BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

03 sierpnia 2017

Od Rosy C.D Szepciku

Scena, która rozgrywała się tuż przed Rosą powodowała u niej mieszane uczucia. Z jednej strony podziwiała siłę Szepciku, która dosyć długo utrzymywała się na kocurze, który był o wiele większy od niej! Ale kocur wyglądał na wściekłego i nie krył tego. Futro zjeżyło mu się momentalnie a pazury wysunęły.
- Złaź ze mnie mała kupo futra! – z jego gardła wydobył się długi syk.
Pręgowana kotka mimo jego gniewu jednak nie rezygnowała. Jak uczepiła się jego wielkiego ucha tak wciąż je trzymała. Złotooka nie wie czy powinna się na niego też rzucić czy… Co ona miała robić?! Nim zdążyła jednak cokolwiek wymyśleć przed oczami mignęła jej ciemna postać kotki, która z siłą spadła na nią. Uderzyła pyskiem o podłoże, czując jak przez głowę przechodzi ból.
- Au – miauknęła leżąca obok niej Szepcik.
Rosa kilkakrotnie miauknęła „Au” i pewnie dalej by to robiła, gdyby nie ogromny cień zasłaniający słońce.
- Wy, małe… - z ucha kocura leciała drobna strużka krwi, ale to i tak było nic w porównaniu z jego wzrokiem – Nauczę was szacunku!
Szylkretowa nigdy tak się nie bała. Kocur ani trochę nie przypominał uradowanego tym, co go spotkało. Kątem oka dostrzegła, że Szepcik chyba nie do końca się pozbierała po zderzeniu. A rozwścieczony kocur był coraz bliżej! Musi coś zrobić.
- J-jaszczurczy O-ognie - brzmiała jeszcze gorzej niż mysz – Chciałyśmy abyś się uśmiechnął.
- Uśmiechnął?! Atakując mnie!?
Córka Lilowej Łodygi dostrzegła, że coraz więcej kotów przysłuchuje się temu. Szepcik już zdążyła się pozbierać. Miała otworzyć pyszczek aby coś powiedzieć ale uprzedził ją inny głos.
- Co tu się dzieje? – przed obliczę rozjuszonego kocura przyszedł inny, młodszy pręgowany kocur.
- Jak to, co? – Jaszczurczy Ogon mało co nie skoczył na wojownika – Te dwa kociaki nie wiedzą, gdzie ich miejsce!
Swoimi miętowymi oczami przyglądał im się badawczo. Potem znów zwrócił się do rozjuszonego kocura.
- Pewnie chciały się pobawić, na swój sposób. Ale teraz pewnie żałują tego, co zrobiły, prawda?
- Tak, bardzo nam przykro – Rosa natychmiast odpowiedziała ubiegając swoją koleżankę.
Nie wiedziała, co chciała powiedzieć Szepcik ale wolała aby nie usłyszał tego żaden z kocurów. Przez chwilę jeszcze Pustułkowy Dziób uspokajał starszego wojownika, przez ten czas doskoczyła do nich Lilowa Łodyga. Po jej wyrazie pyszczka Rosa domyśliła się, że to co zrobiła nie było zbyt pochwalne.
*^*^*
Rosa widziała jak światło księżyca przebijało się przez baldachim powoli zakwitających liści. Nie mogła usnąć, emocje minionego dnia tak nią wstrząsnęły, że nie potrafiła się na niczym skupić. Mama początkowo była zła ale potem widziała, że po cichu uśmiechała się. Sama kotka początkowo źle się z tym czuła ale gdy upłynęło trochę czasu musiała przyznać, że reakcja kocura na swój sposób była zabawna.
Zastanawiała się czy Szepcik dostała jakąś karę czy, tak jak Rosie, odpuszczono.
*^*^*
- Szepcik – Rosa podeszła do pręgowanej kotki – Czy ktoś na ciebie nakrzyczał? Bo w sumie to nawet miło mi się z tobą spędza czas.
< Szepcik?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz