Zadając to pytanie, minę miałam surową. Zmierzyłam kocura lodowatym spojrzeniem, a widząc jak on się na mnie gapi, usiadłam.
-Ja... zagapiłem się i... -próbował się tłumaczyć, przebierając łapami.
Ciągle wpatrywał się we mnie, aż poczułam się nieswojo na własnym terytorium. Nagle wstałam, i mimo jego pokojowego zachowania, zjeżyłam sierść na karku, wygięłam się w łuk i wysyczałam:
-Po prostu odejdź.
Samiec posłusznie zrobił kilka kroków w tył, odwrócił się i uciekł, co chwila oglądając się za siebie. Milcząca Sadzawka westchnęła, kilka razy kręcąc niebieskawym łbem. Wracając, razem z Liliową Łodygą i swoimi uczennicami, zastanawiała się, czy nie czuła od niego Płomiennej Pręgi...
-*-
Słyszała tylko bicie malutkiego serduszka i szuranie ciut większych łapek. Oto niczego nieświadoma myszka, szukała nasionek, chodząc po mokrej glebie. Dzisiejszego wieczoru padał deszcz, więc ziemia nie sprzyjała polowaniu- słychać było kroki łowcy. Jeszcze w tej chwili padał lekki kapuśniaczek, ale nie przeszkadzał ani myszy, ani niebieskawej wojowniczce. Była skupiona na swoim celu, czekała, aż nie będzie się w ogóle niczego spodziewał. Napięła mięśnie, a jej chudziutka sylwetka cała się spięła w oczekiwaniu. Zadrgały mięśnie, kotka przyśpieszyła oddech i wyskoczyła w górę. Jeden idealnie wymierzony ruch długich pazurów- trzask!-, całe morze szkarłatnej cieczy- plum!-, i okrzyk zadowolenia- mhh!-, zaraz co? Milcząca Sadzawka obejrzała się za siebie, widząc tego samego kocura co wczoraj. Wypluła ze złością myszkę i syknęła do niego:
-Myślisz, iż możesz wchodzić na tereny Klanu Wilka i wyjść z tego cały...?! -potem dodała, trzaskając chudym ogonem po bokach.- To się przeliczyłeś!
Skoczyła z furią na dobrze umięśnionego samca, spodziewając się kontrataku, jednakże nic takiego nie miało miejsca. Przygwoździła go do ziemi, umieszczając przednie łapy na jego klatce piersiowej, mocno ją uciskając. Zmrużyła krystalicznie niebieskie oczy w szparki i mruknęła, rozzłoszczona:
-Nie walczysz?
Kocur jednak patrzył się na nią, świdrującym spojrzeniem żółtych ślepi, po czym uśmiechnął się błogo, jakby był w raju. Niebieskawa kotka zeszła z kota, z wrogiego Klanu i wciągnęła w płuca jego zapach. Dość młody, Klan Nocy, i wyraźnie czuć od niego Płomienną Pręgę. Gdy chciała się zapytać, po co tu przyszedł, wyszło jej dziwne pytanie:
-Co się dzieje z Płomienną Pręgą?
Kot, jakby speszony pytaniem, powolnie wstał i spuścił łeb. Długo zastanawiał się nad odpowiedzią, a gdy przemówił, Milcząca Sadzawka z trudem go zrozumiała:
-Och... chodzi... tu i tam...
Niebieskawa wojowniczka ponownie zmrużyła ślepia w szparki, usiadła i schludnie zawinęła ogonem łapy. Kocur szybko zmienił temat, uśmiechając się radośnie:
-Jestem Palący Piorun, brat Płomiennej Pręgi, przyszedłem, aby Ciebie pooglądać... -na trzy ostatnie słowa schylił łeb, jakby chcąc ugryźć się w język.
Milcząca Sadzawka uniosła w górę brew, po czym ostrożnie cedząc słowa, odpowiedziała:
-Jesteśmy z innych klanów, Palący Piorunie. Mam obowiązek zaprowadzić Cię do liderki. Masz coś na swoją obronę?
(Palący Piorunie? nie wyszło mi)
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Palący Piorun nie może teraz odpowiedzieć. Przykro mi.
OdpowiedzUsuńPalący Piorun.