BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

25 marca 2019

Od Migoczącego Nieba CD. Ciernistej Gwiazdy

Przemyślając jej słowa, powoli pokiwała łbem.
- W sumie masz rację - mruknęła, schylając delikatnie łeb, by zobaczyć, czy ktoś przypadkiem nie przygląda się kotkom ze zbyt dużym zainteresowaniem, wskazującym na próby podsłuchiwania. Nie ujrzała jednak nikogo takiego, więc z ledwo dostrzegalną ulgą z powrotem zwróciła oczy ku przyjaciółce.
- A, i dziękuję, że dałaś ucznia mojemu bratu - stwierdziła z szacunkiem, ale także nutką wdzięczności i radości w głosie. - Zasłużył sobie na niego, wierzę, że będzie dobrym mentorem.
- Też tak uważam, dlatego otrzymał swojego podopiecznego - odpowiedziała, szukając wzrokiem kocura.
Szylkretka zrobiła to samo. Jej kochany braciszek siedział sam w okolicach legowiska wojowników i spożywał mysz, a jego ogon wyraźnie drgał z podniecenia. Potem pójdzie z nim porozmawiać. Blady był... bardzo specyficznym przypadkiem. Bicolor powinien wiedzieć, z czym ma do czynienia. Mimo tego, zastępczyni wiedziała, że on sobie poradzi. Był najcudowniejszym bratem na świecie, więc nauczycielem będzie podobnym. Przynajmniej na to liczyła.
- Dziękuję jeszcze raz, że mi pomogłaś - wyszeptała ciepło na odchodnym, przejeżdżając różowym, szorstkim językiem po uchu starszej, lecz mniejszej z kotek.
Teraz, jak planowała, poszła do Ziołowego Nosa. W otoczeniu nie było nikogo, więc mogli bez obaw rozmawiać nie wychodząc z obozu, jedynie mówiąc szeptem.
- Hej - zamruczała, siadając koło niego. Właśnie skończył swój posiłek.
- Fitaj - mruknął szybko oraz niewyraźnie, jeszcze z pełnym pyszczkiem. - Witaj - powtórzył, gdy już przełknął resztki zwierzątka. - Chcesz o czymś porozmawiać? Bo ja... wiesz, Migotko, trochę się boję. Myślisz, że wyszkolę go na dobrego wojownika? Bardzo mi zależy, tak strasznie nie chcę zawieść... Ale w końcu to twój... No wiesz. Nigdy nikogo nie szkoliłem! Nawet nie do końca pamiętam swój trening!
- Będziesz świetnym mentorem - zapewniła, energicznie myjąc ogon. - Ale nie wiem, czy Blada Łapa będzie świetnym uczniem... musisz wiedzieć, że to bardzo specyficzny osobnik. Chłodny, małomówny, wyjątkowo nieufny... ciężki w wychowaniu i w nauce. Bardzo niedostępny, cichy, taki jakiś... inny.
- Zupełnie tak, ty - stwierdził z uśmiechem rozbawienia. - Znaczy, ekhem. Przepraszam, to porównanie było jednak nie na miejscu. Bardzo nie na miejscu.
- Może i masz rację - westchnęła. - W każdym razie, podchodź do niego powoli, na spokojnie, daj mu czas. Wierzę w ciebie, braciszku. I ty też w siebie uwierz. Bo wiem, że dasz radę.

***

Księżycowy Płatek zaginęła. Fiołkowa Bryza była ciężko ranna. Ciernista Gwiazda straciła życie.
A teraz w sercu obozu leżało zwęglone ciało Konwaliowej Rzeki. Złota Melodia rozpaczała bardzo długo i głośno. To musiało być dla niej bardzo bolesne, zwłaszcza teraz, na starość, gdy liczyła na spokojne przeżycie do końca. Kocięta krótkołapej również ciężko to zniosły. Migoczące Niebo zauważyła nawet żal u swych pociech, które w końcu uznawały już martwą wojowniczkę za prawdziwą matkę. O ich prawdziwych rodzicach wiedzieli tak właściwie sami rodzice, liderka oraz Ziołowy Nos. Nikt więcej. I dobrze.
- No to się porobiło... - oznajmiła smętnie długołapa, czując przy sobie dotyk buraski.

<Ciernik?>

Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)