BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Po śmierci Różanej Przełęczy, Sójczy Szczyt wybrała się do Księżycowej Sadzawki wraz z Rumiankowym Zaćmieniem. Towarzyszyć im miała również Margaretkowy Zmierzch, która dołączyła do nich po czasie. Jakie więc było zaskoczenie, gdy ta wróciła niezwykle szybko cała zdyszana, próbując skleić jakieś sensowne zdanie. Z całości można było wywnioskować, że kotka widziała, jak Niknące Widmo zabił Sójczy Szczyt oraz Rumiankowe Zaćmienie. W obozie została przygotowana więc zasadzka na dymnego kocura, który nie spodziewał się dziur w swoim planie. Na Widmie miała zostać wykonana egzekucja, jednak kocur korzystając z sytuacji zdołał zabić stojącą nieopodal Iskrzącą Burzę, chwilę potem samemu ginąc z łap Lwiej Paszczy, Szepczącej Pustki oraz Gradowego Sztormu, z czego pierwszą z wymienionych również nieszczęśliwie dosięgły pazury Widma. Klan Burzy uszczuplił się tego dnia o szóstkę kotów.

W Klanie Klifu

Plotki w Klanie Klifu mimo upływu czasu wciąż się rozprzestrzeniają. Srokoszowa Gwiazda stracił zaufanie części swoich wojowników, którzy oskarżają go o zbrodnie przeciwko Klanowi Gwiazdy i bycie powodem rzekomego gniewu przodków. Złość i strach podsycane są przez Judaszowcowy Pocałunek, głoszącego słowo Gwiezdnych, i Czereśniową Gałązkę, która jako pierwsza uznała przywódcę za powód wszystkich spotykających Klan Klifu katastrof. Srokoszowa Gwiazda - być może ze strachu przed dojściem Judaszowca do władzy - zakazał wybierania nowych radnych, skupiając całą władzę w swoich łapach. Dodatkowo w okolicy Złotych Kłosów pojawili się budujący coś Dwunożni, którzy swoimi hałasami odstraszają zwierzynę.

W Klanie Nocy

Świat żywych w końcu opuszcza obarczony klątwą Błotnistej Plamy Czapli Taniec. Po księżycach spędzonych w agonii, której nawet najsilniejsze zioła nie były mu w stanie oszczędzić, ginie z łap własnego męża - Wodnikowego Wzgórza, który został przez niego zaatakowany podczas jednego z napadów agresji. Wojownik staje się przygnębiony, jednak nadal wypełnia swoje obowiązki jako członek Klanu Nocy, a także ojciec dla ich maleńkiego synka - Siwka. Kocurek został im podarowany przez rodzącą na granicy samotniczkę, która w zamian za udzieloną jej pomoc, oddała swego pierworodnego w łapy obcych. W opiece nad nim pomaga Mżawka, młodziutka karmicielka, która nie tak dawno wstąpiła w szeregi Klanu Nocy, wraz z dwójką potomków - Ikrą oraz Kijanką. Po tym wydarzeniu, na Srebrną Skórkę odchodzi także starsza Mrówczy Kopiec i medyczka, Strzyżykowy Promyk, której miejsce w lecznicy zajmuje Różana Woń. W międzyczasie, na prośbę Wieczornej Gwiazdy, nowej liderki Klanu Wilka, Srocza Gwiazda udziela im pomocy, wyznaczając nieduży skrawek terenu na ich nowy obóz, w którym mieszkać mogą do czasu, aż z ich lasu nie znikną kłusownicy. Wyprowadzka następuje jednak dopiero po kilku księżycach, podczas których wielu wojowników zdążyło pokręcić nosem na swoich niewdzięcznych sąsiadów.

W Klanie Wilka

Po terenach zaczynają w dużych ilościach wałęsać się ludzie, którzy wraz ze swoją sforą, coraz pewniej poruszają się po wilczackich lasach. Dochodzi do ataku psów. Ich pierwszą ofiarą padł Wroni Trans, jednak już wkrótce, do grona zgładzonych przez intruzów wojowników, dołącza także sam Błękitna Gwiazda, który został śmiertelnie postrzelony podczas patrolu, w którym towarzyszyła mu Płonąca Dusza i Gronostajowy Taniec. Po przekazaniu wieści klanowi, w obozie panuje chaos. Wojownikom nie pozostaje dużo możliwości. Zgodnie z tradycją, Wieczorna Mara przyjmuje pozycję liderki i zmienia imię na Wieczorną Gwiazdę. Podczas kolejnych prób ustalenia, jak duży problem stanowią panoszący się kłusownicy, giną jeszcze dwa koty - Koszmarny Omen i Zapomniany Pocałunek. Zapada werdykt ostateczny. Po tym, jak grupa wysłanników powróciła z Klanu Nocy, przekazując wieść, iż Srocza Gwiazda zgodziła się udzielić wilczakom pomocy, cały klan przenosi się do małego lasku niedaleko Kolorowej Łąki, który stanowić ma ich nowy obóz. Następne księżyce spędzają na przydzielonym im skrawku terenu, stale wysyłając patrole, mające sprawdzać sytuację na zajętych przez dwunożnych terenach. W międzyczasie umiera najstarsza członkini Klanu Wilka, a jednocześnie była liderka - Stokrotkowa Polana, która zgodnie ze swą prośbą odprowadzona została w okolice grobu jej córki, Szakalej Gwiazdy. W końcu, jeden z patroli wraca z radosną nowiną - wraz z nastaniem Pory Nagich Drzew, dwunożni wynieśli się, pozostawiający po sobie jedynie zniszczone, zwietrzałe obozowisko. Wieczorna Gwiazda zarządza powrót.

W Owocowym Lesie

Społeczność z bólem pożegnała Przebiśniega, który odszedł we śnie. Sytuacja nie wydawała się nadzwyczajna, dopóki rodzina zmarłego nie poszła go pochować. W trakcie kopania nagrobka zostali jednak odciągnięci hałasem z zewnątrz, a kiedy wrócili na miejsce… ciała ukochanego starszego już nie było! Po wszechobecnej panice i nieudanych poszukiwaniach kocura, Daglezjowa Igła zdecydowała się zabrać głos. Liderka ogłosiła, że wyznaczyła dwa patrole, jakie mają za zadanie odnaleźć siedlisko potwora, który dopuścił się kradzieży ciała nieboszczyka. Dowódcy patroli zostali odgórnie wyznaczeni, a reszta kotów zachęcana nagrodami do zgłoszenia się na ochotników członkostwa.
Patrole poszukiwacze cały czas trwają, a ich uczestnicy znajdują coraz to dziwniejsze ślady na swoim terenie…

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty



Znajdki w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Owocowym Lesie!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Rozpoczęła się kolejna edycja Eventu NPC! Aby wziąć udział, wystarczy zgłosić się pod postem z etykietą „Event”! | Zmiana pory roku już 24 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

16 lipca 2017

Od Malinowej Gwiazdy C.D Szkarłatnego Wichru, Gradowej Łapy

- Malinowa Gwiazdo?
Wojownik powoli zbliżył się do mnie. Na jego pysku widniał delikatny uśmiech, więc odwzajemniłam go, ale jednak szybko znikł z mojego pyszczka. W jego uśmiechu było coś dziwnego, czego nie umiałam przepuścić tak łatwo... jakoś nie zwracałam uwagi na to, że nie przylazł do obozu, ale teraz miałam już pewne podejrzenia. Tym bardziej po walce z tym całym samotnikiem.
- Oh, Szkarłatny Wichrze. - Mój ogon powoli uniósł się ku górze z widocznym zainteresowaniem. W końcu nie na co dzień wojownicy nie przychodzą na noc do obozu. Tym bardziej w tak ważnej dla klanu sytuacji. Powoli przeczesałam wzrokiem kocura od góry do dołu i na odwrót. Te wszystkie blizny nie wyglądały zbyt za ciekawie na kocurze, który szybko zdobyłby serce jednej z klanowiczek. Na przykład Pszczelego Miodu, oh! Jaka bym była dumna. - Najwyraźniej nie miałeś zamiaru pokazywać się w klanie z tymi... szramami, albo ten samotnik znowu cię zaatakował.
Pręgowany szybko pomachał przecząco głową i przeciągnął się. Na to zmrużyłam tylko oczy i wyczekująco zaczęłam wpatrywać się w wojownika. Nie miałam czasu tutaj sterczeć, a wolałam coś z nim przegadać i wypytać o ewentualne szczegóły.
- Nie, żadnego samotnika nie było. Za to z tym pierwszym, Malinowa Gwiazdo trafiłaś w sedno. Ja sobie wszedłem na pierwsze lepsze drzewo i zasnęłam. Za dobrze mi to nie zrobiło.
- No dobrze, teraz może jednak łaskawie idź do obozu i wybierz się na patrol z Zamgloną Ścieżką i Palącym Piorunem.
Odprowadziłam kocura wzrokiem i dopiero ruszyłam w swoją stronę gdy zniknął z mojego pola widzenia. Nie powiedział mi za dużo, ale miałam nadzieję, że jak wyślę go na patrol z kotami, do których na razie nie miałam podejrzeń, to może jakoś ochłonie. Przyśpieszyłam i zniżyłam nos ku ziemi chcąc na coś zapolować. Nic jednak nie wyczułam, więc zaczęłam iść dalej przed siebie, aż przed nosem mignął mi jakiś szary kształt i dokładnie w tym momencie poczułam wręcz rażący mój nos zapach. Mysz! Przyśpieszyłam i gdy byłam wystarczająco blisko skoczyłam na nią z pazurami, a ta zdążyła tylko pisnąć i już było po niej. Powoli zaczęłam kierować się z myszką trochę bardziej ku granicy z Klanem Burzy. Upolowałam jeszcze kilka myszy i jednego królika i akurat wtedy gdy go zakopywałam usłyszałam dziwne zamieszanie. Szybko do moich nozdrzy dotarł świeży zapach Klanu Nocy, wymieszany z Klanem Burzy. To nie wróży nic dobrego. Przyśpieszyłam i to co mnie zastało sprawiło, że mój ogon się nastroszył. Zamglona Ścieżka trzymała terminatora, najpewniej z Klanu Burzy za kark.
- Co to ma znaczyć?! - Z niezadowoleniem wtargnęłam między patrol, a wszystkie koty zaczęły się na mnie gapić.
- Ja wszystko wytłumaczę! On wtargnął na nasz teren i chciał nam wykradać zwierzynę i kraść ważne medykamenty!
To całe gadanie Zamglonej Ścieżki brzmiało jakby była kociakiem, który zaczyna skarżyć na swoje rodzeństwo.
- Czy to prawda? - Skierowałam wzrok na delikatnie trzęsącego się terminatora. Jego oczy wypełniał strach, a wąsy drgały nerwowo. Gdy mnie usłyszał przecząco machnął głową - A więc, jeżeli mówisz prawdę to nie, ale dlaczego w takim razie wtargnąłeś na nasze tereny?
Starałam się nadal mówić spokojnie.

<Grad? Reszta? Jeszcze niech go nie wypuszcza, dopóki Mali się nie upewni>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz