Na co? Po co? Zasługiwała na śmierć. Musiał wrócić do Blanki i Sójki. Trzeba było zmienić po raz kolejny miejsce zamieszkania. Musieli przeczekać ten etap. Bylica była coraz bardziej stara. Wystarczyło kilka księżyców i zaraz zdechnie ze starości. O! Albo pójdą jej stawy. Modlił się każdej nocy do księżyca, by ten zamiast gapić się na niego i po raz kolejny obserwując jego ból, wreszcie wziął się w garść i zaczął działać. Niech zrzuci na nią... coś. 
Widząc, że się ściemnia, wstał ociężale, po czym skierował swoje kroki do kryjówki, jeszcze kilka razy sprawdzając, czy nikt z rodzinki Bylicy go nie śledzi. Na szczęście udało mu się dotrzeć na miejsce bez żadnego kłopotu, kolejny raz dzieląc się ze swoimi sojusznikami informacją, że stara raszpla jeszcze dycha i nie zamierza im odpuścić. 

***

Był ostrożny. Bardzo ostrożny. Bylica miała go wezwać, gdy zechce jej się znów coś ukraść, ale skoro go nie znajdzie, to nic mu nie zleci. Plan więc był idealny. Głód ściskał mu boleśnie żołądek. Polowanie w tych warunkach było ciężkie. A na dodatek Sójka zaczęła skarżyć im się, że ślepnie. No cudownie. Kolejny inwalida. Ich grupka była taka żałosna. Nic więc dziwnego, że jeszcze nikt ich nie zaatakował. Nie stanowili zagrożenia. Było to dobre, ale umniejszało w jego godność. Chciał mimo wszystko coś osiągnąć w życiu, dlatego też zaczął badać teren. Samotnicy w tym miejscu byli podobni do tych, których znał. Dało się ich jednak w miarę przekupić, dzięki czemu miał informację o srebrnej, która zaszyła się w nieznanym mu miejscu. Z relacji świadków wynikało, że kotka pojawia się w części miasta oddalonej od pól. Dlatego też liczył na to, że nie spotka się z nią w głąb tego zabetonowanego świata. 
Zamarł, chowając się szybko w krzak, bo właśnie zauważył coś strasznego. Poszedł złą drogą! Głupek! Kojarzył to otoczenie. To tu spotkał pierwszy raz Bylice. Musiał zawrócić tylko... Dojrzał... Krokus. Bura nie wydawała się go zauważyć. A to oznaczało, że srebrna mogła być w pobliżu o ile jeszcze żyła. Dlatego też zacisnął mocno pysk i zamarł, czekając aż jego wróg zniknie mu z oczu. Ależ on miał potwornego pecha!

<Bylico?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz