BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

19 kwietnia 2020

Od Leszczynowej Łapy CD Malinowej Łapy

Leszczynek spoglądał uważnie na przerażonego Malinka, który sprawiał wrażenie, jakby miał zejść na zawał serca. Czy on... Powiedział coś złego? Przecież nie chciał! Zwyczajnie zastanawiał się, co mogło tak burego kocurka rozśmieszyć i to tyle! Nic więcej! Bo może on był powodem jego śmiechu, jednakże w dobrym sensie!
Widząc jednak, jak kocurek tłumaczy się nerwowo, rudzielec został wręcz zbity z tropu. Przecież on go lubił i to bardzo! Malinowa Łapa był najbardziej czadowym kotem z klanu nocy i syn Iglastej Gwiazdy wręcz potwornie żałował, że nie mieszkają razem w tym samym klanie. Tak bardzo chciałby go widywać częściej, aniżeli na krótko i do tego w stresie bojąc się, że ktoś ich zobaczy. Co prawda stali teraz na ziemi niczyjej, jednakże Leszczynek mógł nieśmiało stwierdzić, że ten burak, który uczył syna Oblodzonej nawet by się nie przejął, że znajdują się na świętej ziemi i spóściłby im łomot tysiąclecia. Młodzik aż zadrżał na samą myśl o spotkaniu pazurów nocniaka. Ugh, to musiałoby być wyjątkowo niemiłe powitanie...
- J-ja n-naprawdę s-się b-bardzo cie-cieszę, że s-się spotkaliśmy, Leszczynowa Łapo! Je-jesteś s-super - wyjąkał w końcu młodszy uczeń, zaś jego słowa wywołały na mordce członka klanu wilka nie mały uśmiech. Lubił go! A jednak Malinowa Łapa go lubił! Cóż, w tym momencie kocurek nie wiedział co robić, nigdy nie miał tak na prawdę kolegi z prawdziwego zdarzenia, większość czasu tak naprawdę spędzał z braćmi, wujkiem albo ciocią, czasem też tatą albo Nagietkiem, jednakże nie miał kogoś, komu może zaufać i do tego byłby w jego wieku. Radość więc wypełniła go od samych uszu aż po końcówkę ogona.
- J-ja też cię l-lubię, Malinowa Łapo! Je-jesteś n-najlepszy! - zawołał odnośnie, uśmiechając się przy tym promiennie. On naprawdę miał teraz przyjaciela! Nie czekając więc zbyt długo, najzwyczajniej w świecie przytulił buraska - C-cieszę się, że j-jesteśmy p-przyjaciółmi M-Malinku - dodał zaraz, spoglądając na kolegę, na którego mordce zawitał równie szeroki uśmiech co na jego.
Niestety, tę cudowną i jakże słodką scenkę przerwało nawoływanie Łabędziej Szyi. Cóż, to było oczywiste, że Leszcz nie będzie mógł tak siedzieć wieki i nareszcie nastanie moment, w którym będzie musiał wrócić do domu. 
- Za dziesięć wschodów słońca? 
- Za dziesięć wschodów słońca. W tym samym miejscu i o tej samej porze - miauknął pogodnie, zaś gdy nocniak skinął głową twierdząco, rudzielec szybciutko oddalił się w stronę wołającego go wojownika. 
* * *
- No i rozumiesz? Z-zupełnie mnie olewa k-kiedy pojawiła się ta głupia pójdźka! N-nie chodzimy n-na treningi n-nawet. C-ciągle t-tylko pójdźka to, pójdźka tamto, p-pójdźka s-sramto! - zawołał rozeźlony Leszczynek, strosząc futerko na karku. Nie lubił tej całej nowej kotki, do tego fakt, że ojciec ostatecznie zgodził się ją przyjąć ani trochę nie pomagał, ani trochę! Bracia byli zajęci treningami, ciocia spędzała dużo czasu z tatą, więc nie chciał im przeszkadzać. Z wujostwem ciotecznym nie miał zbytnio dobrych kontaktów, więc jedyne co mu pozostało, to zwierzenie Malinowej Łapie. Oczywiście nie, żeby kocurek narzekał, wręcz przeciwnie, był wręcz rad, że ma kogoś takiego jak burasek.
- O-ojej... t-to f-faktycznie k-kiepściutko - miauknął zatroskany pręgus, na moment zaprzestając zabawy żonkilem, które wcześniej szturchał łapką, uważnie obserwując jak kwiatek kołysze się na wietrze. Przez chwilę zamyślił się, po czym spojrzał na nadal rozeźlonego przyjaciela, który w tym czasie pokracznie próbował rozładować swoją złość na jednym z maków - M-może mu przejdzie? - zaproponował, chcąc podnieść go jakoś na duchu.
- N-nie wiem - odparł Leszczynek, na moment wsłuchując się w szum trawy oraz zapach kwiatów, po czym przewrócił się na grzbiet, spoglądając w niebo - J-jeszcze w-wujek mówił, że mam u-uważać z tym, że k-kogoś lubię - nadąsał się, wlepiając ślepka w chmury płynące na niebie - A-a ja cię nie lubię M-malinku, tylko l-lubię lubię - dodał zaraz zupełnie tak, jakby to była najbardziej naturalna rzecz na świecie.

< Malinowa Łapo? >
Posted by
.

1 komentarz:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)