Machnęła ogonem, fukając przy tym. Uh, drugi miot Białej Sadzawki z pewnością miał innego ojca. Był co najmniej upośledzony - kocur, który spotyka się z jakąś idiotką z Klanu Nocy oraz kocur robiący pułapki na lidera (którego i tak wszyscy nienawidzili)? No cóż, to był po prostu jakiś żart. Nienawistnie spojrzała na śmierdzącą rybę zwisającą z pyska winnego. Po co ją w ogóle brał? Albo... będzie idealnym ukazaniem jego głupoty przed Ciernistą Łodygą. Przewróciła tylko oczyma, po chwili słysząc plask upadającej zdobyczy. Obróciła się. Czekoladowy posłał jej z lekka wystraszone spojrzenie.
- Ale, M-migoczące N-niebo, w-wysłuchaj m-mnie, t-to wcale nie t-tak, jak m-myślisz - wyjąkał słabo.
- No proszę bardzo, zmieniam się w słuch - warknęła sarkastycznie, przysiadając na chwilę. Huh, ciekawe, co ten mysi bobek ma na swoje usprawiedliwienie.
- Z-zrozum, t-to wcale n-nie tak! N-nie spotykam s-się z-z żadną k-kotką z innego k-klanu! M-mam swój h-honor i l-lojalność do K-klanu B-burzy! - jęknął w desperacji, dając kotce powód do lekkiego rozbawienia.
- Hm, doprawdy ciekawe, w takim razie dlaczego nimi śmierdziałeś? Nie są warci nawet zgniłej myszy! - kontynuowała swe kazanie, poważniejąc. - A przede wszystkim dlaczego niby nie było cię całą noc? Fajnie się bawiłeś? Doprawdy, nikt nie potrzebuje teraz żałosnych, pół-klanowych kotków. Są tylko balansem, gębami do wykarmienia. Do tego mają nieczystych, nieprzestrzegających Kodeksu Wojownika, zwyrodniałych rodziców! Doprawdy, nie ma nic gorszego, nie pomyślałeś o tym? Następnym razem pomyśl.
Pręgus skulił się pod jej wściekłym spojrzeniem. Był do reszty zagubiony i nieogarnięty.
- A-Ale... n-nie masz żadnych konkretnych d-dowodów... m-może n-nimi pachnę... p-przecież m-mówiłem ci w-wszystko! P-przypadkiem tam z-zasnąłem! A t-ta ryba w-wyskoczyła! P-przecież t-to ja tam byłem i t-to j-ja to wiem! P-po co m-mi teraz kocięta, a z-zwłaszcza p-partnerka z K-klanu Nocy? - miauknął w swej obronie.
Prychnęła. Była nieugięta, zachowywała się, jakby posiadała co najmniej rangę zastępcy. Jej głębia mówiła jej, że niebawem może objąć tą rangę, jednak sama nie uświadamiała tego sobie. Och, zmieniła się, bardzo się zmieniła. Był z niej taki uroczy, podążający za przygodami kociak... Jak więc wyrosło z niego ostre, chłodne stworzenie z uczuciami przeznaczonymi tylko i wyłącznie dla najbliższych? To wiedzieli tylko Gwiezdni. W pełni oddała się Kodeksowi. Gdy niemal cała jej rodzina została zabrana z tego świata, a wokół otaczały ją okropne, toksyczne istoty, co innego mogłaby począć? Nie przejmować się tym i iść dalej? A z jakiej racji? Pokręciła łbem z ciężkim westchnięciem, które przesyciło ciepłe powietrze.
- Słuchaj wywłoko, nie obchodzi mnie twój ciąg wydarzeń, ja wiem swoje. Nie potrzebuję twoich bezpodstawnych argumentów, doprawdy. Płeć przeciwna zakręciła ci w głowie. Ciekawe, że nie spotyka to wszystkich w twoim wieku, tylko jakieś magiczne wyjątki - stwierdziła oschle, wspominając samą siebie. - Doprawdy, nie mam już na to czasu ani ochoty, po prostu chodź.
Czekoladowy schylił głowę i podążył za rozłoszczoną długołapą. Mruczała coś pod nosem. Nie potrzebowali takich głupców w ich silnej, niezwyciężonej gromadzie. Znaczy... Nocna Gwiazda widocznie doprowadzał ich do klęski, i mimo, że raczej tego nie chciał, nakrapianą przepełniona nienawiść do jego obrzydliwej postaci. Dlatego też ze sprawą zdrajcy pójdzie do nie kogo innego, jak do jego kochanej, burej siostrzyczki. Gdy zbliżali się do obozu, a ten nie odezwał się już ani słowem poczuła zapach zbliżających się wojowników. Patrol. Uczestniczyli w nim Błękitna Cętka, Złota Melodia, Sztormowe Niebo i Brzoskwiniowa Gałązka, dziwnie patrzący się na niesioną rybę. Pozdrowiła ich, a młoda cętkowana spojrzała z niespokojnie na przygnębionego brata, chcąc chyba coś mu powiedzieć, lecz pozostali już zabrali ją dalej. Potomkini Czarnej Gwiazdy szła dalej, aż zapach obozu i wielu kotów maksymalnie się nasilił. Weszła do środka, spoglądając za swoim jeńcem z pogardą.
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
20 grudnia 2018
Od Migoczącego Nieba C.D Czaplego Potoku
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz