BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

19 kwietnia 2020

Od Leszczynowej Łapy CD Miedzianej Iskry

*time skip hehe*

Ziewnął przeciągle, wychodząc z legowiska uczniów. Był zmęczony, tak zwyczajnie zmęczony. Co prawda kochał treningi z wujkiem Wilczym Sercem, jednakże od spotkania z Malinową Łapą, nie potrafił zasnąć. Nic a nic. Cały czas rozmyślał o burym koledze licząc na to, że się jeszcze spotkają. Lubił burego kocurka. Ba! Nawet bardzo! Co prawda nie znali się zbyt długo, jednakże Leszczynek miał wręcz absurdalne przeczucie, że może zaufać synowi Oblodzonej Sadzawki bez najmniejszego problemu. Jakoś tak... Za każdym razem, gdy o nim myślał, ogarniało go ciepłe uczucie. Co prawda nie potrafił go przypisać do innego, które znał, jednakże młodzikowi ani troszeczkę to nie przeszkadzało! Poznał nowego przyjaciela, jego tata go kochał, wujek i rodzeństwo bardzo mocno go wspierało. Czegóż więcej mógł chcieć od życia? No właśnie, była jednak taka jedna mała rzecz. 
Leszczynek nadal tęsknił potwornie za Gęsim Piórem. Co prawda starał się nie myśleć zbyt często o zmarłej mamie, nadal bowiem powodowało to ataki paniki u kocurka, które kończyły się co prawda nie tak straszliwie jak wtedy, gdy złamał łapy, jednakże nadal pozostawiał wtedy na swoim ciele kilka ran. 
Kocurek polizał swoją przednią prawą łapkę, po czym rozpoczął generalne mycie swojej mordki, by jakoś przyzwoicie wyglądać podczas treningu. Przecież nic się nie stanie, jeśli wyczyści się porządnie, skoro ma jeszcze troszkę czasu do spotkania z czarnym kocurem. 
- Witaj Leszczynku! - ciepły i dobrze znany rudzielcowi głos zadzwonił w jego uszach. Odwrócił się w prawo, na moment przestając porannej pielęgnacji, by z radością stwierdzić, że jedna z jego ulubionych wojowniczek zmierzała w jego kierunku. 
- O-oh... C-ciocia M-Miedź - miauknął zaskoczony, jednakże uradowany. Uwielbiał kocicę i bardzo chętnie spędzał z nią czas, dodatkowo fakt, że gdy była obok taty, ten tak często się uśmiechał, jeszcze bardziej sprawiał, że Leszczynowa Łapa ją lubił. Była miła i praktycznie każdego kota obdarzała matczynym ciepłem, którego tak bardzo mu brakowało od śmierci Gąski.
Uczeń uśmiechnął wesoło, gdy pointka przysiadła obok, po czym postawił łapkę na ziemię, przyglądając się jej uważnie - D-dzień d-dobry! - pisnął radośnie, pusząc z lekka futerko na całym swoim ciele. 
Kotka przy dokładniejszym przyjrzeniu się wyglądała na czymś zmartwioną. Pręgowany jednak nie wiedział, czy wpadała mu zapytać. Bo co jeśli to były sprawy t y l k o dorosłych i swym wciskaniem nosa w nie swoje sprawy rozeźli ciocię? Przecież tego nie chciał! Na moment zawahał się, czy otworzyć nareszcie mordkę czy nie, jednakże ostatecznie Miedziana Iskra ubiegła go, zaczynając pierwsza mówić. 
- Leszczynku, cóż... Chciałabym cię o coś zapytać... - zaczęła cicho, jakby bojąc się reakcji syna Iglastej Gwiazdy. Ten jedynie nastawił uszu, z lekka przestraszony słuchając słów starszej - Co byś... 
- Leszczynku, pora na trening - płowej nie dane było dokończyć, gdy jak spod ziemi wyłonił się Wilcze Serce. Kotka jakby zrezygownana westchnęła cicho. A co jeśli ciocia chciała powiedzieć mu coś ważnego? Musiał przecież wiedzieć! 
- W-wujkuuuuuu... - zaczął, spoglądając maślanymi ślepkami - B-bo w-wiesz w-wujku, że ja cię bardzo kocham. I-i ciocie też k-kocham... N-no i J-jest taka sprawa, że że ciocia cu-chciała mi c-coś powiedzieć i-i... I czy m-możemy zacząć nasz trening t-troszeczkę później? - miauknął, wlepiając błękitne ślepka w kocura, zaś jego wąsy drgały niespokojnie. 

< Miedziana Iskro? :3 >
Posted by
.

1 komentarz:

  1. 200lis19 kwietnia 2020 12:06

    Iskro chciałaś go zapytać, czy chciałby rodzeństwo? XDDD

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)