Rosa gnała za Szepcikiem. Wkładała w swoje drobne łapki całą siłę. Z pewnością jak wróci do kociarni, to ona i Mały momentalnie usną przy ciepłym futerku mamy. Obróciła główkę chcąc zobaczyć jak sobie radzi brat. W pierwszej chwili nie dotarło do niej, że widzi tylko pustą przestrzeń . Zderzenie z tyłem starszej kotki przywróciło ją do rzeczywistości.
- Jeśli chcesz podziwiać kurz unoszący się za sobą to najpierw naucz się chodzić tyłem – Szepcik szybko przejechała łapka po pyszczku i chciała już dalej iść.
Potomkini Lilowej Łodygi w ostatniej chwili przypomniała sobie czemu patrzyła się do tyłu.
- Czekaj! – krzyknęła szybko jednak skuliła się pod wpływem jej błękitnych oczu – N-nie ma Małego.
Szepcik przez kilka uderzeń serc wpatrywała się w nią nieobecnym wzrokiem.
- Co. Jak to się zgubił na takim odcinku? – córka Milczącej Gwiazdy z niedowierzaniem zilustrowała odcinek, który przebiegły.
Rosa tylko wzruszyła bezradnie ramionami przy okazji spuszczając wzrok na trawę. Widok jej łap wydawał się przyjemniejszy w porównaniu ze lodowatym wzrokiem pręgowanej kotki.
- Eh, sądziłam, że będzie to mniej problematyczne. Gdybym wiedziała, że z niego taka nierozgarnięta kupa futra…
Szylkretowa kotka poczuła dziwne ukłucie wewnątrz siebie. Nagle naszła ją ochota aby nakrzyczeć na Szepcik i kazać przeprosić jej brata. Już otworzyła pyszczek aby to powiedzieć ale ochota jak szybko się pojawiła tak szybko zniknęła. Jedynie tylko miauknęła niewyraźnie.
- Wrócę go poszukać. Czy mogłabyś poczekać pod tym…
- To, co za mną stoi to drzewo a konkretniej buk – niebieskooka odpowiedziała od niechcenia – Niech ci będzie ale postaraj się nie stracić na to całej nocy.
Rosa kiwnęła główką i niepewnym krokiem ruszyła w kierunku przeciwnym do ich biegu. Usłyszała ściszony syk kotki nakazujący pospieszyć się. Szylkretowa momentalnie zwiększyła swoje tempo. Gdy teraz tak szła na spokojnie zwróciła uwagę, na to, że znalazła się niezwykle blisko miejsca, w którym światło księżyca padało czysto. A właściwie tuż za drzewem, pod którym czekała jej koleżanka.
Minęło sporo uderzeń serca gdy dotarła pod kociarnię i zastała swojego brata zwiniętego w kłębek. Podskoczyła do niego jak oparzona, przy okazji raz zderzając się dosyć boleśnie z twardym podłożem. Szeptem pytała się go czemu szlocha ale on nie reagował. Jak ona miała go uspokoić? Przecież jeśli mama się obudzi to nie zobaczą księżyca! A Szepcik już nigdy z nimi nie porozmawia. Rosa nie chciała aby żadna z tych możliwości się spełniła.
Przypomniało jej się jednak to uczucie, gdy jeszcze niczego nie widziała i płakała. Coś wtedy przyjemnego przesuwało się po jej główce a potem dalszych partiach ciała. Odruchowo skojarzyła to z językiem. Przysiadła przy Małym i zaczęła lizać jego czarne futerko na głowie a potem karku. Po kilkunastu uderzeniach serca kotek uspokoił się i spojrzał na nią zapłakanymi ślepiami i opowiedział co się stało.
- Przepraszam, dopiero pod drzewem zorientowałam się, że nie pobiegłeś za nami – zgarbiła się czując wyrzuty sumienia – Mam nadzieję, że się nie gniewasz i pójdziesz ze mną do Szepciku aby zobaczyć księżyc?
< Mały?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)
Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz