Ten sezon był wyjątkowo zapracowany dla młodego medyka. Jeżowa Ścieżka nie pamiętał, kiedy ostatnio miał chociaż kilka dni odpoczynku. Albo zioła albo ktoś potrzebował natychmiastowej medycznej pomocy. Do tego Pora Nagich Drzew zbliżała się ogromnymi krokami. Musieli zebrać zapasy. Martwił się, że jeśli faktycznie ruszą na pomoc Klanowi Wilka, może ich sporo potrzebować, dla wszystkich rannych. Westchnął cicho, wychodząc ze schroniku z ziołami. Krowia Łata cierpliwie siedziała, czekając na medyka. Czekoladowy zajął się jej zwichniętym ogonem bardzo delikatnie. Nie chciał, by wojowniczka zbyt długo cierpiała. Mogła jednak przyjść do niego wcześniej. Musiała teraz uważać, by go bardziej nie zranić. Przynajmniej jednak nie wda się zakażenie. Drgnął na samą myśl o usunięciu tej części ciała młodej wojowniczki.
Kiedy już opatrzył zwichnięty ogon, pozwolił wojownicze wrócił do legowiska. Myślał, że reszta dni upłynie mu spokojnie. Cóż, był w dużym błędzie. Gdy w wejściu pojawiła się Rzeczny Nurt, jego serce zabiło szybciej z niepokoju. Czyżby coś się stało jego siostrze? Kocur zwrócił na nią pytające spojrzenie. Odpowiedziała nieśmiałym uśmiechem.
- Cześć, Jeżyku. Ostatnio gorzej się czuję i.. pomyślałam, że dobrze ci o tym powiedzieć. - miauknęła łagodnie. Może nie chciała go martwić.
Jeżowa Ścieżka miał do czynienia jednak z tyloma urazami i stanami pogorszenia zdrowia, że jej słowa przyjął ze spokojem. Wskazał jedynie ogonem mech, na którym siostra usiadła, otaczając łapy ogonem i wpatrując się w niego z czułością. Jeżyk usiadł obok niej.
- Co się dzieję?
- Często jest mi niedobrze. Ostatnio też więcej jem, nawet Tańcząca Zorza zażartował, że będzie mnie wkrótce dwie. - miauknęła niebieska z rozbawieniem. Uwielbiał widzieć ją w takim stanie.
Medyk przyjrzał jej się uważniej. Faktycznie brzuch siostry znacznie urósł. Czyżby przez jedzenie? Nagła myśl szybko go uderzyła. Dotknął brzucha siostry łapą. Pozwoliła mu na to trochę zdziwiona. Upewnił się jedynie w swoim przypuszczeniu. Na jego pysku od razu wymalował się szeroki, szczęśliwy uśmiech. Zostanie wujkiem!
- Gratuluję, Rzeczko. Spodziewasz się kociąt. Nie jestem w stanie na razie określić ile ich będzie dokładnie, ale jestem pewien, że teraz jesz za kilku. - miauknął z uśmiechem.
Siostra wpatrywała się w niego chwilę zdziwiona. Była w szoku. Niecodziennie zostaje się matką. Mamą - ah, sama myśl była urocza. Mieli już czterdzieści księżyców, najwyższy czas, żeby jego siostry poszukały szczęścia. Rzece się udało, odnalazła je w partnerze i wkrótce małych kuleczkach przy jej boku. Psiankowa Szyja skupiła się na obowiązkach wojownika, treningu uczennicy i stawała się coraz lepsza. Brzozowy Szept pewnie była z nich ogromnie dumna. Z jego pewnie też. A Sreberko? Jak potoczyły się jej losy?
Kocur podniósł się, ostrożnie podchodząc do siostry i przytulając się do jej ciepłego futra. Rzeczny Nurt zamruczała melodyjnie. Wiedział, że świetnie sobie poradzi. A on będzie gotowy zawsze jej pomóc.
- Cieszysz się?
- Oczywiście, sześć księżyców bez chodzenia na patrole. - zamruczała z rozbawieniem Rzeczny Nurt, dotykając jego nosa tym swoim. - Muszę powiedzieć Tańcowi!
- Koniecznie. I dbaj o siebie. Pamiętaj! - miauknął za siostrą, gdy ta skierowała się do wyjścia z legowiska. Na jego pysku dalej widniał uśmiech. Jego rodzina się powiększała. Nie mógł być bardziej szczęśliwy.
Żeby odgonić na chwilę swoje myśli (bo pewnie zszedłby ze szczęścia), chwycił więc ziarenka maku i potrzebne zioła, kierując swoje kroki do legowiska starszyzny. Słyszał, że Czapli Potok skarżył się na ból głowy. Zajmie się nim.
Biedny Czapla, tego dnia oprócz odejścia bólu, wysłuchał radosnej paplaniny czekoladowego o jego przyszłych siostrzeńcach.
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz