Od Słodkiego Języka CD Lisiej Gwiazdy

Medyczka mimowolnie wzdrygnęła się, wskutek gwałtownej zmiany tonu Lisiej Gwiazdy. Niezależnie od tego, nie przeszkodziło to w zupełności, otworzeniu się furtki w jej malutkim, acz pojemnym umyśle. Lider Klanu Klifu jakoby przez ułamek sekundy stał się dla niej kluczem. Otóż Słodki Język po wielu księżycach swego oddanemu klanu życia, dopiero teraz połączyła słowa, płynące z ust rudego z różnymi wydarzeniami, co układało się w niezaprzeczalne fakty. Sytuacja ta była wyjątkowo groteskowa, dziwne uczucie, które jej towarzyszyło, wprowadziło kotkę w wysoki dyskomfort i osaczenie. Bała się go, to prawda, ale skłamałaby, mówiąc, że nie jesteś dla niej intrygujący. Intuicja podpowiadała jej „znalazłaś to, czego szukałaś, zostań, to przyniesie Ci szczęście”. W tym przypadku do czynienia miała z największym leśnym zbójem, przedstawianym w opowieściach wręcz jako terrorysta. Czyż więc było warto zaryzykować i dać mu szansę?

- Przepraszam. – Kocur wpuścił do swoich płuc sporą ilość powietrza. – Nie musisz od razu odpowiadać mi na to pytanie, daj sobie czas. – Mężnie się wyprostował, miał nadzieję, że urocza luba nie przyjęła tego do siebie bardzo dosłownie. – Chodź ze mną, coś Ci pokażę.

- J-jesteś pewien? – Jej głos zadrżał, tak naprawdę to ona nie była pewna, czy chce z nim iść. – Dopiero co się obudziłeś… I t-to jeszcze po wypadku.

Lisia Gwiazda zaśmiał się szarmancko. Miał kilka zadrapań, ale oj tam, przecież przeżył już straszniejsze rzeczy. I poza tym wciąż posiadał cztery życia.

Wstał, prezentując swe oblicze w pełnej okazałości, po czym się otrzepał. Grunt dobrego wrażenia to schludny wygląd! Prowadził perske po lesie, co jakiś czas dodając jakieś medyczne ciekawostki, co nie zawsze szło mu najlepiej i zgadzało się z prawdą, ale dla Słodkiej było to naprawdę zabawne, więc pozwoliła mu żyć dalej w niewiedzy, aby nie urazić jego męskiego ego.

Dwójka kotów definitywnie ze sobą kontrastowała. Ona – mała, niewielkich gabarytów, cichutka, zaś on – wysoki, umięśniony, wygadany. Na pozór dwie zupełnie inne krople wody, ale mówi się, że przeciwieństwa ponoć się przyciągają, nieprawdaż?

Kiedy dotarli na miejsce, Przywódca zasłonił swoim puchatym ogonem jej oczy. Wyglądało to, jak jakaś romantyczna niespodzianka w ukryciu.

- Już możesz otworzyć. – Uśmiechnął się zadowolony z siebie.

Wokół nich roztaczała się przepiękna polana, otoczona drzewami iglastymi. Praktycznie cała była pokryta doskonałymi, czerwonymi kwiatami, dotąd niepoznanymi przez Medyczkę. Miejsce to zdawało się odciętym od świata, idealnym na prywatne spotkania lub potrzebę przebywania samemu w cichym kącie. Przez tę całą magię otoczenia i niezwykłość terenu, Słodka zapomniała o tym, iż tak właściwie stoi na terenie Klanu Klifu, zresztą zupełnie jak jej towarzysz, który raczej powinien był o tym pamiętać.

- Jest… - Zaczęła.

- Piękne. – Dokończył za nią Lis.

Wcale nie uważał polany za niezwykłą, a kwiaty nie robiły na nim szczególnego wrażenia. Po prostu chciał pokazać się w dobrym świetle samicy, czuł do niej mięte. Albo… Maki.

Słodka ze słodyczą podziwiała i wzdychała. Siedziała właśnie obok kota, który mógłby ją zabić i nikt by się o tym nawet nie dowiedział, a pomimo tego, czuła bezpieczeństwo i radość. Pręgowana, chciwa kupa futra nie zaprzepaściłaby takiej okazji, na nieco więcej wrażeń i kontaktu.

- Psia krew. – Zasyczał, udając, że przeszywa go ból.

- Li-isia Gwiazdo?! – Uzdrowicielka z niepokojem, zerwała się na równe nogi. – Gdzie Cię boli?

- T-tutaj Słodki Języku… - Wskazał na swój pysk, chociaż nawet przecież nie miał tam poważniejszej rany.

Cholera, ta urocza istotka tak rozpierała go w środku, że nawet zaczął mówić takim tonem jak ona!

<Lisełku, dziubasku, koteczku, skarbeńku, żabciu, kochanie? <3>