BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Wojna z Klanem Wilka i samotniczkami zakończyła się upokarzającą porażką. Klan Klifu stracił wielu wojowników – Miedziany Kieł, Jerzykową Werwę, Złotą Drogę oraz przywódczynię, Liściastą Gwiazdę. Nie obyło się również bez poważnych ran bitewnych, które odnieśli Źródlana Łuna, Promieniste Słońce i Jastrzębi Zew. Klan Wilka zajął teren Czarnych Gniazd i otaczającego je lasku, dołączając go do swojego terytorium. Klan Klifu z podkulonym ogonem wrócił do obozu, by pochować zmarłych, opatrzeć swoje rany i pogodzić się z gorzką świadomością zdrady – zarówno tej ze strony samotniczek, które obiecywały im sojusz, jak i członkini własnego Klanu, zabójczyni Zagubionego Obuwika i Melodyjnego Trelu, Zielonego Wzgórza. Klifiakom pozostaje czekać na decyzje ich nowego przywódcy, Judaszowcowej Gwiazdy. Kogo kocur mianuje swoim zastępcą? Co postanowi zrobić z Jagienką i Zielonym Wzgórzem, której bezpieczeństwa bez przerwy pilnuje Bożodrzewny Kaprys, gotowa rzucić się na każdego, kto podejdzie zbyt blisko?

W Klanie Nocy

Ostatni czas nie okazał się zbyt łaskawy dla Nocniaków. Poza nowo odkrytymi terenami, którym wielu pozwoliły zapomnieć nieco o krwawej wojnie z samotnikami, przodkowie nie pobłogosławili ich niemalże niczym więcej. Niedługo bowiem po zakończeniu eksploracji tajemniczego obszaru, doszło do tragedii — Mątwia Łapa, jedna z księżniczek, padła ofiarą morderstwa, którego sprawcy jak na razie nie odkryto. Pośmiertnie została odznaczona za swoje zasługi, otrzymując miano Mątwiego Marzenia. Nie złagodziło to jednak bólu jej bliskich po stracie młodej kotki. Nie mieli zresztą czasu uporać się z żałobą, bo zaledwie kilka wschodów słońca po tym przykrym wydarzeniu, doszło do prawdziwej katastrofy — powodzi. Dotąd zaufany żywioł odwrócił się przeciw Klanowi Nocy, porywając ze sobą życie i zdrowie niejednego kota, jakby odbierając zapłatę za księżyce swej dobroci, którą się z nimi dzielił. Po poległych pozostały jedynie szczątki i pojedyncze pamiątki, których nie zdołały porwać fale przed obniżeniem się poziomu wód, w konsekwencji czego następnego ranka udało się trafić na wiele przykrych znalezisk. Pomimo ciężkiej, ponurej atmosfery żałoby, wpływającej na niemalże wszystkich Nocniaków, normalne życie musiało dalej toczyć się swoim naturalnym rytmem.
Przeniesiono się więc do tymczasowego schronienia w lesie, gdzie uzupełniono zniszczone przez potop zapasy ziół oraz zwierzyny i zregenerowano siły. Następnie rozpoczęła się odbudowa poprzedniego obozu, która poszła dość sprawnie, dzięki ogromnemu zaangażowaniu i samozaparciu członków klanu — w pracach renowacyjnych pomagał bowiem niemalże każdy, od małego kocięcia aż po członków starszyzny. W konsekwencji tego, miejsce to podniosło się z ruin i wróciło do swojej dawnej świetności. Wciąż jednak pewne pozostałości katastrofy przypominają o niej Nocniakom, naruszając ich poczucie bezpieczeństwa. Zwłaszcza z krążącymi wśród kotów pogłoskami o tym, że powódź, która ich nawiedziła, nie była czymś przypadkowym — a zemstą rozchwianego żywiołu, mszczącego się na nich za śmierć członkini rodu. W obozie więc wciąż panuje niepokój, a nawet najmniejszy szmer sprawia, że każdy z wojowników machinalnie stroszy futro i wzmaga skupienie, obawiając się kolejnego zagrożenia.

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot u samotników?!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 7 grudnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

06 stycznia 2014

Kasztanek

Autor grafiki: baroksi (discord)
OGÓLNE
KASZTANEK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Nocy
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: baroksi (discord)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Kasztanek to wysoki, szczupły kocurek o długich łapach. Jego pyszczek ma okrągły kształt, oczy ma duże, brązowe przypominające migdały, zazwyczaj szeroko otwarte. Brakuje mu lwiej części ogona, ponieważ jego mama, Pacynka, odgryzła mu go chwilę po tym, jak przyszedł na świat. Łysy kikut otoczony jest przez mięciutkie, czarne futro. Jego uszy są długie, zakończone gęstymi pędzelkami w dwóch kolorach. Krucza sierść zajmuje sporą część jego ciała, jest pręgowana tygrysio. Biel zdobi jego całe lewe ucho, wraz z pędzelkami na nim. Potem ciągnie się po pysku, układając w niezbyt zaokrąglony sierp, rozlewając się pod okiem i na mordce. Jego pierś jest cała biała, przednie łapy także, jak i również tylne skarpetki.
Cechy szczególne - Czarne plamki na pyszczku, biel układająca się w niezaokrąglony sierp na czole
Kolor sierści - Czarny dymny z ghostmarkingami tygrysimi i bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Kasztanek to strachliwy kocur, którym łatwo manipulować, ponieważ cechuje go szczególna naiwność. Ma skłonność do dopowiadania sobie, tzn. jeśli nie uzyskał odpowiedzi na pytanie, które mógł zadać, domyślnie próbuje sobie samemu to wyjaśnić, jednak zazwyczaj niezbyt optymistycznie, bazując zawsze na tym, co zdążył już przeżyć. Nie należy do najbardziej gadatliwych. Jeśli coś mówi, nierzadko robi to po to, żeby poszukać wsparcia u bliskich, ponieważ potrafi go przerazić jego własny cień. Później czuje wyrzuty sumienia, nawet jeśli odpowiedź, jaką otrzymał wcale nie była nacechowana negatywnie. Zawsze doszukuje się w niej “drugiej prawdy”, nie wierzy w to, że ktokolwiek mógłby go szczerze lubić lub chcieć komplementować, ponieważ sam za sobą nie przepada. Nie chce być taki, jaki jest teraz. Często przyłapuję się na zazdrości względem rodzeństwa. Chciałby być taki, jak oni. Jest w stanie obwiniać się za coś, co zupełnie nie było jego winą.

MORALNOŚĆ

Moralność Kasztanka nadal jest w trakcie kształtowania. Nie usłyszał jeszcze o żadnej wierze, dlatego nie wierzy w nic.

CIEKAWOSTKI

- Uwielbia tarzać się w świeżych kasztanach, zazwyczaj też tak pachnie. Jak świeży kasztan. Lubi też je zbierać i wtykać sobie do legowiska lub dawać je w prezencie innym.
- Kocur ze stresu czyści sobie futro częściej, niż to potrzebne, więc w często mytych miejscach ma krótsze, zniszczone futro lub łysinę.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony:
⪼ Nie potrafi odnaleźć się w tunelach. Gdyby miał tam walczyć, najprawdopodobniej przegrałby.
⪼ Będzie walczył do ostatniego tchu, a jeśli przegra, pozwoli przeciwnikowi siebie zabić, jeśli zwycięzca tego będzie chciał. Nie będzie stawiał oporu, godząc się ze swoim losem.
Mocne strony:
⪼ Dzięki swojej budowie jest zwinny oraz szybki, niekiedy ciężko za nim nadążyć.
⪼ Pogoń za zwierzyną i ogólnie biegi długodystansowe nie są dla niego problematyczne.
⪼ Jeśli walczy na poważnie, zawsze celuje w punkty witalne, żeby zadać jak największe obrażenia.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Burzowe Chmury
Rodzeństwo - Pajączek (*), Narcyz, przyrodnie - Werwa (siostra od innego ojca)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE



SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Kasztanek przyszedł na świat w Klanie Nocy wraz z Pajączkiem, jako kocię Burzowych Chmur i Pacynki oraz z przyrodnim rodzeństwem, Werwą, Pajączkiem i Narcyzem podczas panowania Mandarynkowej Gwiazdy. Niedługo po narodzinach, jego ogon został odgryziony.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)