Niezapominajkowa Łapa korzystając z okazji, że Wilcza Łapa poluje sobie gdzieś na uboczu postanowiła porozmawiać z swoją przybraną matką o jej uczniu. W końcu nie mogły siedzieć w takiej ciszy, a jakoś o swoich uczuciach Niezapominajka nie miała zamiaru na razie mówić. W końcu czuła się dość nieswojo i dziwnie w towarzystwie kotki, która ją wychowała. Dlatego wybrała temat do rozmowy, który w sumie trochę ją martwił, ale nie tak bardzo by nie móc o nim mówić.
— Więc... Więc jak ci się go trenuje? Mam nadzieję, że nie naprzykrza ci się za bardzo, prawda?
— Och Niezapominajko nie musisz się tym martwić, to fakt ma trochę charakter, w tym jest podobny do ciebie, ale...— zaczęła mówić Sosnowa Kora, ale liliowa koteczka jej natychmiast weszła w zdanie, lekko marszcząc nosek.
— Ten szczyl nie jest ani trochę do mnie podobny. Zachowuje się jakby był najważniejszy tutaj, a tak naprawdę to nieudacznik jakich mało, nawet nie umie przyjąć dobrej pozycji! Więc nie porównuj mnie do niego — oznajmiła chłodno, przewracając oczami niezadowolona.
— Skarbie...
— I nie mów tak do mnie, przypominam tobie, że nie jesteś moją matką.
— Niezapominajkowa Łapo wiem, wiem, że powinnam ci wcześniej o tym powiedzieć, ale proszę cię nie traktuj mnie tak. Chcę dla ciebie dobrze, a co do Wilka nie jest nieudacznikiem po prostu się uczy. Może jakbyś spróbowała mu trochę pomóc, on potrzebuje pewnie przyjaciół, w końcu ma tylko swoją siostrę — stwierdziła starsza kocica, patrząc się poważnie na swoją przybraną córkę.
— Nie mam zamiaru się z nim przyjaźnić. Z nim jest coś nie tak, mówię ci, lepiej na niego uważaj — oznajmiła kotka cicho. Naprawdę nie chciała by ten kocur coś zrobił pewnego dnia Sosnowej Korze ani nikomu innemu, a wiedziała, że na pewno byłby w stanie to zrobić, nie rozumiała jak z tak świetnych genów Ciernistej Gwiazdy mogło zrodzić się takie coś, może to była wina genów Drżącej, ale w sumie Zajęcza Łapa była w porządku, Niezapominajka ją lubiła. Dlatego po chwili kotka uznała, że po prostu Wilcza Łapa jest chorym sadystą.
A właśnie co do samego Wilka, to po jakimś czasie wreszcie znalazł swoją mentorkę i jej przybraną córkę i położył przed nimi dumnie swoją zdobycz. Niezapominajkowa Łapa spojrzała na piszczkę i cicho prychnęła, takie to ona łapała na początku swojego treningu, potężny kocur taki jak Wilcza Łapa powinien łapać większe.
— Gratulacje Wilcza Łapo to dobry okaz — oznajmiła z delikatnym uśmiechem Sosnowa Kora.
— Ta dobry okaz, jak na kotkę. Cóż Sosnowa Koro chyba musisz mu kazać bardziej się starać, bo z takimi okazami to Klan Burzy szybko zginie z głodu — stwierdziła liliowa koteczka z wrednym uśmiechem na swoim pyszczku. Wnuczka Ciernistej Gwiazdy nie ukrywała tego, że nie lubi swojego kuzyna, ale miała też drugi cel w dokuczaniu mu, chciała go lekko sprowokować, by pokazał wreszcie swoją prawdziwą naturę i dostał porządnego kopa w kuper od życia. Miała nadzieję, że może wtedy się wreszcie ogarnie i będzie przydatny dla klanu oraz do towarzystwa.
<Wilcza Łapo?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz