*ze wszystkich 6 000 odpisów wybrałam świeżynkę, lel*
- Czy jakiś kot już tak zrobił? - zapytał Nocna Łapa. Jego mentor zadrżał na samą myśl. Wciąż pamiętał słowa Fioletowej Chmury o Droździej Łapie, jego poprzednim uczniu. Nie mógł jednak zdradzić tej tajemnicy.
- Szczęśliwie nasi wojownicy są nam lojalni - oznajmił ponuro. - Żywot kota dwunożnych nie jest radosny.
- Dlaczego? - zdziwił się uczeń.
- Dwunożni więżą koty. Karmią je króliczymi bobkami i często duszą. Ponadto wiele domowych kociaków jest ospałych, leniwych i tłustych - prychnął Lamparci Krok.
- Jak to? Dlaczego tak jest? - przestraszył się młodziak.
- To przez obcinacza. On krzywdzi kocury i kotki. I koty dwunożnych zwykle nie mają dzieci - dodał.
Nocna Łapa zmarszczył nosek i znów odsunął się od Drogi Grzmotu, kiedy przebiegł kolejny potwór. Kiedy odbiegł daleko kociak westchnął.
- Mama mówiła, że jej rodzice też byli pieszczoszkami - mruknął kocurek. Lamparci Krok spojrzał na niego zdziwiony.
- Wybacz mi mój uczniu, ale nie wiem, o której mamie mówisz - mruknął. Wiedział doskonale, że mamami nazywa on dwie kotki.
- O mamie Fioletowej Chmurze...
- W istocie, jest to prawda. Fioletowa Chmura trafiła do Klanu Burzy, niedługo po tym, jak ukończyłem trening - oznajmił mentor.
- Mówiła też, że wielu wojowników Klanu Burzy też ma przodków wśród pieszczoszków...
Wojownik z trudem zachowywał powagę. Ściskało go w gardle na samą myśl o pieszczoszkach. Ileż złego w nich było! Nie chciał się jednak rozpłakać przy swoim uczniu.
- To prawda - powiedział cicho. - Tylko Rozmyty Pył, Jałowcowy Krzew i Korowa Skóra*, no i kociaki Bladego Świtu to urodzeni członkowi Klanu Burzy.
- Ty nie? - zdziwił się uczeń. Wojownik był już naprawdę bardzo zdołowany.
- Ja? - powiedział bezbarwnie. - N-nie... Moja mama też była pieszczoszkiem. I ja, przez pierwszy księżyc życia.
- O rety! - krzyknął zaskoczony Nocna Łapa. - Naprawdę było tak okropnie?
Entuzjazm młodziaka dodał mu sił i ze spokojem mógł opowiadać mu dalej.
- Nie pamiętam - zaśmiał się. - Ale mój tata był wojownikiem. Po śmierci mamy zabrał mnie i Mysi Nos do Klanu Burzy, a wspaniała Srebrna Gwiazda się nami zaopiekowała.
- Niesamowite! - zawołał Nocna Łapa. - Też tak kiedyś zrobię!
- Ani się waż! - mruknął Lamparci Krok. - Nie wolno mieć kociąt z nikim spoza Klanu Burzy!
- Ale twój tata...
- Mój tata został za to wygnany ze swojego klanu. Niemal do końca życia był więźniem Klanu Burzy, a ja i Mysi Nos praktycznie zakładnikami.
- Więźniem? Ale... Jak to?
- Wcześniej należał do Klanu Nocy. Urodził się tam. Czarna Gwiazda go wygnał, zabił moją mamę, zabił moją drugą siostrę, a on oddał się Klanowi Burzy jako więzień.
Nocna Łapa zaniemówił. Lamparci Krok był niezwykle oburzony tym, że wyspowiadał się kociakowi ze swoich tajemnic, ale było już a późno. Powiedział.
- Cz-czyli miałeś jeszcze jedną siostrę! A kto to Czarna Gwiazda? Dlaczego ja zabił a was nie?
- Egh... My myśleliśmy, że ona umarła, ale ona żyła... żyje... Należy do Klanu Nocy i jest z tego bardzo dumna. Tak jak ja z tego, że należę do Klanu Burzy.
- Ja też jestem dumny z tego, ze należę do Klanu Burzy! - zawołał Nocna Łapa.
- I bardzo dobrze!
<Nocna Łapo? Możemy spotkać Srebrną...>
*zgodnie ze zmową ;)
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz