BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

07 lutego 2026

Od Klekoczącej Łapy CD. Mandarynkowej Gwiazdy

Na dźwięk głosu babki poczuł, że futerko na karku nieco mu się jeży. Wystarczyło, że Gąbczasta Perła nieco zmieniła względem niego nastawienie. Klekotek wiedział, że kotka wiedziała, że nie jest szczęśliwy, że bycie uczniem medyka męczy go fizycznie i psychicznie. Jedyne co jakkolwiek dawało mu spokój to fakt, że asystentka sama to zauważyła, że wyciągnęła wnioski z jego zachowania i nastawienia, i nie musiał jej tego powiedzieć osobiście prosto w pysk. Tego by nie dał rady zrobić. Dopóki te rzeczy istniały tylko w jego głowie, dopóki wizję życia, które stracił, które wciąż wydawało się jakkolwiek możliwe do odzyskania, migotały w jego wyobraźni... Dopóty nie miał zamiaru zawracać nikomu głowy.
Problem był jednak następujący... O ile Gąbka była kotką unikającą konfliktów, nielubującą się w tworzeniu napiętej atmosfery, wolącą pokój i harmonie, nawet jeśli była ona udawana, tak szanowana liderka już od maleńkości zmuszała go do używania słów, zwłaszcza wtedy, kiedy najbardziej tego nie chciał. Na samym początku, kiedy tylko poprosiła go o to, aby podszedł, miał nadzieję, że to może jakiś kolec w łapie, może lekkie odmrożenie, ale kiedy zadała swoje pytanie... poczuł, jak całe ciało staję się zimne, a serce przyśpieszyło.
— Czemu nie było cię na spotkaniu medyków? — Nie wydawała się zła, nie była ani smutna, ani widocznie rozczarowana. Czy pytanie wypływało jedynie z ciekawości? Może to była jego szansa? Tak wiele myśli huczało w głowie kocurka. Miał wrażenie, że legowisko babki wiruję, że wiatr dostał się do środka i huczy mu do ucha. Nie czuł, że wbija i chowa pazury, a ogon niespokojnie mu drży. — Klekocząca Łapo? Czekam na twoją odpowiedź.
Został przywrócony na ziemie. Przełknął ślinę. Musiał być ostrożny.
— J-ja... Nie czułem się za dobrze... — Kontynuował swoje kłamstwo. Nie był pewien czy medyczki przekazały tę informację przywódczyni, ale nie było nic mądrego w tworzeniu dwóch różnych powodów, dwóch scenariuszy. Mandarynkowa Gwiazda podniosła brew.
— Doprawdy? Wyglądasz mi już na całkowicie zdrowego. Futro przy nosie masz białe jak śnieg, podobnie przy oczach — zauważyła. Ton kocicy sprawiał, że Klekocząca Łapa czuł, jakby każde fałszerstwa, które próbował przepuścić przez gardło, paliły go płomieniami wstydu.
— Nie chciałem, aby któryś z medyków się zaraził... Nie wiem, w jakim są wieku, być może starsi od Różanej Woni... — próbował dalej.
— Myślę, że skoro piastują ową rangę, byliby w stanie sobie poradzić z przeziębieniem we wczesnym stadium.
— No tak... — mruknął, próbując coś jeszcze dodać. — J-ja... — zawahał się, ale nie miał już siły kłamać. Stres zjadał go od środka. — Ja nie czułem się na siłach... Nie tylko zdrowotnie... Nie pasowałbym, nie chciałem ich spotkać... Medyków, no i Klanu Gwiazdy... Je-jeszcze nie...

<Mandarynkooo?>

[426 słów]

[Przyznano 9%]
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)