Oregano

Autor grafiki: piankacz

OGÓLNE

OREGANO
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Poliamoryczny, panseksualny 
Przynależność: Pieszczoch > Owocowy Las
Ranga: Uczeń wojownika

- - - -

Właściciel: Postać NPC [autor: kruliik]

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Oregano nie wygląda jak kot, z którym chciałoby się zadzierać. Nie sprawia może wrażenia groźnego, lecz z całą pewnością jest umięśniony i masywny. Jest wyższy od większości kotów, które napotka, a wrażenie jego wielkości tylko potęguje jego półdługie, puchate futro w brązowych odcieniach, poprzecinane czarnymi pręgami. Ma spokojne, zielone oczy, a także inteligentne spojrzenie. Oregano wydaje się naprawdę spokojnym duchem, który żyje w zgodzie z naturą. W futro powtykane ma różne liście, lecz w przyszłości bardzo chętnie wzbogaci swoją kolekcję roślin na sierści o kilka kolorowych kwiatków.

Cechy szczególne - Gruby ogon, silne łapy, liście w futrze

Kolor sierści - Czarny pręgowany klasycznie bicolor

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Zielony

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Oregano nie jest może najostrzejszą kredką w piórniku, lecz nie można mu odmówić całkiem dobrych zdolności perswazyjnych. Jest niezwykle wyczulony na zachowania innych kotów i zazwyczaj potrafi z łatwością przeanalizować charakter swojego rozmówcy. Często wdaje się z pobratymcami w bezsensowne rozmowy i zadaje dziwne pytania, by lepiej poznać ich wnętrze. Zdarza mu się również wpatrywać w inne koty i podsłuchiwać ich rozmowy, starając się przy tym nie zostać przyłapanym i zachować dyskrecję.

Wierzy, że ma niezwykły dar manipulowania innymi kotami i zmuszania ich do tego, by zatańczyły tak, jak im zagra. Bardzo lubi wykorzystywać swoje zdolności perswazyjne do osiągania własnych celów. Zależy mu przede wszystkim na sobie i własnym dobru. To on chce mieć jak najwięcej, jak najlepiej i znaleźć się jak najwyżej. Stara się zgrywać lojalnego, pracowitego i pomocnego, ponieważ wie, że dzięki temu zyska w oczach pobratymców, a na tym zależy mu najbardziej.

Ma też tendencję do wtykania nosa w sprawy, które go nie dotyczą. Za każdym razem, gdy zobaczy płaczącego kota, nie zawaha się do niego podejść, pocieszyć go i przy okazji wypytać o powód smutku. Podobnie zachowuje się wobec kotów przesadnie uradowanych czy zirytowanych. Pragnie wiedzieć wszystko o wszystkich.

MORALNOŚĆ

Oregano nie wierzy w żadne siły wyższe ani życie po śmierci, lecz gdy mieszkał wraz z innymi pieszczochami, był przekonany, że ich nadkocie umiejętności są prawdziwe. Wierzył — i nadal wierzy — że Bigos potrafił rozmawiać z nieożywionymi przedmiotami, a Rysia była w stanie rzucać na innych klątwy. Nigdy nie zastanawiał się nad tym, dlaczego mimo nauk pobieranych u tej dwójki wciąż nie potrafił robić podobnych rzeczy. Dopiero gdy udało mu się zaognić konflikt między Melisą a Perłą, zrozumiał, że być może każdy kot posiada inną, nadzwyczajną umiejętność. Uznał, że jemu przypadła zdolność szczególnie łatwego wpływania na inne koty za pomocą słów i czynów. Wierzy, że każde wypowiedziane przez niego słowo niesie ze sobą jakiś czar.

CIEKAWOSTKI

- Ma słabą pamięć do ziół, więc niewiele wyniósł z nauk Rysi.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: 

- Nie jest zbyt szybki ani zwinny

- Ma niezbyt dobry węch

- Ma słabą odporność

Mocne strony: 

- Ma dobry słuch

- Szybko zapamiętuje ruchy bitewne

- Posiada silne łapy

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Estragon 

⪼ Miał z nim raczej dobrą relację. Estragon z początku starał się uczyć Oregano o ziołach i rzeczach, które zasłyszał od Bigosu, lecz gdy burasowi udało się bezpośrednio pobierać nauki od mistrza pieszczochów, zaczął zauważać, że szybko przerósł umiejętnościami swojego ojca.

Matka - Melisa 

⪼ Był z nią bardzo blisko. To właśnie ona głównie starała się zachęcić go do uczestniczenia w spotkaniach pieszczochów i dzięki niej miał okazję poznać całą grupę. Jednak po jej kłótni z Perłą Oregano zaczął patrzeć na nią trochę inaczej.

Rodzeństwo - ///

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Z pieszczochami:

Bigos 

⪼ Najbardziej szanowany przez Oregano kocur. Buras uważał go za wszechwiedzącego mędrca i wierzył w każde jego słowo. Często spędzał z nim czas i próbował nauczyć się od niego jak najwięcej.

Rysia 

⪼ Uwielbiał uczyć się od kotki o rytuałach i ziołach. Rysia pomagała mu zrozumieć koci umysł i to, jak słowa wpływają na innych. Oregano często przychodził do niej z różnymi pytaniami.

Jan i Paweł 

⪼ Dwójka kocurów, która była ze sobą w związku. Oregano bardzo ich lubił i doceniał ich wiedzę na temat ziół. Podobało mu się również to, jak dobrze się ze sobą dogadywali.

Ryszard i Jerzy 

⪼ Oficjalnie podobno byli razem, lecz Oregano często widywał ich z jeszcze jedną kotką. Gdy o to spytał, wyjaśnili mu, że wspólnie w trójkę są w związku. Ta idea bardzo spodobała się burasowi i sprawiła, że zaczął się zastanawiać, dlaczego związki muszą wyglądać w określony sposób.

Perła 

⪼ Kotka z grupy, którą przypadkiem mocno skłócił ze swoją matką. Nie rozmawiał z nią jakoś często przed wybuchem konfliktu ani zresztą po nim.

Kapeć 

⪼ Członek grupy, z którym Oregano miał najmniej wspólnego. Mimo wszystko buras doceniał jego obecność i traktował go jako równego sobie.

Z kotami z Owocowego Lasu:

///

SZKOLENIE

Mentor - Sajgon

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Oregano urodził się jako jedynak w miocie Estragonu i Melisy — dwójki kotów, która żyła wraz ze swoimi właścicielami pod jednym dachem. O dziwo Dwunożni nie byli źli z powodu dodatkowego kota w ich mieszkaniu, więc bury miał szansę wychować się w spokoju. Gdy nieco podrósł, jego właściciele zaczęli wypuszczać go na zewnątrz, więc kocur z tego korzystał. Od matki i ojca dowiedział się o tym, że wśród pieszczochów często były organizowane spotkania, na które sam wkrótce został zaproszony. Okazało się, że podczas nich koty głównie spożywały kocimiętkę lub bawiły się w jakieś sprawy duchowe.

Spotkaniom zazwyczaj przewodził kocur o imieniu Bigos, który podobno potrafił oczyścić umysł drugiego kota ze złych wspomnień. Chodziły też plotki, że umie rozmawiać z ptakami, płynącą wodą i księżycem. Nikt nigdy nie pytał, dlaczego akurat z tymi rzeczami, bo nikt nie czuł potrzeby, by to kwestionować. Bigos był ich mistrzem, a każde jego zdanie było traktowane bardzo poważnie. Rysia miała w ich grupce niemal taką samą autonomię jak Bigos. Była jego prawą łapą i zastępczynią. Znała się bardzo dobrze na ziołach i podobno potrafiła wykonywać wszelkie rytuały. Przekonywała wszystkich, że potrafi sprawić, by dwójka kotów się w sobie zakochała, a także rzucić na kogoś klątwę, która miałaby sprowadzić na danego kota nieszczęście.

Oprócz tego w grupce znajdowali się także Jan, Paweł, Ryszard, Jerzy, Perła i Kapeć, a także rodzice Oregano, czyli Melisa i Estragon. Buras uważał wszystkich członków grupy za swoich przyjaciół, a może nawet opiekunów. Chętnie pobierał od nich nauki, jednak najczęściej przebywał z Bigosem, ponieważ to jego uważał za najmądrzejszego. Sam starał się nauczyć jego starożytnej sztuki oczyszczania umysłu i rozmowy z ptakami, wodą czy księżycem. 

Pewnego razu Perła pokłóciła się z Melisą. Oregano nie wiedział dokładnie, o co poszło, ale widział, że obie były na siebie naprawdę zirytowane. Najpierw porozmawiał z Perłą, a później z własną matką. W obu rozmowach powiedział kilka rzeczy, które sprawiły, że kotki zaczęły podejrzewać, że ta druga mówiła o niej za plecami. Nie skłamał przy tym jakoś szczególnie, po prostu odpowiednio dobrał słowa. Konflikt szybko eskalował, a Oregano obserwował wszystko z boku. Zamiast czuć wyrzuty sumienia, był raczej zaciekawiony tym, jak łatwo udało mu się wpłynąć na obie kotki. Uznał, że skoro kilka słów potrafiło wywołać taki efekt, to może warto byłoby poświęcić więcej uwagi na to, co mówi. Od tamtej pory jeszcze uważniej przyglądał się innym i zapamiętywał ich reakcje na różne rzeczy.

W końcu Dwunożni Oregano zabrali go, jak i jego rodziców, na wycieczkę Potworem. W międzyczasie zatrzymali się gdzieś na uboczu drogi, przypadkiem zostawiając drzwi od samochodu otwarte. Oregano zbiegł z miejsca, w którym przebywali jego Dwunożni i rodzice, by przejść się po okolicy. Gdy tylko wyczuł zapach innych kotów, doszedł do wniosku, że nauczył się od Bigosu i reszty tak wielu rzeczy, że musi zacząć szerzyć je w innym miejscu. Zaczął podążać za tropem obcych kotów, licząc na to, że w końcu uda mu się ich spotkać i opowiedzieć o wszystkim, czego nauczył się od narodzin.