BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

11 lipca 2019

Od Fiołkowej Bryzy CD Nowiu

Miała ochotę ją udusić, dosłownie. Rzucić się z pazurami na własną siostrę... tak.... Zdecydowanie nigdy wcześniej nie czuła się tak rozdarta jak w tej chwili. Z jednej strony żal do siostry, że ich zostawiła, zaś z drugiej... z drugiej strony w końcu ją znalazła! Jednak żyła, była cała i zdrowa! No... prawie. Fiołek cała drżała, wpatrując się pustym wzrokiem w tortie, która właśnie ocierała pysk z łez. 
Nie czuła nic... nic poza ogromnym żalem, który dosłownie rozrywał ją od środka. Miała ochotę krzyczeć, płakać, śmiać się, być wściekła... i to wszystko naraz. Nie potrafiła jednak znieść takiego nakładu emocji. Nie teraz, gdy jej matka nie wracała, chociaż tak naprawdę nie żyła. I Fiołek dobrze o tym wiedziała, nie potrafiła jednak nadal przyswoić tego faktu, wolała więc wmówić sobie, że Ciernista Gwiazda po prostu wyruszyła na poszukiwania córki. Tak.... tak zdecydowanie było najlepiej...
- Powinnam skopać ci ogon - sarknęła, zamykając oko. Odetchnęła ciężko, starając się oswoić z faktem, iż zapewne Nów wlepia w nią swe dwukolorowe ślepia. Oh klanie gwiazdy... pomóż... - J-jak.... jak mogłaś nas zostawić? Przecież byśmy coś wymyślili! J-jesteśmy r-rodziną! Dbamy o siebie! Jak mogłaś K-księżycowy P-płatku? - nie wiedziała jakim cudem przez gardło przeszło jej imię szylkretki, gdy ta mieszkała jeszcze w klanie burzy. Co jakiś czas załamywał jej się głos, oczy zaczęły łzawić... Pokiwała głową na boki, starając się uporządkować myśli, jednakże bez celu. Nadal nie wiedziała czego pragnie bardziej. Uściskać Nów, czy rzucić się na nią z pazurami. Oh, gdyby mogła zrobić obie te rzeczy w tym samym czasie...
- N-nów. Je-jestem Nów
- Ta, wiem. Czy naprawdę imię nadane przez naszą mamę nic dla ciebie już nie znaczy? - warknęła, odsłaniając zęby. Nie zamierzała kryć wściekłości, jaka nią ogarnęła. Jednak złość wygrała nad żalem i radością z ponownego spotkania siostry.
- Fiołku t-to nie tak! - zaprzeczyła szybko starsza z kotek, wstając szybko. 
- Doprawdy? Zostawiłaś nas! Bez słowa! - oddychała ciężko, podchodząc z każdą chwilą coraz to bliżej byłej służki Czystej Gwiazdy - Masz szczęście, że cię kocham ty durna kupo kudłów - odetchnęła głęboko, dając upust całej swojej złości. Mimo wszystko... jakoś tak... nie potrafiła się uśmiechnąć. Oparła swoje czoło o te Nowiu, czekając aż uspokoi swój oddech. 
- Strasznie namieszałam - mruknęła kremowo-niebieska, kładąc po sobie uszy.
- Z grzeczności nie zaprzeczę, durnoto - skrzywiła lekko mordkę. Potem nastała dłuższa chwila ciszy, aż Fiołek ją przerwała - Jeśli zaś chodzi o to... - ruchem ogona, który nadal przypominał ten szczurzy, wskazała na gołą skórę po spaleniu - Pamiętam tylko tyle, że miał na imię Owca, nic więcej, wybacz...

< Nowik? >

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz