BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

15 sierpnia 2020

Od Świtającej Maski cd. Potrójnego Kroku

dawno temu

- Po prostu nie chcesz chodzić po błocie i się ubrudzić - powiedział Świtająca Maska, gdy ten postanowił zrobić coś z armią małych Tkaczy. Nie dziwił się takiej propozycji. Dla medyka nawet odrobina pyłu na nosie była czymś okropnym.
- To swoją drogą. Nie mów głupot, zajmij się szukaniem drewna - miauknął Potrójny Krok.
- A ja będę grzał zadem swoje legowisko i zioła naokoło - dodał uszczupliwie pod nosem lynx, idąc powoli przez błoto. Nie przepadał za wilgocią, ale przecież ta breja go nie zabije. Przynajmniej taką miał nadzieję.
- Co ty powiedziałeś?! - krzyknął niezadowolony liliowy. Proszę, proszę, jego plotkarskie ucho wychwyciło ciche słowa płowego. Wojownik uśmiechnął się półgębkiem. Uwielbiał widzieć zirytowanego kuzyna. Czego się nie robi, by poczubić się z jedynym względnie lubianym członkiem rodziny.
- Nic, nic. Szukam kory - powiedział Świtająca Maska, szukając rzeczy do odgrodzenia pająków od reszty klanu.
Brodził w błocie. Kilka razy się przewrócił, klnąc pod nosem. Zdawało mu się, że słyszy pełen drwiny chichot kuzyna, który kręcił się gdzieś w pobliżu. Po nie calej godzinie zdołał zdobyć odpowiednią ilość kory, by medyk zbudował coś w stylu ogrodzenia.
- Tyle wystarczy? - zapytał się płowy, ociekając od błota.
- Tak. Na razie tak. Zacznę układać korę, a ty... - miauknął Potrójny Krok, patrząc z obrzydzeniem na morskookiego.
-... umyj się. Nie musisz mi tego powtarzać - rzekł wojownik. Wyszedł z legowiska, akurat zaczęło padać. Ucieszył się. Nie będzie musiał spędzać niewiadomo ile czasu na ogarnianiu jasnegostaw futra! Stanął kilka żabich skoków od wejścia do kącika medyków i pozwolił kroplom deszczu zmyć z siebie błoto. Brud schodził z ciała kocura.
Wrócił do kuzyna przemoczony jak nigdy dotąd. Otrząsnął się z wody, ochlapując przy tym medyka. Potrójny Krok odskoczył jak oparzony, sycząc.
- Już, już. Nie denerwuj się tak, bo osiwiejesz - miauknął Świtająca Maska.
Przez resztę czasu układali korę i większe kawałki wilgotnego drewna, żeby odgrodzić pająki od klanu.

kilka dni później

Świtająca Maska miał problem ze zdrowiem. Większy, pierwszy taki w życiu. Zrozumiałe to, gdy kolejną noc pod rząd zarwał przez kaszel. Nie potrafił się przez to kompletnie wyspać, cały czas chodził wyczerpany. W dzień zdawało mu się, że oddech dziwnie mu świszczy, a raz kaszlnął krwią. Przeraził się. Umiera? Tak szybko?!
Potrzebował pomocy.
Pobiegł do legowisko medyków. Na miejscu ledwo co zdołał złapać oddech. Zabrakło ku tchu. Nawet po krótkim biegu świat zamazywał mu się przed oczami. Nie mógł z tym dłużej żyć. Inaczej padnie, a przecież nie chciał żyć tak krótko!
- Co się dzieje? Znowu włażą ci pająki w ogon? - zapytał się liliowy, zauważając płowego w wejściu.
- Nie. Mam jakieś problemy z płucami. Budzę się w nocy przez kaszel, ciągle chodzę wyczerpany. Brak mi tchu... Wylecz mnie! - miauknął Świtająca Maska, krótko opisując objawy.
<Potrójny Kroku?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz