— Cho-chociaż w su-sumie t-ty mnie lubisz, a t-to znaczy, że nie jestem aż taki zły, co nie? — zaśmiał się, kończąc swój monolog i spojrzał się niepewnie na Srokę, która cudem powstrzymała się, by nie wybałuszyć oczu.
Jaki klon? Tak się da? Czy ona też gdzieś ma własnego sobowtóra? Czy na świecie istniał inny kot, który był łatka w łatkę taki jak ona? Kotce zaświeciły radośnie oczy i już miała otworzyć mordkę, by odpowiedzieć Zlepkowi, lecz po chwili zastanowienia ugryzła się w język. Pierw myśl, później mów, powtórzyła sobie słowa mamy. Spojrzała na liliowego. Był tak słodki w swej niepewności, że cętkowana najchętniej rzuciłaby się na niego i tuliła cały dzień.
— Oczywiście, kupo futra — mruknęła, łącząc swój ogon z jego. — Będąc moim zastępcą nie ma opcji, byś nie był zajebisty, Zlepiona Żywico — mruknęła, kładąc łeb na barku kocura, by zastanowić się jak na to wszystko odpowiedzieć ukochanemu.
Bez zwątpienia przemowa Zlepionej Łapy rozczuliła niebieską, ale również zaskoczyła. Kotka, która wyglądała zupełnie jak on? Całkowicie jak Zlepek? I są rodzeństwem? Ale rodzeństwo Sroki prawie w ogóle nie było do niej podobne, więc czemu niby siostra Zlepionej Łapy miała być jego klonem? Pomimo że to wszystko było dla niej bardzo dziwne, wiedziała, że Zlepek jej nie okłamuje.
— No dobra — burknęła cicho bardziej sama do siebie. — A jak się nazywa ta twoja siostra, co?
— N-niezapominajkowa Łapa — odparł nieśmiało spoglądając koteczce w oczy.
Wyglądał jakby bał się jej każdej odpowiedzi, przez co cętkowana musiała powstrzymywać się od śmiechu. A to nie było dla niej takie łatwe.
— Bardzo ładne imię — stwierdziła Srocza Łapa, wyobrażając sobie delikatną i malutką wersję Zlepionej Łapy.
Na pewno była mega urocza, w końcu była siostrą liliowego. Kotka aż uśmiechnęła się mimowolnie. Jeszcze słodszy Zlepek... czy to w ogóle możliwe? Same próby wyobrażenia sobie tego rozczulały Srokę.
— Z chęcią ją poznam — mruknęła niebieska, coraz bardziej zafascynowana Niezapominajką. — A jaka jest z charakteru?
— Jest tak trochę moim przeciwieństwem — stwierdził liliowy i przekręcił łeb. Po wyrazie jego mordki uznała, że pewnie szuka odpowiednich słów. Kocur widząc, że ta spogląda na niego zaciekawiona uśmiechnął się do niej i kontynuował. — Jest czadowa — mruknął z uznaniem.
Kotka zastrzygła uszami. Czadowa? Te słowo podziała na Srokę jak pulchna mysz na wojownika w Porze Nagich Drzew. Czadowa... Czyżby była fajniejsza od niej? Tak się da? Niebieska prawie dostała palpitacji serca na samą myśl o tym, nie do końca wiedząc czy z zdenerwowania czy ekscytacji. Przecież to niemożliwe. A może? Nie, musiała udowodnić Zlepionej Żywicy swą zajebistość. I to szybko. Sprawnym ruchem powaliła kocurka na ziemie. Ten spoglądał na nią nieco zaskoczony, ale nie opierał się. Dość często znajdowali się w takiej pozie, ale nic dziwnego, Zlepek był najwygodniejszą istotą jaką znała. Jego miękkie futro grzało ją przyjemnie w łapy, a delikatny, niepewny uśmiech w serce. Nigdy nie mówiła mu tego, by ten nie uznał jej jeszcze, o zgrozo, za jakąś romantyczkę.
— Bardziej czadowa niż ja? — spytała pewnym głosem, starając brzmieć groźnie i wpatrując się w zielone ślipia. Bez wątpienia było to trudne, mając pod sobą taką kulkę słodkości. Zbliżyła pysk do mordki liliowego i spojrzała na niego krzywo. Średnia z niej jednak była aktorka.
Ten przełknął ciężko ślinę i odwrócił wzrok. Jednak nie był przestraszony, ku zdziwieniu Sroki, bardziej speszony.
— Srocza-cza G-gwiazdo... — zaczął jej wybranek, próbując nie jąkać się. Jego ogonek delikatnie ocierał się o tylne łapy koteczki.
Ta spojrzała na niego uważnie, czekając na dalszy ciąg wypowiedzi liliowego. W końcu to miało zadecydować, czy śpi dziś na dworze, czy obok niej w legowisku. Kocurek zdawał się zbierać odpowiednie słowa lub starał się sprawiać takie wrażenie.
— Tak? — burknęła, pospieszając go i spoglądając na kocura z góry.
<Zlepiona Łapo? Kiedy rodzinny zlot xd>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz