BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

15 marca 2022

Od Tygrysiej Łapy(Tygrysiej Smugi)

Odkąd z pyska mentorki padły słowa, że nauczyła ją wszystkiego, co powinna, we wnętrzu rudej narodziła się ulga. Znała swój wiek i według tego, co słyszała, robiła się dosyć stara jak na uczennice i jeśli jest to wynikiem ciągłych braków postępu w jej treningach, to może się to dla niej źle skończyć. A pomimo faktu, ile dziwnych rzeczy się tu działo – lubiła to miejsce. Nie był to klan, w którym się narodziła, co nie zmieniało jednak jej opinii. Była wierna temu miejscu.
Gdy tylko usłyszała donośny głos lidera, wibrysy zadrżały jej z powodu nadmiernego zainteresowania.
Ceremonia mianowania okazała się być zwyczajnym zdarzeniem i nie sprawiło jej to tyle radości, ile przewidywała, ale i tak budziły się w niej niespotykane dotąd odruchy. Pierwszy raz poczuła niekontrolowane drżenie łap, które nie było wywołane strachem, a czystą ekscytacją. W tym momencie mogła nawet stwierdzić, że jest dumna z tego, do czego doszła.
Odwilż pozbawił ziemi śniegu, aczkolwiek częste opady przyczyniały się do powstania błotnistych kałuż. Idąc w stronę lidera, starała się zgrabnie omijać brązowe breje, bo jeśli ubrudziłaby się w tak ważnym momencie błotem, mogłaby narazić się na pośmiewisko i nie wybaczyć sobie tego do końca życia.
Białe futro kocura mignęło jej w zasięgu wzroku. Zajęła swoje miejsce i z pokorą skinęła głową, nastawiając uszy i wsłuchując się w słowa zielookiego. Nie posłał jej żadnego serdecznego uśmiechu, jak to miał w zwyczaju. Całość potraktował jako zwykły obowiązek i rozpoczął z marszy standardową formułkę.
— Ja, Zajęcza Gwiazda, przywódca Klanu Burzy, wzywam moich walecznych przodków, aby spojrzeli na tego ucznia. Trenowała pilnie, aby poznać zasady waszego szlachetnego kodeksu. Polecam go wam jako kolejnego wojownika. Tygrysia Łapo, czy przysięgasz przestrzegać kodeksu wojownika i chronić swój klan nawet za cenę życia? — spytał. Ruda nie wiedziała, czego spodziewała się po tym dniu, ale z pewnością liczyła na więcej emocji. W dodatku poszarzałe niebo, przysłonięte masą chmur, tylko pogarszało atmosferę.
— Przysiegam — odmiauknęła, głośno i wyraźnie.
— Mocą Klanu Gwiazdy nadaję ci imię wojownika. Tygrysia Łapo, od tej pory będziesz znana jako Tygrysia Smuga. Klan Gwiazdy ceni twoje opanowanie i cierpliwość, oraz wita cię jako nowego wojownika Klanu Burzy.
Ze skandowaniem jej nowego miana było różnie. Niektórzy się odezwali, a reszta po prostu stała na swoich miejscach, wpatrując się w nią ze znużeniem. Tak, jakby byli tu za karę, albo najzwyczajniej w świecie nie lubili jej za kolor futra. Pomimo tak długiego czasu spokoju w tym temacie, niektórzy wydawali się być wciąż uprzedzeni.
Po wszystkim podreptała na nocne czuwanie, w głowie układając sobie chronologię ostatnich wydarzeń.
W swoim stanie milczenia miała czekać do pierwszego porannego patrolu. Tak poza tym, była tylko ona i wszechobecna cisza. Lekko szurała prawą łapą po ziemi, a oddech starała się dopasować do swych ruchów, by osiągnąć pełny spokój.
Tak naprawdę nie rozumiała niczego. Kamienna Agonia w ciąży, a Splątane Futro nowym zastępcą. Nie nadążała za zmianami, ledwo co zdała sobie sprawę z tego, że kocięta Wilczej Zamieci są już uczniami i dopiero co nauczyła się je rozróżniać.
Zjeżyła jej się sierść na karku, gdy chłód owiał jej ciało. Zmrużyła oczy, wpatrując się drętwo w korę najbliższego drzewa. Nie lubiła tego chaosu, aczkolwiek jedyne, co jej pozostało, to się z nim pogodzić.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz