Cicha Łapa

Autor grafiki: @fryzia

OGÓLNE

CICHA ŁAPA
Poprzednie imiona: Włókniczek
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieodkryta
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Uczeń

- - - -

Właściciel: fryzia (Discord)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Kocurek jest obecnie małą, puchatą kuleczką. Jego futerko, które teraz jest bardziej kremowe, stopniowo wybarwia się na rudo. Ma duże łapy, choć pod względem wielkości jest podobny do innych kociąt. Na małych uszach już teraz widoczne są strzępki futra. Na czole wyrasta bujna grzywka, która opada do tyłu, jakby ktoś ją wylizał. Oczy ma duże i błękitne.

Cechy szczególne - Lekko kręcona grzywka zaczesana do tyłu, pręgi na szyi układające się w kształt litery „X”, pędzelki na uszach, duże jak na kociaka łapy

Kolor sierści - Rudy srebrny pręgowany klasycznie z bielą

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Niebieskiex

Problemy zdrowotne - Zaburzenie pracy krtani i strun głosowych (niemowa)

CHARAKTER

Już teraz kocurek ma złote serce. Jak na swój młody wiek, szybko wykształciła się w nim empatia i chęć pomocy. Jest dobrym pocieszycielem i zawsze stara się, by każdemu było jak najlepiej. Mimo to, jak na kociaka przystało, uwielbia psocić, ale zawsze w taki sposób, by nie łamać zasad. Często bywa uparty i łatwo sprowokować go do zabawy. Ma wrażliwe serce i łatwo doprowadzić go do łez zwykłymi uwagami, nawet konstruktywnymi. Gdy coś sobie postanowi, twardo przy tym stoi. Jest stanowczy i trudno odwieść go od jego przekonań. Nie potrafi kłamać ani ukrywać wielu spraw, wszystko widać na jego mordce. Można czytać go jak otwartą księgę, a nawet on sam wskaże ci najlepsze rozdziały. Mimo że sam stara się temu zapobiegać, łatwo nim manipulować. Wystarczy powołać się na rodzinę lub konkretnie na jego matkę, a kocurek zrobi niemal wszystko.

MORALNOŚĆ

Jest jeszcze za malutki, by rozważać swoją moralność, jednak już teraz uważa rodzinę i relacje międzykocie za coś najważniejszego. Nie chce nikogo skrzywdzić ani zrobić krzywdy czegokolwiek.

CIEKAWOSTKI

- ⸰ Kocha motylki i lubi ich kolorowe skrzydełka.
- Ma dziwną chęć kopania dziur i tuneli; woli spać w norze niż pod krzewami.
- Często przyozdabia futerko kwiatuszkami i listkami.
- Często śni mu się, że mówi; wtedy jego głos brzmi jak śpiew ptaków.
- Chce być najlepszy, by mama była z niego dumna.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Łatwo nim manipulować (stara się temu opierać, ale jeśli ktoś wspomni o jego matce, potrafi zrobić wiele rzeczy)
Walka (nie lubi krzywdzić innych. Choć zna wszystkie techniki, jego ciosy są często za lekkie i niecelne)
Działanie pod presją (łatwo wpada w panikę i płacz w trudnych sytuacjach; potrzebuje ciszy, by móc się skupić i pomyśleć)

Mocne strony: Bieganie (choć nie ma najdłuższych łap, jest bardzo szybki i zwinny)

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Ruda Lisówka (kocha tatę z całego serca, uwielbia się z nim bawić i słuchać jego historii)

Matka - Chomik (nigdy jej nie zawiedzie i stara się pokazać, na co go stać)

Rodzeństwo - Śpiewająca Łapa

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Motylkowa Łączka (uwielbia ciocię, szczególnie gdy pokazuje mu swoje skarby. Nie rozumie jednak, dlaczego ciocia tak surowo patrzy na mamę)

SZKOLENIE

Mentor - Strzępotkowy Kokon

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodził się w Klanie Burzy za panowania Króliczej Gwiazdy. Był synem Chomik i Rudej Lisówki. Wraz z nim w miocie przyszła na świat jego siostra, Raniuszek.

KOŁYSANKOWA ŁAPA

Autor grafiki: _kierdel

OGÓLNE

KOŁYSANKOWA ŁAPA
*Poprzednie imiona: Kołysanek
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Uczeń

- - - -

Właściciel: duszz299329499 / Kskssk447@gmail.com

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Kocur od młodości był mały i chudy jak na swój wiek. Z czasem nie wyrósł z tego. Kołysankowa Łapa choć faktycznie, posiada dosyć długie łapy jest nadal dosyć mały jak na kota w jego przedziale wiekowym. Kocur wydaje się być jednak nieco większy dzięki swojemu długiemu, puchatemu i gęstemu futru. Podobne jest nieco do tego u żubrów, jednak u Kołysanka jest ono bardzo zadbane, błyszczące się wręcz. Zresztą jak by nie dość o tym futrze jest one zdobione specyficznymi pręgami. Podobne są do tygrysich gdyby wydrążyć je od środka. Warto wspomnieć, że kocurek ma też biel na głowie i przednich łapach. Zostawiając już futro i przechodząc do głowy, uszy są duże i owalne zakończone pędzelkami, oczy ostre i małe. Warto dodać też, że z wiekiem skóra na jego policzkach urosła co potęguje tylko duża ilość futra. Warto wspomieć że często ozdabia się żmijowcami, jego ulubionymi kwiatami.

Cechy szczególne - Grube, duże policzki ze skóry, plamka w kształcie gwiazdy na czole, dosyć duże jak na kota rzęsy i pędzelki

Kolor sierści - Rudy Srebrny Pręgowany Warkoczykowo z Bielą

Długość sierści - długa

Kolor oczu - Brązowe

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Kocur od zawsze ma jedno przekonanie w sobie, nie wolno okazywać zbyt wiele ujemniętności jeśli sytuacja tego nie wymaga. Jest dosyć bystry nie lubi tego jednak okazywać, nie chcę by inni mieli od niego wielkie oczekiwania. Jest też dosyć skromny nie dąży do rozgłosu, czy sławy. Najzwyklej nie jest typem kogoś, kto jest stworzony do czegoś wielkiego, raczej zwykłym kotem, który woli by to, inni błyszczeli nie on. Mimo to ma masę pomysłów, jest naprawdę kreatywnym kotem. Ale często podsuwa te pomysły innym. Chociaż warto przyznać, że sprawa jest zupełnie inna gdy chodzi o tworzenie różnorakiej sztuki. Uwielbia snuć opowieści młodszym kotom i śpiewać. Jest on też swego rodzaju perfekcjonistą, każde dzieło chcę udoskonalić do perfekcji, dopóki nie będzie wystarczająco dobre na jego standardy dotyczy się to również jego wyglądu, gdyż będzie dbał o niego, dopóki nie doprowadzi go do wystarczającego jego zdaniem stanu przez co zaskakująco dużo czasu spędza, myjąc futro. Kocur jest też odważnym i pod wpływem emocji lekkomyślnym kotem. Zbytnio przejmuje się też opinią innych kotów co nieprzeszkadza mu jednocześnie w lubieniu nieco poplotkować. Jest też mściwy i nieskory do wybaczenia innym kotom.

MORALNOŚĆ

Kołysankowa Łapa nigdy by nikogo z własnej woli nie pobił. Szybciej będzie uciekać dopóki nie znajdzie się w rogu bez wyjścia. Wierzy też w Klan Gwiazdy, choć nie jest to wiara najsilniejsza i łatwa do zachwiania.

CIEKAWOSTKI

- Jego głos z wiekiem zrobił się naprawdę głęboki i niski.
- Nikomu nie powie, ale czasem marzy o posiadaniu drugiej połówki
- Uwielbia ozdabiać futra innych kotów roślinkami, robaczkami i piórkami.
- Chcę być karmicelką, z tego powodu w wolnym czasie siedzi w żłobku by pokazać że idealnie do tej roli się nadaje. - Często nuci pod nosem i wymyśla piosenki.
- Jak kogoś lubi daje mu prezenty, za to jak za kimś nie przepada wkłada mu ciernie do legowiska gdy nikt nie patrzy.
- Uważa, że rude i białe futerka są najpiękniejsze na świecie.
- Jak się nudzi to próbuje układać sobie piosenki.
- Zanim z kimś się pobawi spyta o zgodę czy może.
- Jego ulubioną zabawą jest zabawa w klan a dokładnie udawanie kronikarza albo medyka.
- Lubi kolekcjonować muszle ślimaków.
- Żmijowce to jego ulubione kwiaty.
- Uwielbia swoje pręgi, są one głównym powodem, dlaczego tak bardzo dba o swoje futro.
- Jego wzrost zatrzymał się gdy miał dziewięć księżyców

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Kocurek nie ma dużo siły, nienawidzi przemocy

Mocne strony: jest dosyć odważny więc nie spanikuje.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Seth - kocurek nie ma bladego pojęcia kim on jest i go to nie interesuje.

Matka - Rozkwitająca Szanta - mamusia do której fajnie się przytulać

Rodzeństwo - Księżycowa Łapa, Śniąca Łapa - Kolejne koty do których lubi się przytulać.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - Płomienny Ryk, Szakłakowa Barwa

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Narodzony z relacji Setha i Rozkwitającej Szanty w klanie burzy podczas panowania Króliczej Gwiazdy.

MAŁA KOSZATNICZKA

Autor grafiki: Amare

OGÓLNE

MAŁA KOSZATNICZKA
*Poprzednie imiona: Koszatniczka > Mała Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Heteroseksualna
Przynależność: Samotnik miejski > Klan Burzy
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: Postać NPC

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny – Niziutka kotka. Czysty, biały tułów zdobią brązowe pręgowane łaty. Jedynie ogon jest rdzawo-rudy. Kotka posiada ciemne, brązowe oczy i uszy zapełnione białym puchem.

Cechy szczególne – Długie wibrysy, rudy ogon, mała budowa ciała

Kolor sierści – Czekoladowy szylkretowy arlekin

Długość sierści - Półdługie

Kolor oczu - Brązowe

CHARAKTER

Prawdziwy wulkan energii. Zabawna, ekstrawertyczna, miła, choć czasami nieco zbyt cięta. Jest świetną aktorką i zawsze chętnie to wykorzystuje. Łatwo nawiązuje kontakty, ale ciężko zyskać u niej coś więcej niż zwykłą znajomość. Może być sarkastyczna dla obcych, czasami bywa nieznośna, ale poświęci się dla najbliższych bez mrugnięcia okiem. Jak już się uprze, to łatwo nie odpuści i nie porzuci swojego zdania. Lubi negocjować, by zawsze było tak, jak ona tego chce. Uwielbia rzucać żartami nawet w najbardziej bezlitosnych czy przykrych chwilach. Jest też do bólu szczera. Na wszystko znajdzie ripostę lub ostry komentarz. Jest również wyjątkowo wścibska i z chęcią wpycha nos do spraw, które jej nie dotyczą. W związku ze swoim specyficznym obyciem ma opinię ekstrawaganckiej duszy, którą jedni kochają, a drudzy wręcz nie znoszą – zazwyczaj są to te dwie skrajności, nic pomiędzy.

MORALNOŚĆ

Surowe wychowanie Betonowego Świata nauczyło ją, że przemoc czasem bywa konieczna. Jest skłonna do zabijania, manipulowania, ale nie robi tego z przyjemnością, bardziej z przykrego obowiązku.

CIEKAWOSTKI

- Kocha walczyć, lubi pokazywać innym, że wbrew stereotypowi niepozorne kotki także potrafią wyrządzić krzywdę

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: I – czegoś tam się nauczyła w mieście

Poziom wojownika: V

Słabe strony: Bardzo łatwo wytrącić ją z równowagi, czasem działa impulsywnie i najpierw robi, potem myśli.

Mocne strony: Dzięki swojemu niskiemu wzrostu jest zwinna i niezauważalna, z łatwością wślizguje się w małe kąciki, jest pewna siebie.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Moczary

Matka - Tajga

Rodzeństwo - Wiewiórka, Myszka

Partner - ///

Potomstwo - Ważkowy Lot, Nornicza Łapa, Pszczela Łapa

INNE

SZKOLENIE

Mentor - Gronostajowa Bryza

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodziła się w Betonowym Świecie. Gdy wreszcie udało jej się zbiec z miasta, natrafiła na Klan Burzy i tam właśnie postanowiła dołączyć. Weszła niestety w parę z Niknącym Widmem który pod koniec okazał się zdrajcą rozszarpanym na środku obozu za zabicie medyka, przyszłej przywódczyni i Iskrzącej Burzy. Zostając sama popadła w małą paranoję niemal zabijając swoje kocięta, kończąc przez to jako więzień w dole. Została otruta przez swojego syna, Ważkowy Lot.

BOBRZY SIEKACZ

Autor grafiki: piankacz

OGÓLNE

BOBRZY SIEKACZ
*Poprzednie imiona: Czerw, Bóbr > Bobrza Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Homoseksualny
Przynależność: Klan Burzy, wcześniej samotnik
Ranga: Przewodnik

- - - -

Właściciel: Postać NPC 
Autor: Piankacz

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Po pierwsze, kocur bije o głowę niemal wszystkie koty w jego wieku. Od kociaka był wysoki, jednak słabo zbudowany. Księżyce budowania masy nie poszły jednak na marne i dziś Bóbr nie tylko jest, ale też wygląda na silnego. Ma ciemną sierść ze wzorem pręg, jednak pokazującym się jedynie na jasnych oznaczeniach. Wiele kotów opisuje jego pomarańczowe oczy jako nieprzyjemne, by w nie patrzeć, bo nie obdarza zbyt ciepłym wzrokiem. Nie można też oczywiście zapomnieć o bliznach, które zdobią jego ciało – urwane uszy, kocie ugryzienie na lewej łapie, ślad borsuczych pazurów na prawym barku, pamiątka po chrzcie bojowym na ogonie i najważniejsza, szpecąca jego pysk, otrzymana przez własnego brata.

Cechy szczególne - wysokość, szrama po środku pyska

Kolor sierści - czekoladowa dymna

Długość sierści - krótka

Kolor oczu - pomarańczowe

Problemy zdrowotne- ///

CHARAKTER

Kiedy widzisz Bobrzego Siekacza wiesz, że nie należy z nim zadzierać. Wilczy wzrok, którym obrzuca wszystkich w klanie daje głośno do zrozumienia, że nie zawaha się użyć pazurów i zębów, gdy ktoś mu wejdzie w drogę. Zimny i pasywnoagresywny – zupełnie nie wiesz, kiedy ten dzikus się na ciebie rzuci. Jak tykająca bomba...

Tyle że nie. Fakt, Bóbr nie należy do słodkich, ganiających za motylkami kotków, ale to nie oznacza, że jest apatycznym mordercą pod przykrywką. Chłodny może się wydawać, ale tylko w stosunku do kotów, które zaszły mu czymś za skórę. Nigdy nie jest agresywny, chyba że doprowadzi się go na skraj. Właściwie nie ma nic do większości kotów, zwłaszcza tych pochodzących z Klanu Burzy, a na pewno nie na tyle, by coś im zrobić. Jeśli tylko się Bobrzą Łapę lepiej pozna można odkryć w nim naprawdę sympatycznego kolesia, rzucającego żartami na lewo i prawo. Twardy na pewno jest na zewnątrz, ale nie w środku. Potrafi być czuły i kochający, a przede wszystkim lojalny. Tak ceni sobie przyjaciół, że mógłby zrobić dla nich wszystko, nawet umrzeć. Niełatwo mu jednak zawierać bliższe relacje. Bywa, że zamyka się w sobie, pozornie bez powodu, czy nagle odsuwa. To wszystko to dla niego nowość, dlatego woli się trzymać Brzęczkowego Trelu. Wie, że ta go nie zostawi i się od niego nie odwróci, tak jak inni.

MORALNOŚĆ

Jest w stanie zrobić komuś krzywdę, co nie znaczy jednak, że lubi to robić. Zabić ma już parę na swoim koncie, więc jeszcze jedno nie byłoby dla niego większym problemem. Stara się przestrzegać nowopoznanego kodeksu i jest wierny klanowi. Zawsze był ateistą i z początku sceptycznie podchodził do całego konceptu Klanu Gwiazdy, ale im więcej Brzęczka o tym mówi, tym bardziej zaczyna się przekonywać.

CIEKAWOSTKI

- aż do opuszczenia swojego gangu i zetknięcia się z zewnętrznym światem nie był świadomy, że kotki i kocury łączą się w pary ze samymi sobą, a nie płcią przeciwną i że tak w ogóle się da. Jeszcze nie zaczął kwestionować własnej orientacji, zwłaszcza że był przecież w związku z kocicą. 

- nie lubi lasów, docenia Klan Burzy w szczególności za jego otwarte połacie terenów. Wie, że w puszczy, w cieniach kryje się niebezpieczeństwo. Sam nim niegdyś był.

- nie należy do pedantów. Zupełnie mu nie przeszkadza mieszkanie w brudnej norze i jedzenie padliny na cienkiej granicy pomiędzy gniciem a zdatnością do spożycia. Oczywiście mając lepszą opcję ją wybierze, ale nadal, nie jest to dla niego problem. 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: [nie miał do tego ciągoty]

Poziom wojownika:  IV [był trenowany odkąd nauczył się chodzić]

Słabe strony: 

- podejrzliwość - trudno mu zaufać, nawet jeżeli nie ma żadnego powodu, by komuś nie wierzyć. Był zbyt przyzwyczajony do nieczystych zagrywek, by teraz spać spokojnie.

- tłumienie uczuć - stara się nie pokazywać po sobie negatywnych emocji, w szczególności smutku i strachu, uznając to za przejawy słabości. Niszczy się tym od środka.

- kiepski mówca - jego rolą nie było, by przemawiać lub prowadzić konwersacje na inne tematy niż walka, grabież i narzekanie. Nie jest wyszczekany. Jeżeli ma coś do powiedzenia, powie to lakonicznie i czym prędzej się osunie w tłum.

Mocne strony: 

- walka - z pewnością to jego największy atut. Z resztą, czy ktokolwiek jest tym zaskoczony? Widząc pokaźną liczbę blizn na jego ciele aż byłoby dziwne, gdyby nie potrafił się bić.

- spryt - jak się zakraść niezauważenie? Zakamuflować swój zapach nie do poznania? Zaatakować tak, by zabolało najmocniej? On to wszystko wie i zawsze ma nowy pomysł na obejście jakiegoś problemu. Nawet w brudny sposób.

- nawigacja - ma doskonałą orientację w terenie, przechodząc raz jakąś ścieżką zapamięta ją na długie księżyce.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Indor - nigdy nie poznał. Do dziś o ojcostwo podejrzewa któregoś przydupasa Niedźwiedzicy.

Matka - Niedźwiedzica - podziwiał swoją matkę za jej siłę i wytrwałość. Fakt, była brutalna i okrutna, ale wiedziała jak utrzymać władzę. 

Rodzeństwo - Kobuz - jedyny z rodzeństwa, który dotrwał w szajce do dorosłości. Nie miał z nim więzi, ale znienawidził kocura, gdy ten go zdradził. 

Poczwara, Karaluch - słabo pamięta tą dwójkę. Zmarli w wieku mniej niż jednego księżyca na kocięcy kaszel.

Partner - Płomykówka - jego partnerka. Nigdy nawet nie zastanawiał się do końca, czy między nimi jest faktyczne uczucie – byli ze sobą blisko, więc za naturalne uznał wejście w związek. Tęskni za nią, ponieważ nawet jeśli nie łączyła ich miłość (przynajmniej z jego strony), to nadal mieli głęboką relację.

Potomstwo - Trzcina, Chmura, Rzeczka, Para - jego zmarłe córki. Do teraz opłakuje ich stratę.

INNE

Bliscy:
- Brzęczkowy Trel - przyjaciółka, której nigdy wcześniej nie miał. Jest jedyną osobą, której tak ufa i jest w stanie na niej polegać w trudnych sytuacjach. Jest obecnie dla Bobra najważniejsza i liczy się dla niego bardziej jej dobro niż jego.

SZKOLENIE

Mentor - 

Wilczur - stary, bardzo doświadczony kocur w szajce. Być może ostry, ale zdecydowanie dobry w tym, co robił.

Lisi Ogon [*] - nowy

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - Brzęczkowy Trel (nieoficjalnie) - szkolił ją, gdy ta pomagała mu dojść do siebie po śmierci Płomykówki i jej noworodków. 

Cykoriowy Pyłek - Wyszkolił go już w klanie burzy na przewodnika.

HISTORIA

Urodzony w szajce, w miocie samej jej przywódczyni. Niedźwiedzica nie zamierzała mieć kociąt, jednak podczas jednej walki jej przeciwnik miał inne plany. Kocica nie zamierzała się poddać ani pozbyć kociąt, zamiast tego jednak je wychować na twardych członków jej gangu. I tak się stało, choć dwa z jej kociaków prędko zmarły z powodu choroby. Bobrza Łapa w wieku dwóch księżyców już zaczął swój trening pod okiem Wilczura i tak płynęło jego życie, przepełnione ciągłą wojaczką. W końcu otrzymał, wraz ze swoim bratem, dorosłe i poważne imiona. Jego gang żył z kradzieży zwierzyny podbitym grupom, dlatego bitwy były bardzo częste i w końcu się przyzwyczaił do mordowania i brutalności. Niedźwiedzica nie dopuszczała w swojej szajce związków partnerskich i zakładania rodzin, chcąc, by wszyscy byli wierni tylko jej. Jak na złość akurat Bóbr zaczął się zbliżać do innej kotki, Płomykówki. Zbliżyli się do siebie tak bardzo, że zakończyło się to ciążą kotki, którą ta próbowała usunąć na wszelkie sposoby, by uniknąć gniewu Niedźwiedzicy. Wiedział o tym wszystkim Kobuz, któremu brat pewnego razu się zwierzył, co było błędem. Doniósł na tą dwójkę matce, która kazała zabić zakochańców. Udało im się jednak uciec, choć nie w jednym kawałku.

Znaleźli dwóch samotników, którzy zaproponowali im pomoc, musieli ją przyjąć. Z ranami i ogólnym stanem zdrowia Płomykówki było lepiej, przynajmniej aż do chwili, gdy nie rozpoczął się poród. Urodziła cztery córki, z którymi jednak wszyscy czuli, że było coś nie tak. Wydawały się za małe, niedorozwinięte, a ponownie Płomykówka zaczęła słabnąć. Przerażony Bóbr zaczął szukać pomocy kogoś, kto znał się na medycynie. Znalazł Brzęczkę, która starała się jak mogła, by Płomykówka i jej potomstwo doszli do siebie, co jednak się jej nie udało. Był zdruzgotany. W dojściu do siebie pomagała mu Brzęczka, która dołączyła do ich grupy i wkrótce stała się jego najlepszą przyjaciółką. W końcu, po całkiem długim czasie natrafili na Klan Burzy. Wiedzieli już wtedy, że to ich nowy dom.

BRZĘCZKOWY TREL

Autor grafiki: piankacz

OGÓLNE

BRZĘCZKOWY TREL
*Poprzednie imiona: Brzęczka > Brzęczkowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Heteroseksualna
Przynależność: Klan Burzy, dawniej samotniczka. 
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor i opiekun: piankacz

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Prześliczna kotka, na którą bezustannie spadają komplementy. Jaka to nie jest piękna, idealnej wagi, wysokości, jakie to ma cudowne błękitne oczy, w których można się zatracić... Na wszystkie miłe słowa odpowiada z uśmiechem i prostym "dziękuje", bo sama nie widzi w sobie tego, co widzą inni. Nie uważa się za szczególnie piękną sama w sobie i na pewno znalazłaby u siebie parę kompleksów.

Cechy szczególne - duże uszy, ponadprzeciętna uroda

Kolor sierści - cynamonowa pręgowana cętkowanie arlekin

Długość sierści - półdługa

Kolor oczu - niebieskie (brązowe)

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Brzęczka nie jest bardzo rozmowna, ale widać po niej z daleka, że ma gołębie serce. Nigdy nie dopuściłaby się obgadywań, zdrady bliskiego, a co dopiero jakiejś zbrodni. Zawsze stawia na pierwszym miejscu dobro innych i choć raczej nie postawi się i nie skoczy w ogień dla potrzebującego, zawsze postara się służyć pomocą na tyle, na ile jest w stanie. Jest całkiem strachliwa i nieśmiała, rzadko kiedy zbiera się na odwagę, by postawić na swoim. Nie przeszkadza jej, gdy inni nią kierują czy rządzą, bo tak też było od zawsze – to dla niej naturalne, że podlega czyimś rozkazom. Jest wierna bliskim i teraz Klanowi Burzy jak nikt inny, są to dla niej ważne wartości. Jeżeli uda ci się zdobyć jej zaufanie (co nie jest bardzo trudne) odkryjesz bardzo przyjemną, wrażliwą istotę, która podziwia piękno całego świata wokół. Bardzo lubi rozmawiać na głębokie tematy takie jak wiara, sens życia i tym podobne. Jest introwertyczką, ale bardziej niż w samotności, woli być z kimś w całkowitej ciszy. Obecność innych kotów sprawia, że czuje się bezpieczniej.

MORALNOŚĆ

To dobra dusza, która nigdy nie dałaby rady nikogo zabić czy zostawić na śmierć; nawet gdyby ktoś, kogo uznaje za autorytet, by jej to kazał. Stara się zawsze znaleźć pokojowe rozwiązanie problemu. Po zetknięciu się z Klanem Gwiazdy, uwierzyła w niego i nieraz nosi do niego modlitwy. Choć nie zawsze jest pewna, że zostają one wysłuchane, sprawiają one, że czuje się nieco bezpieczniej.

CIEKAWOSTKI

• Jej ulubionym kwiatem jest stokrotka.
• Wyjątkowo podziwia motyle, kocha je i się z nimi utożsamia. Ma na ich temat całkiem rozległą wiedzę.
• Mówi całkiem cicho i miejscami niewyraźnie, przez co często musi się powtarzać. Rzadko kiedy się jednak jąka.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: III [zawsze bardziej interesowały ją sprawy związane z ziołami i niesieniem innym pomocy. Widzi jednak, że w klanie te umiejętności nie są już tak potrzebne jak w jej grupie, więc tylko czasami przychodzi pomagać medykom w ich pracy. To jedno z jej ulubionych zajęć]

Poziom wojownika: IV [Bóbr ją nauczył podstaw, które teraz w klanie szlifuje]

Słabe strony: 

• niewielka siła - od zawsze jej budowa ciała była lekka, a ona sama nie zajmowała się budowaniem muskulatury.
• słaba kondycja - długie, męczące treningi? To nie dla niej. Prędko się męczy.
• podatność na manipulacje

Mocne strony: 

• szybkość - przemierzenie polan i wrzosowisk w rekordowym czasie to dla niej drobnostka.
• spostrzegawczość - szybciej niż inni wychwytuje roznoszący się w powietrzu zapach lisa, trzepot piór jastrzębia czy to jedno potrzebne zioło w gąszczu chwastów. Jest doskonałym strażnikiem.
• dobra pamięć - ze szczegółami jest w stanie opowiedzieć o sytuacji sprzed wielu księżyców.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Rojnik - dla niej bardziej surowy lider niż tata. Zawsze mówił co, kiedy, jak robić i mimo prób, nie nawiązała z nim żadnej więzi. Unika jego tematu jak ognia.

Matka - Róża - nie nazwałaby matki troskliwą, ale zdecydowanie dobrą. Róża zawsze robiła wszystko, by zapewnić jej i jej bratu nad głową dach i skromną piszczkę do jedzenia. Docenia wszystko, co kiedykolwiek szylkretka dla niej zrobiła.

Rodzeństwo - Krzyżodziób - relacja z bratem opierała się głównie na narzekaniu na tatę i pocieszaniu się, gdy opowiadali o coraz to gorszych jego czynach wobec nich. Nie widziała go już długo, chciałaby się dowiedzieć jak sobie radzi.

Partner - Malwowy Rozkwit [*] - tęskni :(

Potomstwo - Cykoriowy Pyłek - bardzo się martwi o jego los. Ma nadzieję, że gdzieś tam żyje i, podobnie jak niegdyś jego siostra, w końcu wróci do domu, Pszeniczna Łapa - tyle, ile ona się martwiła podczas jej nieobecności... Cieszy się niezmiernie, że jej córka wróciła i jest co do niej o wiele bardziej opiekuńcza niż przed zaginięciem.

INNE

Bobrzy Siekacz - pomimo dziwnych okoliczności poznania, kocur jest jej najlepszym przyjacielem, na którym może polegać. Wie o jej wszystkich zmartwieniach, obawach, smutkach, którymi nie dzieli się z nikim innym. Czasami ma zagwozdkę, czy się w nim nie zakochała, ale uczucia między nimi są czysto platoniczne.

Pszczela Łapa - nie żywi do niej tak negatywnych uczuć jak do jej brata, lecz nadal podchodzi do niej z dozą nieufności. Może to nieco naiwne, lecz Brzęczka czuje, że uczennica była tylko marionetką w łapach złego brata. Mimo wszystko, raczej trzyma się od niej z daleka.

Ważkowy Lot - wariat. Choć Brzęczka do nikogo nie trzyma urazy, Ważka jest tym jednym wyjątkiem. Uważa go za przesiąkniętego złem i czuje się nieco spokojniej wiedząc, że jest daleko. Szkoda jej jedynie, że nie pozbyli się go wcześniej. Może wtedy Cykoriowy Pyłek nadal byłby w Klanie Burzy...

SZKOLENIE

Mentor - Rojnik - ojciec, który uczył jej ziół. Oczekiwał, że będzie po nim kolejną uzdrowicielką w tej części lasu i pokładał w tym duże nadzieje. Niespełnione.

Bobrzy Siekacz - kiedy dołączyła do jego grupy kocur, by nie myśleć za dużo o swojej zmarłej partnerce i kociętach, zaczął jej nauczać polowania i walki. Nie była w tym specjalnie dobra, ale bardzo cieszył ją uśmiech czekoladowego na twarzy.

Ostowy Pęd [*] - nie ma na jego temat zdania, nie zdążyła go sobie wyrobić, ale wydaje się jej być sympatyczny.
Uczniowie obecni: ///
Uczniowie dawni: ///

HISTORIA

Urodzona w jakiejś zapyziałej norze parze rodziców, która nigdy nie powinna ze sobą być. Ich kocięta były bardziej wynikiem szantażu niż prawdziwej miłości. Rojnik znalazł pewnego dnia ciężko ranną Różę i opatrzył jej rany bez zapłaty. Zaiskrzyło między nimi, jednak kiedy tylko Róża wyzdrowiała, chciała wyruszyć ponownie w podróż, na co już uzdrowiciel jej nie pozwolił. Uznał, że po tym całym czasie i ziołach, które zainwestował, należy mu się coś w zamian. I tak zostali, a wkrótce Róża porodziła dwójkę kociąt, które miały się stać uczniami Rojnika. Od samego początku jednak było wiadome, że to Brzęczka była ulubienicą podstarzałego kocura, a Krzyżodziób szybko przestał pobierać od ojca nauki i skupił się na trenowaniu polowania i walki. Żadne z kotów w ich rodzinie nie było nigdy szczęśliwe, często dochodziło do kłótni, awantur, które kończyły się rozmaitymi karami, również tymi fizycznymi. Brzęczkę przerażał jej ojciec, jednak również bała się mu przeciwstawić (jak wszyscy inni). Trwałoby to jeszcze o wiele dłużej, gdyby nie nagła śmierć Rojnika z łap borsuka. Wtedy Róża zabrała swoje młode i zaczęli wędrówkę, przymierając nieco głodem, ale wolni. Krzyżodziób kilka księżyców po tym odłączył się od nich, wchodząc w dorosłość. Niedługo po tym i Brzęczka poszła w swoją stronę, mając wrażenie, że pasożytuje na matce. Przez jakiś czas radziła sobie nieźle, lecząc koty w okolicy i żyjąc z ich zapłat. Wtedy natrafiła na przerażającego włóczęgę Bobra, który jednak mimo swych ostrych kłów, nastroszonej sierści i paskudnych blizn płaczliwym głosem poprosił ją o pomoc w ratowaniu jego partnerki i niedawno narodzonych kociąt. Żadne z nich jednak nie przeżyło, a młoda uzdrowicielka została w grupie kocura, by się nim zaopiekować. Zaaklimatyzowała się w niej i w końcu się do nich przyłączyła. Trzymali się razem, dopóki nie natrafili na tereny Klanu Burzy. Czym prędzej dołączyli.

W nim Brzęczka została Brzęczkowym Trelem, odnajdując się w nowej społeczności. Nawet zakochała się w klanowym kocie, któremu też urodziła parkę kociąt – Cykorię i Pszenicę. Po tym jednak wszystko zaczęło się sypać: wpierw jej córka odłączyła się od grupy wyruszającej na zgromadzenie, znikając na parę dobrych księżyców. Z tęsknoty do niej zmarł jej partner, co wstrząsnęło wojowniczką. Choć Pszeniczna Łapa wróciła cała i zdrowa, raptem parę księżyców później zaginął jej syn, którego do tej pory nie odnaleziono. Brzęczka stara się jednak nie poddawać i żyć dalej, pielęgnując swoje przyjaźnie i rodzinę, która jej w klanie pozostała.

KUKUŁCZE SKRZYDŁO

 

Autor grafiki: Amare4785

OGÓLNE

KUKUŁCZE SKRZYDŁO
*Poprzednie imiona: Kukułka > Kukułcza Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Heteroseksualny
Przynależność: Samotnik miejski > Klan Burzy
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: Postać NPC (Autor: Amare4785)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny – Wysoki, umięśniony kocur. Utrzymuje się na potężnych, grubych łapach. Ma świetną kondycję fizyczną i zdrowie wręcz przemawia za niego. W większości jego skórę pokrywa białe futro, bure łaty są natomiast dodatkiem. Jego charakterystyczną cechą jest łata na jednym z oczu. Same ślepia są niebieskie i zazwyczaj spokojne. Najwięcej futra jest na jego szyi i ogonie, natomiast sierść na pozostałych częściach ciała jest bardziej przyległa do tułowia. Jak już wcześniej wspomniano, jest bardzo zdrowy, w związku z czym jego futro nie jest w dotyku szorstkie, a bardziej wilgotne i przyjemne. Gęstwina futra na jego szyi i ogonie czasem się plącze, ale czasami to nawet dodaje mu uroku. Na jego pysku rzadko kiedy widnieje jakiś wyraz skrzywienia czy zdenerwowania. Jest jeszcze w wieku nastoletnim, więc kształty jego pyska i tułowia dopiero się kształtują i wydają się bardziej zaokrąglone, niż być powinny. Widać jednak po rysach jego pyska, że wraz z wiekiem staną się bardziej ostre.

Cechy szczególne – Blizna na boku, łatka na oku, umięśniona, ale dość chuda sylwetka

Kolor sierści – Czarny pręgowany klasycznie arlekin

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Niebieskie

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Przede wszystkim, jest to wrodzony elegant. Wszystko, co robi, robi z taktem – nawet tak podstawowe czynności, jak jedzenie czy mordowanie kogoś. Jest dosłownie szablonem i autorytetem dla kogoś, kto chce wyglądać świetnie i swoim wyglądem wzbudzać zainteresowanie. Dba o swój wygląd niezmiernie, ale nie jest też chorobliwym pedantem, dla którego błoto to największy wróg. Wręcz przeciwnie – Kukułka wręcz RWIE się do brudnej roboty, którą uważa za powinność każdego kocura. Lubi walczyć, ale, choć ma parę w łapach, preferuje walkę umysłową, niż siłową. W walce zamiast furii wykorzystuje spryt i inteligencję. Jest praworządny, ale nie do końca moralny. Jest wręcz definicją spokoju i opanowania – możesz rzucić w niego wpół zeżartą myszą, a jego twarz pozostanie kamienna. Żyje w bezpiecznym przekonaniu, że na głupców nie warto marnować ani czasu, ani strun głosowych; dlatego zawsze wyraża się z opanowaniem. Charakterystyczną cechą jego osobowości jest też to, że mówi z pewnym wyrachowaniem, ostrożnie dobiera słowa i stosuje górnolotny język kompletnie naturalnie. Nie jest jednak całkowicie sztywny i potrafi dobrze wymierzyć granice między powagą, a żartobliwością i charyzmą. No właśnie – jest niezwykle charyzmatyczny i łatwo przyciąga do siebie tłumy. Dodatkowo potrafi świetnie wpływać na otoczenie – np. przekonywać innych do swojej racji, rozwiązywać konflikty, uspokajać wściekłe lub nieufne wobec niego koty. Bardzo szybko zdobywa zaufanie. Może się wydawać, że kocur ma wielkie ego, ale w rzeczywistości przez to, w jaki sposób był wychowywany, nie widzi swojej wartości i uważa, że jego życie powinno być poświęcone wyższemu celu – nie żyje dla siebie, żyje po to, by czemuś służyć. Jeśli nie ma czemu (nie komu!) służyć, czuje się pozbawiony jakiegokolwiek prawa do życia.

MORALNOŚĆ

Prawo zawsze jest dla niego pierwszorzędne. Dlatego jeśli widzi, że ktoś je łamie, od razu mówi to osobie uprawnionej do tego, by takiego delikwenta ukarać. Zawsze podejmuje decyzje, które są dla niego najwygodniejsze. Potrafi jednak zachować wierność. Najważniejszą dla niego wartością jest nie przywódca, nie zastępca ani nikt, kto pełni ważną funkcję – jest nią za to grupa, do której przynależy. Zatem jeśli należy do jakiegoś klanu, odda mu się całkowicie, będzie gotów przelać krew za jego siłę. Jest zdania, że grupa i społeczność jest ważniejsza od jednostki, dlatego nie miałby problemu, żeby przymusić kogoś do walki za Klan Burzy. Byłby w stanie kogoś zabić czy skrzywdzić, gdyby ktoś dał mu taki rozkaz. Nie zabiłby raczej członka własnego klanu bez rozkazu, ale byłby w stanie skrzywdzić i okaleczyć każdego jednego kota z innego klanu lub jednostki. W czasie wojny robiłby wszystko, żeby jego klan wygrał, nawet, jeśli oznaczałoby to stałe okaleczenie kogoś, zabicie niewinnego dziecka czy nawet gwałt.

CIEKAWOSTKI

- Brzydzi się ropuch. 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: I [musiał jakoś przeżyć jako samotnik]

Poziom wojownika: IV

Słabe strony: Wbrew pozorom zaniżone ego, delikatna skóra, wolny czas reakcji.

Mocne strony: Trudno wytrącić go z równowagi, inteligentny, silny fizycznie, charyzmatyczny.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Gołąb

Matka - Kaczka

Rodzeństwo - [Od tego samego ojca]: Albatros, Perkoz, Mewa, [Przyrodnie]: Jaskółka, Wrona, Szpak.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

---

SZKOLENIE

Mentor - Gradowy Sztorm 

Uczniowie obecni - Krucza Łapa

Uczniowie dawni - Pozłacana Pszenica

HISTORIA

Urodził się w betonowym świecie, gdzie został wychowany przez Kaczkę i Gołębia wraz z aż sześciorgiem rodzeństwa. W związku z dużą ilością dzieci, rodzice niezbyt go zauważali. Opatentował więc sposób, żeby zwrócili na niego uwagę; kablował na każdego ze swojego rodzeństwa, zgrabnie podkopując ich reputację w oczach rodziców, by końcowo stać się tym najlepszym dzieckiem, które sprawia najmniej kłopotów. W związku z tym dwójka jego braci – Mewa i Szpak zapędzili go z dala od rodziców i sprawili mu bliznę, która jest z nim do dzisiaj w ramach zemsty za to, co robił. Gdy dorósł, opuścił dom i ruszył w dalszą podróż. W ten sposób znalazł Klan Burzy, gdzie postanowił się osiedlić i znaleźć tam cel swojego istnienia i pożytek ze swojego życia.

Smrodek

Autor grafiki: .barwinek1138

OGÓLNE

SMRODEK
Poprzednie imiona: Aminek
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Kocię

- - - -

Właściciel: ziemniiak

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Aminek to wysoki, smukły kocur o długich, zwinnych łapach, dobrze przystosowanych do szybkich biegów i pościgów. Jego ciało pokryte jest jasnym, kremowym futrem, które wydłuża się na brzuchu i kryzie. Biel otula właśnie te miejsca, a dodatkowo łapy, pysk i końcówkę ogona. Ma zielone oczy, a na jego uszach widnieją pędzelki.

Cechy szczególne - Pędzle na uszach

Kolor sierści - Kremowy pręgowany klasycznie point burmski z bielą

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Zielone

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Na pierwszy rzut oka Aminek wydaje się niegroźny. Wiecznie uśmiechnięty kociak, który zamiast myśleć, woli działać, a zamiast przejmować się konsekwencjami obraca wszystko w żart. Jest głośny, ruchliwy i chaotyczny, a świat wydaje się dla niego jedną wielką zabawą, w której nie obowiązują żadne zasady. Jest charyzmatyczny, łatwo go polubić, a jeszcze łatwiej zlekceważyć. Jest wiecznie w ruchu, zawsze z uśmiechem na pysku i zdaje się żyć chwilą. Rzadko zastanawia się, co będzie za moment, a jeszcze rzadziej traktuje cokolwiek poważnie. Nie traktuje autorytetów z odpowiednim szacunkiem, a reguły i zasady uważa za luźne sugestie. Jest bezczelny i ostry w słowach. Jego żarty bywają krzywdzące, choć często nawet nie zauważa, że przekroczył granice. Lecz mimo pozornego egoizmu, Aminek bardzo mocno się przywiązuje. Wobec braci jest lojalny do przesady i gotów stanąć po ich stronie bez zadawania pytań. Wobec bliskich bywa zaskakująco czuły, choć nie potrafi dobrze nazwać ani zrozumieć własnych emocji, dlatego w przyszłości najpewniej będzie je chował pod żartami i lekceważeniem. Nie jest szczególnie bystry, ale nadrabia sprytem i kreatywnością. Potrafi improwizować, szybko się uczy na własnych błędach (gorzej z cudzymi), a jego urok osobisty sprawia, że inni często przymykają oko na jego wybryki. Jest naiwny i łatwowierny, wierzy w dobre intencje innych, nawet gdy nie powinien.

MORALNOŚĆ

Na co dzień jest łagodny, nie szuka konfliktów ani nie chce wyrządzać krzywdy. Dla niektórych, wygląda na takiego, który bałby się walczyć. Potulny baranek, który kocha swoich bliskich ponad wszystko. I to właśnie w tym leży problem. Nie widzi granicy między obroną, a krzywdą. Jeśli zrobi coś złego, okłamie kogoś, czy sprowadzi na niego kłopoty, zawsze tłumaczy to tak samo – przecież ich chroni. Nawet, jeśli tego nie potrzebują. Poza tym, Aminek nie jest wierzący i uważa fanatyków religijnych za głupców, opierając się głównie na czymś, czego nie można potwierdzić, ale stara się szanować ich decyzję i nie wyrażać się głośno o swoich przekonaniach.

CIEKAWOSTKI

– Nigdy nie zwraca się do nikogo formalnymi zwrotami. Uważa to za zbędne

– Nie przejmuje się swoim wyglądem, w jego futrze praktycznie zawsze są wplątane drobne gałązki czy liście.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Jest dosyć słaby fizycznie, działa impulsywnie i jest zbyt pewny siebie. Ma problem z walką w ciasnych, zamkniętych miejscach.

Mocne strony: Jest zwinny, ma dobry refleks i często udaje mu się improwizować. Nie waha się walczyć "brudno" i wykorzystuje swoją szybkość.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kminkowy Szum

Matka - Brzoza

Rodzeństwo - Bąbelek (czekoladowy point burmski z bielą), Pierze (ruda klasycznie pręgowana sepia z pędzlami na uszach i zielonymi oczami) – cała trójka jest nierozłączna i chodzą słuchy, że dzielą jedną szarą komórkę

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodził się w Klanie Burzy za panowania Króliczej Gwiazdy jako syn Brzozy i Kminkowego Szumu.

Tańcujące Pierze

Autor grafiki: baroksi

OGÓLNE

TAŃCUJĄCE PIERZE
Poprzednie imiona: Pierze, Paskudek, Pierzasta Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: suzyy_0311 (dsc)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Młodzieniec wygląda niczym złoty rycerz na białym koniu. Z puchu Pierza niewiele pozostało na sierści Pierzastej Łapy. Iglaste, gładkie futro porastało kota odkąd zaczął dojrzewać. Ostre niczym brzytwa z wyglądu, choć w dotyku tak mięciutkie jak łapki noworodka. Sierść płomienna i pręgowana, na korpusie pręgi jaśnieją, wskazując na burmskie pochodzenie kota. Oczy szmaragdowe pod ostrym, pozytywnym kątem, dające mu wzrok drapieżnika. Są one chronione przez gęsty wachlarz śnieżnych, również iglastych i ostrych jak brzytwa, rzęs. 

Pysk kocura ma rysy szlachetne, wysokie i szerokie policzki są jego charakterystyczną cechą. Teraz z grymasu Pierza pozostał niepokojący, słodki uśmiech Pierzastej Łapy. Podczas okresu dorastania w końcu z pulchnego kocięcia stało się umięśnione bydlę z szerokimi barami, gotowe cię zmiażdżyć swoim ciężarem i wysadzić w powietrze jednym ruchem potężnego łapska. Jego pierś I kark przyozdabia białe, długie, grube futro. Na końcówkach uszu sterczy mu rudo-biały puszek, niby frędzelki. Wygląda po prostu na potulną owieczkę, która czeka aż dotkniesz jej wełny… ale, czekaj! Czy czasem ta owieczka nie ma wilczych zębów i drapieżnych oczu!? 

Cechy szczególne - pędzelki, charakterystyczna, długa grzywka, “ciemny makijaż”, wianek upleciony z kwiatów symbolizujących negatywne cechy charakteru lub aspekty życia, duże łapy, masywna budowa, biel układająca się w skrzydła, gdzieniegdzie białe pojedyncze włoski. 

Kolor sierści - rudy pręgowany klasycznie burmski point bicolor

Długość sierści - długa

Kolor oczu - zielony

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Pierzasta Łapa od narodzin był tą bardzo dobrze znaną nam czarną owcą, która na szczęście myślała i kwestionowała wszystko wokół. Zawsze odstawał swoim zachowaniem i tokiem myślenia, a nawet dorośli nie mogli za nim nadążyć. Urodził się inny, wyrósł także i na innego. Na zewnątrz może wyglądać na ponurego, nieśmiałego ucznia, który potrzebuje ciągle jakiegoś kota i jednocześnie bliskich odpycha… ale nie, Pierzasta Łapa nie jest tą abominacją. To mądry, bystry, chytry, pewny siebie kocur i pełen ambicji, stosując niecne intrygi oraz wykorzystujący wszelkie okazje do zrealizowania własnych celów, chodząc po trupach. Kurczowo trzyma się własnych zasad, przekonań i wyznawanych wartości, często szydząc z reszty lub uprzykrzając im życie. Pierzasta Łapa to spryciarz, który wie jak rozegrać karty, aby mu na dobre wyszło, choć… czasem jego niewyparzony język jeszcze bardziej ciągnie go na dno. Zadziorny oraz skłonny do bójek, niezdrowej rywalizacji i obsesji. Pierzasta Łapa lubi wtykać nos w nieswoje sprawy, często dostając za to po łapach. Jest podejrzliwy i może sprawdzać swoich bliskich czy są mu lojalni; ponieważ relacja z tym kocurem opiera się na lojalności, tym samym toku myślenia i posłusznego wykonywania rozkazów jak potulny baranek. Pierzasta Łapa świadomie lub nie kontroluje koty, bojąc się, że go zdradzą lub opuszczą. Bliskich trzyma blisko siebie, a potrzebne koty — jeszcze bliżej, manipulując ich uczuciami. A w tym można rzec, iż kocurek był mistrzem… ale nie każda relacja była oparta na kontroli. Pierzasta Łapa wciąż jest zwykłym kotem i odczuwa uczucia tak samo jak reszta; jego okazywanie miłości, szacunku i przyjazni jest dawanie prezentów, po części spełnianie zachcianek bliskich i obsypywanie najbliższych jego sercu drogocennymi oraz pięknymi rzeczami. Kocur bardzo troszczy się o najdroższych i własne “potrzebne istoty do zrealizowania planu”, nawet jeśli nie chciałby się do tego przyznać. Poza tym potrafiłby nawiązać bardzo dużo znajomości, gdyby tylko chciał i miał wielkie powody do tego. Umie owijać sobie koty wokół ogona, używając swego osobistego uroku i jednej z dżentelmeńskiej maski. Niestety, ale kocurek jest burzliwym nastolatkiem i często go ponosi, dlatego większość uznaje go za głupiego, agresywnego, zepsutego Paskudka… lub się boją przez nieprzewidywalność Pierzastej Łapy. Bądź co bądź, kocur wciąż się kształtuje, choć od początku swego istnienia pałał niechęcią do tradycji i zwyczajów. Poza tym może nadawać się na materiał przywódcy przez swoją charyzmę… i nie tylko. 

MORALNOŚĆ

Pierzasta Łapa daleko jest od świetlistej drogi, krocząc na własnym torze przeznaczenie, gdzie to on rzeczywiście ma wpływ. Nie wyznaje Klanu Gwiazdy, bo nikt go nie nauczyl go wysławiać, ale z jego ust czasem mogą wypłynąć słowa “Na Klan Gwiazdy!”. Poza tym rudy uczeń nie zawaha się dojść do celu po trupach lub wykorzystując czyjąś dobroć dla własnych korzyści. Bronić będzie swego słowa uparcie i walecznie. 

CIEKAWOSTKI

- Pierzasta Łapa uwielbia otaczać i przyozdabiać się pięknymi rzeczami lub istotami. 

- Kocurek wciąż ma koszmary odnośnie swojego pierwszego zgromadzenia, które notorycznie go nawiedzają. 

- Swoimi poprzednimi kwiatkami przyozdobił własne legowisko, które co prawda wcale nie należało do kocura, tylko do Śpiewającej Łapy! 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: VI

Słabe strony: Powolny, rzadko kiedy umie kontrolować swoje emocje (zwłaszcza gniew), łatwo go sprowokować, ma problemy z koncentracją i zapamiętywaniem różnych wydarzeń 

Mocne strony: Strategik, umięśniona i masywna budowa ciała, szybka reakcja, wytrzymały

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kminkowy Szum [*]

Matka - Brzoza 

Rodzeństwo - Aminkowa Łapa [*] (Tok myślenia jest taki sam; przejąć władzę!), Bąbelkowy Plusk (kocurek będzie dbać o najmłodszego z miotu, tym samym wykorzystując jego naiwność. Nie będzie tolerować obecności Śpiewki u boku Bąbla.)

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Barszczowa Łodyga [*]
Lodówkowa Łapa [Jego niby oczko w głowie; choć nie przyznałby nikomu, zależy mu na kotce, często chodzi przy niej niczym zazdrośnik i strażnik.]
Śpiewający Raniuszek [Już po pierwszej interakcji pałali do siebie niechęcią i pogardą. Pierzasta Łapa czeka na odpowiednią chwilę, aby zmieszać ją z błotem. Nie chce dopuścić jej do swojego naiwnego braciszka z obawy, że ta go użyje przeciwko niemu i Aminkowi.]
Księżycowy Odłamek
Nieustraszony Chomik [*]
Skrzydlaty Ognik
Zawilcowa Korona
Oświecona [Rybkowa Łapa/Wścibska Łapa) [To był dosyć ważny kot dla Pierzastej Łapy. Po jej zdradzie poczuł się bardzo dotknięty, choć wiedział już o tym parę księżyców temu. Żywi do niej urazę.]

SZKOLENIE

Mentor - Cyklonowe Oko [nie wdawał się z mentorem w głębsze relacje, pozostając na powierzchni. Liczył się tylko trening, trening i trening.]

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Kociak jest mieszanką wybuchową powstałą w wyniku nietypowego spotkania dwóch kotów - aseksualnej Brzozy oraz ciepłego Kminkowego Szumu - za pomocą kocimiętki. Urodzony wraz z rodzeństwem - Aminkiem oraz Bąbelkiem - w Klanie Burzy za panowania Króliczej Gwiazdy. [20.01.2026]. Wymknął się z Aminkiem na zgromadzenie (14.02.2026] dzięki Rudzikowemu Skrzydełkowi. Podczas tego wydarzenia obaj wspięli się na szczyt bursztynowej skały i ogłosili swój nowo powstały klan, Klan Pierza i Aminka. Kociaki zaczęły bluźnić na przywódców, a Królicza Gwiazda o mało co nie przehandlował rudego wilczej przywódczyni. Po zgromadzeniu bracia i Rudzikowe Skrzydełko doczekali się swojej należytej kary; w futro dzieci zostało wsmarowana mysia żółć i nadano im kolejno imienia; Pierze — Paskudek, a Aminek — Smrodek. Rudzikowe Skrzydełko – Kocięcy Rozumek, została zdegradowana do roli ucznia. Zawieszono mianowanie rudego i kremowego muszkietera aż do ich prawie dziewiątego księżyca życia. Wtedy w końcu odzyskali swój honor i przydzielono im mentorów. Z Paskudka na Pierzastą Łapę, uczeń dostał za nauczyciela Cyklonowe Oko. I tak rozpoczęła się era ognia. [20.03.2026]. Nie musiał czekać długo na następne kłopoty. Wziął od samotniczki, którą nazwał w myślach Krecik, wróbla. Wcisnął zwierzynę Gadożerowej Łapie, który był niedaleko i poszedł za mentorem, aby zmierzyć się z Baziową Łapą w wyścigu. Pokonał kotkę, a wtedy zaczął lać deszcz. Wszyscy wrócili do obozu, ale nie spodziewali się tego, co ujrzeli; wymiociny, krew, odciski łap i tłum kotów przy legowisku medyka. Jak dobrze zrozumiał, jeden z uczniów, Gadożerowa Łapa, przyniósł do obozu zatrutego wróbla  – nim ktokolwiek zdążył się zorientować, Strzępotkowy Kokon już zdążył się nią posilić. Wojownika nie udało się uratować. Gadożerowa Łapa twierdził, że to nie on ją znalazł, tylko została mu ona wciśnięta przez Pierzastą Łapę. Pierze wypierał się tego, mówiąc, że młodszy uczeń na pewno chciał zrzucić na niego winę, bo był łatwym celem. Argumenty rudego przekonały zastępce. Zawodzące Echo zawiesił trening Gadożera i uczeń osobiście miał przygotować pochówek Strzępotka. Pierzasta Łapa, mimo tego, że nie miał na niego konkretnych dowodów, stracił część zaufania Echa i obecnie jest pod stałym nadzorem [03.04.2026]. 

Za Burzakami ciągnie się klątwa nieszczęść. 

Ostowy Pęd

Autor grafiki: tsumeri_

OGÓLNE

OSTOWY PĘD
*Poprzednie imiona: Oset, Ostowa Łapa
Płeć: kocur
Orientacja: Panseksualny
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Wojownik

- - - -

Autor: dastyss

Właściciel: ._emptiness._

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Średniej wielkości kochana buła z kremikowym futrem i puchem odstającym z policzków. Na pierwszy rzut oka zwykły kocur, ot co, lecz po zbliżeniu okazuje się być nieco bardziej specyficzny niż typowy Burzak. Z błyszczącej głowy sterczą kępki sierści nadające wrażenie ludzkiej fryzury oraz spore uszy wyłapujące każdy dźwięk. Dalej, ku dołowi, jawi się aksamitna pierś wypełniona jaśniejszą barwą, która wchłonie kolegę potrzebującego żywej poduszki. I tak ten "rudy" płynie po ciele aż do samego ogona zadbanego lepiej niż u niejednej kotki. Całość wypełniają jeszcze delikatne wzorki i łapy niepasujące szczupłością do reszty ciała. Mówiąc w skrócie - doskonałość w niedoskonałości.

Cechy szczególne - Szalenie powykręcane wąsy i jęzor, który często wystaje ze szczęk na skutek wybitych przednich zębów.

Kolor sierści - kremowa pręgowana dziko z akcentami

Długość sierści - półdługa

Kolor oczu - zielone z błyskiem figlarności

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Ostowy Pęd to książę swojej wyimaginowanej krainy, gdzie każdy element przejaskrawionej rzeczywistości zamienia na disney'owski bal i piękny śpiew. Czy to ptasie trele, czy też dźwięk szarpanych liści - nieważne. Ze wszystkiego wykona prawdziwy teatrzyk, ukazując przed obserwatorem walory wyobraźni oraz poezję przyrody, jaka go otacza. Nuda? Smutek? Te określenia nie istnieją w marzeniach kocura o złotym sercu. On żyje szczęściem, chwilą i wyznaje sentencję "Carpe diem". Jako osobnik z głową w obłokach stara się promieniować dowcipem na lewo i prawo, oczekując tego samego od towarzysza niedoli. Będąc takim "świrem" nie zważa specjalnie uwagi na to, że jego zachowanie jest z leksza denerwujące. Przez to może i jest słodki, ale nieobecny; jakiś... z księżyca upadły.
Skąd jednak wziął się ten styl bycia? Dlaczego z kremowego, urokliwego pomiotu wyrósł ktoś, kto zdaje się nie mieć połowy mózgu? Prawda jest taka, że jego sielanka to sztuczna kurtyna mająca za cel mydlenie innym oczu; sposób na radzenie sobie z problemami. Od czasu śmierci Czajkowego Zaćmienia kocur nie potrafi być szczęśliwy, więc przelewa pozytywne emocje na resztę klanu, by chociaż oni mieli lepszy dzień. Ostowy Pęd zaś, kiedy znajdzie chwilę dla siebie, płacze wśród wysokich traw, gdzie nikt go nie odnajdzie. I nigdy, przenigdy nie ukazuje prawdziwej twarzy, która zniszczona jest od przezroczystych łez. Jedynie przyłapany na troskach lub zapytany o matkę zdejmie na jakiś czas maskę, by stać się prawdziwym sobą. Tym kotem, co potrafi ocenić tło wydarzeń.

MORALNOŚĆ

A co to? Owoc, warzywo czy ziele? Ostowy Pęd udaje przy kotach głupca, co nie zna się na najmniejszej kwestii moralnej; osobnika oderwanego od rzeczywistości, którego otaczają tylko jednorożce pierdzące tęczą. Jednakże należy pamiętać, iż to wyłącznie przykrywka, system bezpieczeństwa wobec nieproszonych agresorów. W końcu woli być neutralny, by nie robić sobie przypadkiem nieprzyjaciół.
Pomimo wszystko, odrzucając na bok kłamstwa, nie uznaje żadnej strony sporu. Rudy nie jest lepszy od nierudego ani gorszy - kremowy szuka równości i nią się właśnie kieruje. Poprzez taki, a nie inny punkt widzenia rzeczywistości pozostaje sceptyczny wobec Klanu Gwiazdy - no bo skąd wiadomo, że oni są tymi "bezgrzesznikami", co znają prawdę najprawdziwszą? I dlaczego Mroczna Puszcza to te "złe" miejsce? Czeka więc, aż umrze, by zrozumieć realia i jako duch pragnie szerzyć fakty: tak daleko jak słońce wschodzi oraz zachodzi... tak głośno, by każdy kot go usłyszał, nawet żywy. 
Oprócz tego Ostowy Pęd kategoryzuje się w tabelce pacyfisty. Nie skrzywdzi nikogo, dopóki nie zostanie zaatakowany. Obroni rodzinę nawet za cenę własnego życia i nie posunie się do nieczystych czynów, np. kanibalizmu bądź tortur, choćby mu mieli flaki wyrywać.

CIEKAWOSTKI

— W wyniku wojny z Klanem Wilka utracił kilka kłów z przedniej części żuchwy. Aż cud, że jego kremowy pysk nie został obsypany bliznami. 
— Gdyby znalazł partnerkę i zgodził się na założenie rodziny, zrobiłby wszystko, aby pociechy przeżyły cztery pory roku w najcudowniejszej atmosferze.
— Uwielbia zapach rozmarynu lekarskiego. Jest taki orzeźwiający! 
— Nadal pragnie mniej "kłującego" członu.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: IV (możliwości fizyczne V)

Słabe strony:
— Niedosłyszy na lewe ucho.
— Siła to jego pięta achillesowa. Powalenie kocura podczas walk jest dość proste.
— Gościu plotkarzem jakich niemało. Lepiej nie dzielić się z nim sekretami.
— Brak przednich zębów powoduje, że ma słaby zgryz. Szczękami nie zrani mocno przeciwnika.

Mocne strony:
— Zawrotna prędkość. Idealny w polowaniach na zające. 
— Zwinność, która przydaje się podczas zwiedzania tuneli.
— Posłuszeństwo wobec lidera. Akurat tutaj może nie zdradzi tajemnic władzy. Może.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Końskie Kopytko [*] - To właśnie od niego odziedziczył całą głupotę. Kocha go, uwielbia i większość czasu spędza u jego boku, zatapiając smutki w starym, rudo-białym futrze. Po śmierci ojca dalej nie może się pozbierać i strasznie za nim tęskni, lecz, tak samo jak w przypadku matki, nie wspomina o nim.

Matka - Czajkowe Zaćmienie [*] - Po śmierci kotki temat jej egzystencji stał się w słowniku Ostowego Pędu czymś na wzór tabu. Zapytasz się o Czajkę lub jakkolwiek o niej wspomnisz? Kremowy odpowie "ah, ta martwa?" i wpadnie w atak rozpaczy, z którego prędko na pewno nie wyjdzie. 

Rodzeństwo - Koniczynowa Łąka [*] - Dobra siostra, miła towarzyszka, aczkolwiek nikt takowo szczególny. Po prostu istnieje sobie u boku, zapełniając staruszkowy szereg wojowników Klanu Burzy. Niestety umarła, jednak kocur nie przeżył tego aż tak, jak śmieci rodziców.

Partnerka - Obserwująca Żmija[*] - Jego ukochana, miłość jego życia. Bardzo się cieszy, że udało im się być razem. Jednak kocur też bardzo się o nią martwi i nie chce, by cokolwiek jej się stało.

Potomstwo - Modliszka, Szafirka i Salamandra – Jego największe skarby. Kocha je całym swoim sercem i stara się poświęcać im masę uwagi. Uwielbia się z nimi bawić i spędzać czas. 

INNE

Bliscy - Na upartego cały jego klan.

Wrogowie - Wilczacy. Boi się tych barbarzyńców do tego stopnia, że do dziś śnią mu się koszmary związane z ich brutalnością.

SZKOLENIE

Mentor - Jeleni Puch [*] - Cudowny mentor z przeszłości, który jednak po "szkoleniu" Mrocznej Gwiazdy zamienił się w potwora nie do poznania. Nie rozumie tego przeistoczenia i nie chce zrozumieć. Do niego nie dociera fakt uwstecznienia się umysłu nauczyciela. W głębi serca nadal go lubi, aczkolwiek sam wygląd odstrasza byłego ucznia od odwiedzin. Woli udawać, że kocur nie istnieje.

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - Obsmarkany Kamień [*] - Dziwak, ale jego dziwak. Ostowy Pęd dobrze wspomina trening z nim. 

Brzęczkowy Trel - Nie uczył jej długo, ale treningi z nią były ciekawe, zwłaszcza że kotka mówiła za cicho, by Ost mógł cokolwiek zrozumieć.

HISTORIA

Urodzony w Klanie Burzy jako potomek Końskiego Kopytka i Czajkowego Zaćmienia. Jednak nie tylko to działo się w jego życiu, w końcu jest już wojownikiem. Podczas walki z Klanem Wilka stracił przednie zęby. Jego matka umarła, a po jakimś czasie też ojciec, co bardzo wstrząsnęło kocurem. Jednak nie pokazuje swojego smutku i zawsze jest wesoły, przynajmniej w towarzystwie innych. Poznał swojego prawie kuzyna na jednym ze zgromadzeń, Topikową Głębinę. Pewnego dnia poznał Obserwującą Żmiję, kronikarkę Klanu Burzy. Od wspólnych patroli, przez spotykania tak po prostu, do wspólnej przyszłości. Ostowy Pęd się w niej zakochał i okazało się, że kotka czuję dokładnie to samo. Zostali parą, a niedługo później kotka zaszła w ciążę. Urodziła zdrowe kocięta, a niedługo po tym Ostowy Pęd dowiedział się o śmierci Topikowej Głębiny. Bardzo to nim wstrząsnęło, jednak starał się nie pokazać tego swoim pociechą. W końcu jego dzieci zostały uczniami, a niedługo po tym zmarła Różana Przełęcz, liderka Klanu Burzy, ale również ciotka kocura. To był dla niego kolejny cios. Nie minęło dużo czasu, a zmarł również medyk i nowa liderka, podczas drogi, by odebrać 9 żyć. Sprawcą był Niknące Widmo, który ostatecznie został zabity, ale przed śmiercią zabrał ze sobą jeszcze dwie kotki. Ta sytuacja nieco wpłynęła na Osta. Niedługo po tym zginęła jego siostra.

Teraz jego życie toczy się dalej, razem z rodziną.

Motylkowa Łączka

 

Autor grafiki: _kierdel

OGÓLNE

MOTYLKOWA ŁAPA
*Poprzednie imiona: Popielica - Skoczna Łapa - Motylkowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Homoseksualna i Homoromantyczna
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: fryzia

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny -  Motylka wyróżnia się w klanie ponadprzeciętnym wzrostem, długimi łapami i smukłą sylwetką. Jej umięśnienie jest przeciętne — nie jest ani napakowana, ani wychudzona. Futro ma półdługie, szczególnie wyraźne na policzkach, gdzie układa się w kształt przypominający czułki motyla. Szata Motylki to prawdziwa feeria barw: rude, srebrne, czarne i białe odcienie przeplatają się ze sobą, tworząc niezwykle efektowne umaszczenie. Dłuższe futro na uszach łączy się z włosami na głowie, układając się w coś na kształt fantazyjnej grzywki. Na końcach uszu powiewają figlarne pędzelki. Jej oczy są wyjątkowe — mają barwę zgniłej zieleni z pomarańczowymi przebłyskami. Patrząc w nie, trudno nie poczuć się dobrze. Często za uszami nosi motyle skrzydła, a w futrze — różne kwiaty, najczęściej lawendę.

Cechy szczególne - Pędzelki na uszach, futerko przypominające czułki motyla

Kolor sierści -  Czarna pręgowana dziko z akcentami srebrna bicolor szylkretowa calico

Długość sierści - Półdługa

Kolor oczu - Zielone

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Motylka jest ambitną kotką, która często stawia wszystko na jedną kartę. Zawsze wyznacza sobie wysokie cele i z determinacją dąży do ich osiągnięcia. Jest odważna — nie boi się wyzwań ani nowych miejsc. Wręcz przeciwnie, sama szuka okazji, by poczuć dreszcz adrenaliny. Ceni sobie swoją reputację w klanie i kieruje się honorem. Dużo pracuje, często dla własnej satysfakcji, ale potrafi też znaleźć czas na odpoczynek. Każde powierzone jej zadanie wykonuje sumiennie, choć nie zawsze punktualnie. Mimo to zawsze daje z siebie wszystko. Motylka potrafi asertywnie odmawiać i wyrażać emocje, choć zdarza jej się zatracić w uczuciach i zapomnieć o umiarze. Jest charyzmatyczna i bardzo pewna siebie. Lojalność wobec klanu i rodziny to dla niej fundament. To kotka troskliwa, często stawiająca potrzeby innych ponad własne szczęście. Jest w stanie poświęcić coś ważnego dla siebie, by uszczęśliwić kogoś innego. Zdarza się jej nie panować nad emocjami — czy to płaczem, gniewem, czy śmiechem. Jest bardzo ekspresyjna, co z jednej strony bywa zaletą, ale często prowadzi do ostrych konfliktów. Choć potrafi ostro się odezwać, w sytuacjach wzbudzających złość zazwyczaj stara się po prostu odejść, zanim emocje wezmą górę. Motylka uwielbia wymyślać historie i potrafi skłamać bez większego zastanowienia. Uważa, że czasem lepiej powiedzieć nieprawdę, jeśli ma to uchronić kogoś przed przykrością.

MORALNOŚĆ

Motylka jest kotką wiernie strzegącą zarówno kodeksu wojownika, jak i kodeksu medyka. Uważa, że nie zostały one stworzone po to, by je łamać. Potępia każdego, kto narusza te święte zasady, i zawsze stara się nakłonić takich „gagatków” na dobrą drogę. Głęboko wierzy w Klan Gwiazd — modli się do niego i jest przekonana, że wszelkie dobro pochodzi właśnie od duchów przodków. Nie jest skora do przemocy ani do zabijania, ale w sytuacji zagrożenia nie zawahałaby się stanąć w obronie innych — nawet jeśli oznaczałoby to odebranie życia. Darzy wielkim szacunkiem koty o wysokich rangach oraz starszyznę, chociaż — jak przyznaje — czasami starcy potrafią ją nieźle zirytować.

CIEKAWOSTKI

⸰ Kolekcjonuje wszelkie owady — od motyli po pająki.

⸰ Szybko się męczy na długich dystansach, jednak na krótkich potrafi osiągnąć zaskakujące prędkości.

⸰ Każdego dnia odwiedza grób Mysiej Łapy — niezależnie od pogody, zawsze się tam pojawia.

⸰ Bardzo żałuje rezygnacji z roli medyka, choć czuje, że była to konieczna decyzja. Nadal ma nadzieję, że pewnego dnia wróci na tę ścieżkę.

⸰ Twierdzi, że uwielbia wszystkie kolory, choć to właśnie fioletowe barwy najczęściej pojawiają się na jej futrze.

⸰ Uwielbia dostawać prezenty i zawsze z chęcią się odwdzięcza.

⸰ Voice claim -> LINK

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: IV

Poziom wojownika: VI

Słabe strony: 

Słaba wytrzymałość (Motylka nie radzi sobie najlepiej na długich dystansach. Szybko się męczy, czasem do tego stopnia, że musi na dłużej przystanąć i odpocząć.)

Brak koncentracji (Trudno jej skupić się na jednej rzeczy. Myśli często uciekają w różne strony, co negatywnie wpływa m.in. na skuteczność polowań.)

Trudności z kontrolą emocji (To spory problem. Często zdarza się jej powiedzieć coś nieprzemyślanego, co może urazić innego kota lub wywołać kłótnię.)

Mocne strony: 

Krótki dystans (Tu Motylka może naprawdę zabłysnąć. Na krótkich odcinkach jest wyjątkowo szybka — jeśli tylko zdoła odpowiednio szybko dobiec do królika, żaden jej nie umknie.)

Spostrzegawczość (Szybko wychwytuje zarówno zmiany w otoczeniu, jak i zachowania innych kotów. Trudno ją zaskoczyć.)

Zwinność (Jej smukła sylwetka pozwala jej sprawnie poruszać się między przeszkodami. Im bliżej przeciwnik, tym łatwiej unika jego ataków. Doskonale kontroluje ruchy własnego ciała.)

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Posłaniec (Kotka nigdy go nie poznała)

Matka - Biologiczna: Przeplatkowy Wianek (Motylka kocha swoją matkę, jednak ma sceptyczne podejście do niektórych jej przekonań.) Przybrana: Norniczy Ślad (Czuje do niej silne uczucia, jednak niepokoją ją krążące wokół niej plotki.)

Rodzeństwo - Mysia Łapa [*] (Bardzo tęskni za siostrą. Codziennie odwiedza jej grób, bez względu na pogodę.), Świerszczowy Skok (Motylka kocha brata i często spędza z nim czas, nawet jeśli ogranicza się on do cichych rozmów.) Nieustraszony Chomik (Nie łączy ich żadna głębsza więź, mają raczej powierzchowny kontakt.)

Partner - ///

Potomstwo - nie

INNE

Wdzięczna Firletka (Uwielbia tę kotkę i traktuje ją jak idolkę. Wręcz ją kocha i pragnie spędzać z nią każdą wolną chwilę. Chętnie też jej pomaga.)

Zawilcowa Korona (Nie przepada za tym kocurem. Uważa go za chama i prostaka, dlatego unika go, jakby miał pchły.)

Słodka Dziewanna (Lubi swoją uczennicę i z przyjemnością spędza z nią czas.)

Ruda Lisówka (Jeden z jej bliższych przyjaciół oraz dawny mentor.)

SZKOLENIE

Mentor - Kukułcze Skrzydło (*) (Był jej mentorem przez krótki czas, ale Motylka jest mu wdzięczna za przekazaną wiedzę.), Skowroni Odłamek (*) (Oficjalnie był jej mentorem, lecz rzadko prowadził treningi.)
Wdzięczna Firletka  (Nieoficjalna mentorka, która nauczyła Motylkę bardzo wiele.)
Ruda Lisówka (To on ostatecznie wyszkolił ją na dobrą wojowniczkę.)

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - Słodka Dziewanna, Sójczy Błękit

HISTORIA

Popielica przyszła na świat jako córka Posłańca i Przeplatkowego Wianka. Jej ojciec jednak nigdy nie odegrał żadnej roli w jej życiu. Wkrótce po narodzinach Przeplatka dołączyła do Klanu Burzy i związała się z Norniczym Śladem, która stała się dla Popielicy drugą matką. Kotka miała dwie siostry – Myszkę i Chomika – oraz brata Świerszcza. Dorastała w klanie za czasów przywództwa Obserwującej Gwiazdy. Jej dzieciństwo było spokojne, choć krótkie – szybko została uczennicą, przyjmując imię Skoczna Łapa. Jej pierwszym mentorem został Kukułcze Skrzydło. Po pewnym czasie Popielica postanowiła porzucić ścieżkę wojownika i rozpocząć szkolenie medyka, zmieniając imię na Motylkowa Łapa. Jej nowym mentorem został Skowroni Odłamek, z którym nie potrafiła się jednak porozumieć. Zamiast tego, silna więź połączyła ją z Firletkową Łapą, później znaną jako Wdzięczna Firletka. Bycie medyczką bardzo Motylce się podobało, jednak nieprzychylne spojrzenia Skowronka i Pajęczej Lilii z czasem zaczęły ją przytłaczać. W końcu, wyczerpana psychicznie, zdecydowała się po raz kolejny zmienić ścieżkę i wróciła do szkolenia na wojowniczkę. Tym razem jej mentorem został młody Ruda Lisówka. Koty szybko się zaprzyjaźniły i trenowali razem z prawdziwą radością. Niestety, niedługo potem wydarzyła się tragedia – siostra Motylki, Mysia Łapa, została zamordowana. Kotka długo dochodziła do siebie po tej stracie, ale w końcu ukończyła swój trening i otrzymała imię Motylkowa Łączka. Wkrótce potem dostała swoją pierwszą uczennicę – Słodką Łapę. Wydawało się, że wszystko zaczyna się układać, jednak jej życie ponownie zostało wywrócone do góry nogami. Matki Motylki – Przeplatka i Nornica – rozstały się w atmosferze konfliktu. Dookoła Nornicy zaczęły krążyć niepokojące plotki, jakoby była złym kotem, a Przeplatka wprost nazwała ją „morderczynią”. Motylka nie wiedziała, co o tym myśleć. Mimo emocjonalnego zamętu, starała się po prostu... żyć dalej.