BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Sprawa znikających kotów w klanie nadal oficjalnie nie została wyjaśniona. Zaginął jeden ze starszych, Tropiący Szlak, natomiast Piaszczysta Zamieć prawdopodobnie został napadnięty przez samotników. Chodzą plotki, że mogą być oni połączeni z niedawno wygnanym Czarną Łapą. Również główny medyk, przez niewyjaśnioną sprawę został oddalony od swoich obowiązków, większość spraw powierzając w łapy swojej uczennicy. Gdyby tego było mało, w tych napiętych czasach do obozu została przyprowadzona zdezorientowana i dość pokiereszowana pieszczoszka, a przynajmniej tak została przedstawiona klanowi. Czy jej pojawienie się w klanie, nie wzmocni już i tak od dawna panującego w nim napięcia?

W Klanie Klifu

Do klanu szczęśliwie (chociaż zależy kogo się o to zapyta) powróciła zaginiona medyczka, Liściaste Futro. Niestety nawet jej obecność nie mogła powstrzymać ani katastrofy, jaką była szalejąca podczas Pory Nagich Liści epidemia zielonego kaszlu, ani utraty jednego z żyć przez Srokoszową Gwiazdę na zgromadzeniu. Aktualnie osłabieni klifiacy próbują podnieść się na łapy i zapomnieć o katastrofie.

W Klanie Nocy

Srocza Gwiazda wprowadza władzę dziedziczną, a także "rodzinę królewską". Po ciężkim porodzie córki i śmierci jednej z nowonarodzonych wnuczek, Srocza Gwiazda znika na całą noc, wracając dopiero następnego poranka, wraz z kontrowersyjnymi wieściami. Aby zabezpieczyć przyszłe kocięta przed podzieleniem losu Łabędź, ogłasza rolę Piastunki, a zaszczytu otrzymania tego miana dostępuje Kotewkowa Łapa, obecnie zwana Kotewkowym Powiewem. Podczas tego samego zebrania ogłasza także, że każdy kolejny lider Klanu Nocy będzie musiał pochodzić z jej rodu, przeprowadza ceremonię, podczas której ona i jej rodzina otrzymują krwisty symbol kwitnącej lilii wodnej na czole - znak władzy i odrodzenia.
Nie wszystkim jednak ta decyzja się spodobała, a to, jakie efekty to przyniesie, Klan Nocy może się dowiedzieć szybciej niż ktokolwiek by tego chciał.
Zaginęły dwie kotki - Cedrowa Rozwaga, a jakiś czas później Kaczy Krok. Patrole nadal często odwiedzają okolice, gdzie ostatnio były widziane, jednak bezskutecznie

W Klanie Wilka

klan znalazł się w wyjątkowo ciężkiej sytuacji niespodziewanie tracąc liderkę, Szakalą Gwiazdę. Jej śmierć pociągnęła za sobą również losy Gęsiego Wrzasku jak i kilku innych wojowników i uczniów Klanu Wilka, a jej zastępca, Błękitna Gwiazda, intensywnie stara się obmyślić nowa strategię działania i sposobu na odbudowanie świetności klanu. Niestety, nie wszyscy są zadowoleni z wyboru nowego zastępcy, którym została Wieczorna Mara.
Oskarżona o niedopełnienie swoich obowiązków i przyczynienie się do śmierci kociąt samego lidera, Wilczej Łapy i Cisowej Łapy, Kunia Norka stała się więzieniem własnego klanu.

W Owocowym Lesie

Zapanował chaos. Rozpoczął się wraz ze zniknęciem jednej z córek lidera, co poskutkowało jego nerwową reakcją i wyżywaniem się na swoich podwładnych. Sprawy jednak wymknęły się spod całkowitej kontroli dopiero w momencie, w którym… zniknął sam przywódca! Nikt nie wie co się stało ani gdzie aktualnie przebywa. Nie znaleziono żadnego tropu.
Sytuację pogarsza fakt, że obaj zastępcy zupełnie nie mogą się dogadać w kwestii tego, kto powinien teraz rządzić, spierając się ze sobą w niemal każdym aspekcie. Część Owocniaków twierdzi, że nowy lider powinien zostać wybrany poprzez głosowanie, inni stanowczo potępiają takie pomysły, zwracając uwagę na to, że taka procedura może dopiero nastąpić po bezdyskusyjnej rezygnacji poprzedniego lidera lub jego śmierci. Plotki na temat możliwej przyczyny jego zniknięcia z każdym dniem tylko przybierają na sile. Napiętą atmosferę można wręcz wyczuć w powietrzu.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty



Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Burzy!
(brak wolnych miejsc!)

Nowa zakładka z maściami została wzbogacona o kolejną już aktualizację! | Zmiana pory roku już 18 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

19 września 2021

Od Azazela

Bestia wydawała z siebie straszliwe odgłosy. Zupełnie jakby ktoś zdzierał z niej skórę. Dwunożni biegali wokół niej jak opętani. Zupełnie zapomnieli, że nie złożyli Azazelowi ofiary już od paru godzin. Kocur siedział niezadowolony. Nie mogło tak pozostać. Już raz zdecydował się na wyprawę. Teraz nie polegnie. Nie tak łatwo. Spojrzał na swoich dawnych sługusów, którzy teraz traktowali go z nienależytym szacunkiem. Nie miał nic do stracenia. Zdobędzie lepszych. Potężniejszych. Takich, którzy nigdy nie porzucą go dla łysej bestii. 
Ze smutno opuszczonym łbem zaczął kierować się w stronę okna. Otwarte na oścież nie stanowiło dla niego żadnego problemu. Nie spojrzał w tył. Wielki świat wzywał go. Musiał go podbić. Wtedy jego Dwunożni pożałują. Pożałują, że nie docenili go, gdy trwał przy nich w ich marnym królestwie.
— Nie zgubiłeś się, maluszku? 
Odwrócił się do grzesznika, który śmiał się do niego tak zwrócić. Czarno-biała kotka spoglądała na niego z wyższością. Jej żółte ślipia wypełnione były odrazą. Azazel napuszczał się. Biedna, zagubiona istota nie wiedziała do kogo mówi. Kocur parsknął cicho. Tym razem daruje jej życie. Niech zna jego łaskę. Najwidoczniej była nietutejsza. 
— Z czego się chichrasz, popaprańcu? — warknęła przybłęda uliczna. 
Azazel uniósł dumnie brodę do góry. 
— Zaiście z ciebie, a kogoż innego? — miauknął dostojnie Azazel, podchodząc do wściekle bijącej ogonem kotki. — Twój umysł niewielki mej potęgi pojąć w stanie nie jest. 
— Coś ty powiedział szczylu? — syknęła, wysuwając pazury. 
Serce Azazela zabiło szybciej. Tak. Walka. W końcu. Tyle wieków czekał na godnego przeciwnika. Zwycięży i zyska jej tereny. Powoli stanie się uliczną potęgą i wszyscy będą przed nim drżeć. Przechodnie będę składać mu ofiary, a brudasy ze śmietników robić za posłanie.
Uśmiechnął się wrednie, szykując się do skoku na kotkę. Nim jednak zdołał wykonać jakikolwiek diabelski ruch pazury przybłędy przeryły mu pysk. Pisnął z bólu. Ciepła substancja zaczęła wypływać ze świeżych ran. Bolało. Piekielnie bolało. 
— Nie... nie doceniłem twego... potencjału... — ledwo panował nad tym, żeby się nie rozpłakać. — Czeka... czeka nasz bitwa... kolejna... poznasz... gniew... gniew Azazela! — pisnął i zwiał szybko pod dom.
Zaczął śpiewać pieśń bólu podobną do tej bestii, by Dwunożni wpuścili go do środka. 
— Pf, jasne, chętnie jeszcze raz się z tobą rozprawie szczylu. — miauknęła kotka, przechodząc koło niego. — Szybciej ty poznasz mój gniew. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz