BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

06 września 2021

Od Zbożowej Gwiazdy CD Biegu

 Nie chciała iść odwiedzać kociąt, ba, im więcej tej szarańczy tam siedziało, tym mniejszą ochotę miała nawet na przechodzenie obok wejścia. Wrzaski, piski, kwiki i inne darcie mordy, jakby kogoś zarzynano ze szczególnym okrucieństwem... Przeżywała to przez dobre sześć księżyców, kiedy niańczyła swoje smrody, a jeszcze później jakieś znajdki. Nie zamierzała przechodzić nigdy więcej przez to małe piekło.
Wieczornikowe Wzgórze postawił sobie jednak za jakiś wygórowany cel, żeby namówić przyjaciółkę do odwiedzenia tych nieznośnych, małych robali.
Ich konwersacja wyglądała w skrócie jako wzajemne darcie mord na siebie, na całe szczęście byli na polowaniu, więc mogli sobie na to pozwolić. To, że wypłoszyli większość zdobyczy, to już inna sprawa...
Ostatecznie zgodziła się, tak dla świętego spokoju, żeby się od niej odwalił, co rudzielec przyjął z cholerną radością. Odwinęła mu się, wkręcając go na patrol łowiecki nad rzekę z samego rana dnia następnego.
Zemsta była słodka.
Po wejściu do żłobka już na samym początku uderzyły ją wrzaski i piski. Kocica skrzywiła się, kładąc po sobie uszy, żeby jakkolwiek wytrzymać ten hałas. Jeszcze jak na złość, niemalże zaraz po wejściu jakiś dzieciak wpadł pod jej łapy. 
Zmarszczyła nos.
No tak, smród malinowego gremlina. Jak mu było? Skrzek? Krzykacz? Nie miała pamięci do imion dzieciarni.
— Kto ty? — zapytał, trącając ją łapą. Zaraz jednak otworzył paszczę, jakby chciał połknąć całego okonia - AAAA! Ptaska zobac! Gość, gość! Blokół! — jak na zawołanie ciekawskie kociaki zleciały się do bengalki, otaczając ją ze wszystkich stron. Świetnie, jeszcze tego jej brakowało.
— Jest pani liderką? — Popiołka nieśmiało poruszyła noskiem, kiedy przecisnęła się między Ptaszką a Bażantem aby usiąść. Zboże skinęła jej głową w odpowiedzi, nawet nie zdążyła nic powiedzieć, bo młoda, bardziej do siebie niż do innych, zaczęła coś mamrotać — Kotki powinny rodzić kocięta. To kocury muszą rządzić
Liderka zamilkła, dosłownie zabrakło jej języka w gębie a jednak, żeby doprowadzić do takiej sytuacji trzeba było wiele.
— Kto ci dziecko nakładł takich bzdur do głowy? — mimowolnie przeniosła wzrok na swoją córkę, która mordowała ją spojrzeniem od kiedy tylko weszła do kociarni. Borówce wielce nie podobał się fakt, że jej matka przewodziła klanem, szczególnie, że to ona była wcześniej zastępcą za rządów Lisiego Łajna.
— Sama nie wiem, może jej wytłumaczysz, mamo? — głos Borówki był przesiąknięty jadem i zawiścią. Brązowe ślepia Zbożowej Gwiazdy przesunęły się z sylwetki córki, na wnuczkę.
— O lany! Popjolek, to tfoja babcia?! ALE CADOWO! — no tak, mały naczelny krzykacz, zupełnie jak mamusia. Zboże nie sądziła, że ta mała kreatura wysra z siebie dzieciaki a tu proszę. Niespodzianka.
Szkoda tylko, że w porze nagich drzew, kiedy potrzeba było każdego kawałka jedzenia. Sama węglowa trochę schudła od rozpoczęcia zimy, ograniczając swoje porcje do absolutnego minimum. Klan był najważniejszy.
— Opowie pani coś? — Ptaszka przechyliła łeb, odpychając od siebie jakiegoś kociaka, który próbował się na niej uwalić — Coś ciekawego!
No, była w dupie, nie miała odwrotu. Westchnęła ciężko, jeszcze tego jej brakowało. Żeby opowiadać historyjki bandzie smarków, jakby miała mało roboty.
— O czym chcecie posłuchać? — miauknęła, wzdychając ciężko. Najlepiej mieć to już za sobą.

< Bieg? >
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)