BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

02 grudnia 2023

Od Cynamonki CD. Ametysta

 Nie chciała myśleć co by się stało, gdyby dwunożni zauważyli Ametysta. Była niemalże pewna, że syn Błotnistego Ziela zostałby pieszczochem, czy tego chciał czy nie. A pieszczochem kocurek raczej nie chciał być, nawet jeśli jako kociak wraz z resztą swojego rodzeństwa wykazywał ogromne zainteresowanie zabawkami pieszczochów. Gorzej, gdyby chciał ich zaatakować. Wtedy mogłyby wyniknąć z tego jeszcze większe problemy. 
— A ty ciągle o tych poszukiwaniach brata... — westchnęła owijając ogon wokół łap, spoglądając na kocurka z troską i smutkiem. Jaka była szansa, że uda mu się odnaleźć zaginionego brata? Kocurka, który będąc zaledwie oseskiem zaginął i nie było pewności czy wciąż żyje. — Pomogę wam. Im będzie nas więcej, tym lepiej. Sprawniej pójdą poszukiwania — uśmiechnęła się do niebieskiego kocurka — Poproszę również Bryzę i Nico, aby nam towarzyszyli
— Naprawdę? Dziękuję ciociu! — Pręgowany tygrysio lekko podskoczył do góry. 

***

Mimo złożonej obietnicy pomocy w poszukiwaniach zaginionego kocurka, cynamonowa nie była w stanie udać się wraz z grupą poszukiwawczą poza znane jej tereny. A powodem tego była ciąża kotki oraz narodziny kociąt, które nałożyły się na datę wyruszenia grupy ochotników w kierunku terenu tych dziwnych ugrupowań kotów zwanych klanami. Z tego co udało jej się dowiedzieć, poszukiwania zakończył się niestety fiaskiem.
Zmartwiona przeniosła spojrzenie na szóstkę swoich kociąt, które leżały wtulone w jej bok; niektóre z nich spały, pozostałe przepychały się, aby mieć jak najlepszy dostęp do mleka. Nachyliła się do szylkretowej koteczki, która znajdowała się najbliżej jej przednich łap, lekko szturchnęła jej małe ciałko pyszczkiem. Teraz, gdy sama była matką jeszcze bardziej współczuła Błotnistemu Zielu utraty jednego ze swoich dzieci. Gdyby była na jej miejscu... gdyby to jej kocię zaginęło, prawdopodobnie pękło by jej serce z żalu i tęsknoty. 

***

Siedziała na balustradzie ze wzrokiem utkwionym w niebo. Pora zielonych liści zbliżyła się ku końcowi, dało się dostrzec już pierwsze oznaki zmiany barwy liści na drzewach. Nie mogła uwierzyć, że to już dwie pory minęły, a wieści o jej zaginionym synie jak nie było, tak nie ma. Mimo bólu w sercu, starała się być silna, przede wszystkim dla reszty swoich dzieci. Nie tylko ona odczuła mocno zniknięcie Kosa. Hessonit z nerwów miał problemy ze snem przez długi czas, co dodatkowo powodowało niepokój u pieszczoszki. Na szczęście dzięki pomocy Jeżyk udało się zaradzić na przypadłość jej drugiego syna, jednego z dwóch, którzy wciąż przy niej byli. 
Deski cicho zaskrzypiały pod ciężarem kota, który wdrapał się na werandę i zbliżył się do Cynamonki.
— Ciociu? Mogę się dosiąść? 
— Oczywiście Amku — miauknęła, wzrok ciągle miała utkwiony na niebie. Dopiero po paru uderzeniach sercach przeniosła spojrzenie swych złotych oczu na kocurka, czy już powinna powiedzieć kocura. Ametyst zmienił się bardzo przez ten czas. Wyrósł, już nie był tym samym małym kociakiem, który nie słuchał jej i jak na złość sam wpakowywał się do domu dwunożnych ryzykując tak naprawdę wszystko. — Jeśli mogę spytać, jak przebiega twój trening? — zadała najprostsze z możliwych pytań, w końcu chciała o czymś miłym porozmawiać, a była ciekawa jak sobie radzi syn Błotnistego Ziela

Wyleczeni: Hessonit

<Ametyst?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz