BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 lutego, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

22 stycznia 2022

Od Kamiennej Agonii CD Róży

 Jasne promyczki słońca dosięgnęły legowisko wojowników. Ostatnimi czasy dołączył tutaj jej były uczeń, Końskie Kopytko. Rudy wojownik jeszcze niedawno czuwał przy obozie, co było częścią dobrze znanej ceremonii wojownika.
- obiecałam ci coś. - miauknęła zastępczyni, gdy oboje wyszli z legowiska wojowników. Spojrzała mu się w oczy. - masz szczęście, że poprowadzisz patrol akurat po swoim mianowaniu.
Końskie Kopytko nieznacznie kiwnął łbem.
- kogo zabierasz na patrol?
- zobaczę. - odpowiedziała i przeleciała wzrokiem przez obóz. 
Przez większość rudzielów. 
Ranek był dość ciepły, a niebo gościło tylko parę chmur. Pogoda była wręcz idealna.
- poranny patrol poprowadzi Końskie Kopytko - miauknęła, gdy większość klanu zbudziła się ze snu, a w legowiskach pozostały tylko koty, które nie miały obowiązku chodzenia na patrole. - pójdzie z nim Jelenie Kopytko, Szybka Łania, Rumiankowa Łapa i Kozi Skok.
Wstrzymała oddech, zanim znowu się odezwała.
- a wieczorny patrol poprowadzi Marchewkowy Grzbiet. Pójdą z nią Bycza Szarża, Orlikowy Płatek i Ostrzeniowy Połysk.
Już usłyszała prychnięcie Marchewkowego Grzbietu. Czarna z trudem powstrzymała uśmiech.
Tak to jest, gdy robisz sobie wrogów bez przyczyny.
Kotka odprowadziła wzrokiem wychodzący z obozu patrol poranny z Końskim Kopytkiem na czele.
Gdy reszta się rozeszła, Marchewka syknęła w jej stronę, kładąc uszy.
- śmieszna jesteś. Zabierasz mnie na patrol z... nimi? - parsknęła.
Zastępczyni miała ochotę mocno ją skrzywdzić, zamiast tego tylko splunęła.
- kleszcz ci z głowy nie spadnie, jeśli raz pójdziesz na patrol bez Jałowego Pyłu. - warknęła. - taka właśnie jesteś. Jak kociak. Tupniesz nóżką, gdy coś ci nie pasuje.
- coś ty powiedziała? - prychnęła ruda bicolorka, wysuwając i wsuwając pazury z nerwów.
- głucha jesteś? - warknęła czarna, bijąc ogonem. - nie mam zamiaru tracić na ciebie czasu. Nie jesteś warta nawet jednego mojego słowa.
Zastępczyni ominęła Marchewkę, specjalnie odtrącając ją na bok. Ostatnie, czego w tej chwili chciała, to żeby jakaś ruda niedowartościowana wronia strawa zatruwała jej dupę.
Jedyne, co jej przyszło do głowy na odreagowanie nerwów, to kociarnia. I Węgielek. Przychodziła tam głównie dla niego i dla Wilczej Zamieci. Tak właściwie, to gdyby nie on, pewnie miałaby gdzieś całą pozostałą trójkę. I tak właściwie ma ją gdzieś, ale dla Węgielka byłaby w stanie to zmienić, tylko gdyby jej to powiedział.
Była niewyspana i każdy krok przyprawiał ją o zawroty głowy, ale zmusiła się do poczłapania w kierunku żłobka. W środku było tłoczno od nadmiaru kociąt. Wilcza Zamieć spała oparta o bok Zajęczej Gwiazdy, który podniósł wzrok, gdy jego zastępczyni weszła do środka. 
- gdzie jest Węgielek? - spytała, rozglądając się po ciemnym legowisku i ostatecznie zatrzymując wzrok znowu na liderze.
- śpi - mruknął pogodnym głosem Zając.
Czarna parsknęła pod nosem. Widać, że siedzenie tutaj dobrze mu robi. Widocznie są i tacy, którzy kocięta kochają aż za bardzo.
- ale jest mnóstwo innych - stwierdził, uśmiechając się, gdy jedno z malców wdrapało się na jego grzbiet.
Zastępczyni nie ukrywała, że niezbyt miała ochotę na spędzanie czasu z resztą malców. Skrzywiła się, gdy małe cielsko jednego z kociąt napatoczyło się jej pod łapy, wąchając kuleczkę mchu niedaleko dalej. 
- jak... to ma na imię?... - burknęła czarna, odsuwając się od dzieciaka. 
Węgielek przynajmniej był ciekawy. A reszta? Same nijakie szkraby. Byleby coś z nich wyrosło! Czarna nie zamierzała zmieniać zdania, które dzieliła z Wilczą Zamiecią; te kocięta nie powinny istnieć. Były tylko szkaradną blizną po tym ohydnym zdarzeniu.
- Róża - miauknął ,,karmicielka" Klanu Burzy, wpatrując się w kocię błyszczącymi oczami. - i jaka piękna!
Co on takiego w nich widział? Zwykłe bachory.

<Różo?>


Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)