BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

06 sierpnia 2020

Od Szkarłatnego Mrozu cd. Czermieniowego Gniewu

podczas pobytu w Klanie Nocy

Szkarłatny Mróz nakrył brata na spędzaniu wspólnych chwil z Nornicową Łapą! Ucieszył się z tego powodu. Czermieniowy Gniew znalazł sobie przyjaciółkę i dziewczynę! Jak wspaniale! Zostanie wkrótce wujkiem małych czermieńków albo norniczek! Zachwycił się tą wizją. Wojownik i uczennica pasowali do siebie zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru. Rudy będzie czekał na rozwój ich relacji.
Oberwał wodą od czarnego furiaty, przez co kichnął. Na szczęście dzień był ciepły, dzięki czemu poczuł przyjemny chłód.
- Chcesz się bawić? Pokaż Nornicowej Łapie, jaki przebojowy z ciebie kocur! - powiedział rudy i wepchnął bez pytania brata do rzeki. Na powierzchni wody pojawiło się kilka bąbelków.
Uczennica podbiegła do brzegu.
- Coś ty zrobił, wronia strawo?! - zapytała się oburzona i wściekła jak nigdy czarna.
- Przeżyje to. Mądry z niego kocur. Zobaczysz, jak dobrze potrafi się bawić. Udaje sztywniaka, żeby ci zaimponować. Niedostępny kocur jest bardziej pociągający - tłumaczył z uśmieszkiem na pysku rudy.
Czermieniowy Gniew wypłynął na powierzchnię, wypluwając wodę.
- Coś ty zrobił?! Nienawidzę cię! - krzyczał czarny, płynąc powoli ku Nornicowej Łapie i bratu.
- Nie! Zostań tam! Nic nie udowodniłeś swojej dziewczynie! Pokaż, że jesteś samcem alfa! Lubisz pływać i chlupać się w rzece, gdy nikt nie patrzy! Udowodnij jej to! - mówił Szkarłatny Mróz do swojego kochanego braciszka. Chciał mu pomóc w zdobyciu serca czarnej kotki, żeby oboje mogli żyć w uroczym związku, a nie skończyć jako wieczne single. Miał dobre intencje, tylko tyle.
- I dlatego nienawidzę rudych - mruknęła nieprzyjemnie  pod nosem Nornicowa Łapa. Niebieskooki zignorował kotkę, nie znali się. Zresztą każdy kocur czy kotka byli jego przyjaciółmi! Nie lubił się ograniczać. Nawet zdoła zaprzyjaźnić się z taką Nornicą.
Wskoczył do wody i podpłynął do czarnego.
- Najpierw musimy się pobawić! Nie chcesz chyba zostawić dziewczyny ze smutnym pyszczkiem, prawda? - zapytał się.
Czermień zaciągnął Szkarłatny Mróz pod wodę. Zaczęli się bić. Czarny traktowałt to jako kolejną karę, rudy jak zabawę. Używali pazurów, zębów i innych części ciała na tyle, ile pozwalała im woda. Po raz pierwszy niebieskooki walczył ze swoim bratem po utracie pamięci. Raz po raz ich głowy wypływały na wierzch, aby zaczerpnąć powietrza.
Szkarłatowi ta chwila się spodobała. Mógł się wyszaleć z bratem, a czarny pokazywał siebie przed Nornicową Łapą.
Czuł każdy mięsień swojego ciała. Podwodna bójka sprawiała mu radość. W końcu się ruszał i wzmacniał własne kończyny. Pokonując opór wody, wpływał na kondycję i zużywał więcej sił. Coś w głębi serca mu szeptało, że zaśnie dzisiaj znacznie szybciej niż zwykle.
W którymś momencie Czermieniowy Gniew popchnął tylnymi łapami brata mu dnu, zamiast pozwolić mu zaczerpnąć powietrza. Płuca rudego wolały o tlen, więc od razu zaczął szybciej machać kończynami, by dostać się na powierzchnię.
Po kwadransie powrócił na brzeg. Przemoczone rude futro z kilkoma planami bieli ociekało. Otrząsnął się, mocząc przy okazji Czermieniowy Gniew, który wyszedł za nim.
- Ha! Nie utopiliśmy się! - miauknął zadowolony. Szkarłatnemu Mrozowi zdawało się, że przez chwilę zauważył na pysku brata serdeczny uśmiech, a nie pełen drwiny uśmieszek.
<Czermień?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz