Zadając to pytanie, minę miałam surową. Zmierzyłam kocura lodowatym spojrzeniem, a widząc jak on się na mnie gapi, usiadłam.
-Ja... zagapiłem się i... -próbował się tłumaczyć, przebierając łapami.
Ciągle wpatrywał się we mnie, aż poczułam się nieswojo na własnym terytorium. Nagle wstałam, i mimo jego pokojowego zachowania, zjeżyłam sierść na karku, wygięłam się w łuk i wysyczałam:
-Po prostu odejdź.
Samiec posłusznie zrobił kilka kroków w tył, odwrócił się i uciekł, co chwila oglądając się za siebie. Milcząca Sadzawka westchnęła, kilka razy kręcąc niebieskawym łbem. Wracając, razem z Liliową Łodygą i swoimi uczennicami, zastanawiała się, czy nie czuła od niego Płomiennej Pręgi...
-*-
Słyszała tylko bicie malutkiego serduszka i szuranie ciut większych łapek. Oto niczego nieświadoma myszka, szukała nasionek, chodząc po mokrej glebie. Dzisiejszego wieczoru padał deszcz, więc ziemia nie sprzyjała polowaniu- słychać było kroki łowcy. Jeszcze w tej chwili padał lekki kapuśniaczek, ale nie przeszkadzał ani myszy, ani niebieskawej wojowniczce. Była skupiona na swoim celu, czekała, aż nie będzie się w ogóle niczego spodziewał. Napięła mięśnie, a jej chudziutka sylwetka cała się spięła w oczekiwaniu. Zadrgały mięśnie, kotka przyśpieszyła oddech i wyskoczyła w górę. Jeden idealnie wymierzony ruch długich pazurów- trzask!-, całe morze szkarłatnej cieczy- plum!-, i okrzyk zadowolenia- mhh!-, zaraz co? Milcząca Sadzawka obejrzała się za siebie, widząc tego samego kocura co wczoraj. Wypluła ze złością myszkę i syknęła do niego:
-Myślisz, iż możesz wchodzić na tereny Klanu Wilka i wyjść z tego cały...?! -potem dodała, trzaskając chudym ogonem po bokach.- To się przeliczyłeś!
Skoczyła z furią na dobrze umięśnionego samca, spodziewając się kontrataku, jednakże nic takiego nie miało miejsca. Przygwoździła go do ziemi, umieszczając przednie łapy na jego klatce piersiowej, mocno ją uciskając. Zmrużyła krystalicznie niebieskie oczy w szparki i mruknęła, rozzłoszczona:
-Nie walczysz?
Kocur jednak patrzył się na nią, świdrującym spojrzeniem żółtych ślepi, po czym uśmiechnął się błogo, jakby był w raju. Niebieskawa kotka zeszła z kota, z wrogiego Klanu i wciągnęła w płuca jego zapach. Dość młody, Klan Nocy, i wyraźnie czuć od niego Płomienną Pręgę. Gdy chciała się zapytać, po co tu przyszedł, wyszło jej dziwne pytanie:
-Co się dzieje z Płomienną Pręgą?
Kot, jakby speszony pytaniem, powolnie wstał i spuścił łeb. Długo zastanawiał się nad odpowiedzią, a gdy przemówił, Milcząca Sadzawka z trudem go zrozumiała:
-Och... chodzi... tu i tam...
Niebieskawa wojowniczka ponownie zmrużyła ślepia w szparki, usiadła i schludnie zawinęła ogonem łapy. Kocur szybko zmienił temat, uśmiechając się radośnie:
-Jestem Palący Piorun, brat Płomiennej Pręgi, przyszedłem, aby Ciebie pooglądać... -na trzy ostatnie słowa schylił łeb, jakby chcąc ugryźć się w język.
Milcząca Sadzawka uniosła w górę brew, po czym ostrożnie cedząc słowa, odpowiedziała:
-Jesteśmy z innych klanów, Palący Piorunie. Mam obowiązek zaprowadzić Cię do liderki. Masz coś na swoją obronę?
(Palący Piorunie? nie wyszło mi)
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Znajdki w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)
Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)
Palący Piorun nie może teraz odpowiedzieć. Przykro mi.
OdpowiedzUsuńPalący Piorun.