Popiół sapnęła, kiedy mama wreszcie zdjęła z jej pleców Jaskółkę, która
kurczowo się ich uczepiła, licząc, iż w ten sposób sprowokuje siostrę do
zabawy. Nie zdawała sobie jednak sprawy, że bura kotka po prostu nie
umiała się bawić. Nie ważne jak bardzo by się starała, nie sprawiało jej
to przyjemności i samo skakanie dookoła siebie uważała za marnowanie
cennej dla wszystkich energii.
- Powinniście wszyscy trochę odpocząć, kocięta w waszym wieku potrzebują dużo snu - oznajmiła Liliowa Łodyga.
- Ale... - Jaskółka próbowała zaprotestować, ale umilkła pod karcącym
spojrzeniem matki. Orzełek także chciał coś wtrącić, ale widząc reakcję
białej kotki na protesty siostry, szybko porzucił swój pomysł i razem z
resztą rodzeństwa posłusznie udał się do legowiska. Po chwili dołączyła
do nich Liliowa Łodyga, sadowiąc się tak, by osłonić kocięta przed
ewentualnym wiatrem. Lipa najwyraźniej nie miał ochoty na sen, więc co
jakiś czas wstawał i zmieniał pozycję, aż w końcu znalazł tą idealną,
dając chwilę wytchnienia reszcie. Kiedy wydawało się już, że Popiół
wreszcie będzie mogła w spokoju się wyspać (ze względu na dość
energiczne rodzeństwo było to trudne), niebieski kocurek gwałtownie się
poderwał. Bura kotka z irytacją trzepnęła ogonem, jakby to miało
sprawić, że cały świat ucichnie i pozwoli jej na spokojny sen. Na ogół
była dość opanowaną osobą, ale w chwili, gdy od kilku wschodów słońca
prawie nie zmrużyła oka, zaczynała tracić cierpliwość. Liliowa Łodyga
westchnęła, po czym delikatnie odsunęła się od kociąt.
- Róbcie co chcecie.
Jaskółka i Lipa jak oparzeni zerwali się do pionu, po czym odbiegli
(taranując przy okazji matkę i pozostałe rodzeństwo), przepychając się
wzajemnie.
- Ej! Zaczekajcie na mnie! - krzyknął Orzełek, dołączając do brata i
siostry. Popiół z westchnięciem wstała i spojrzała na mamę, która mimo
widocznego zmęczenia ciągłymi piskami kociąt, ledwo powstrzymywała się
od śmiechu. Bura kotka mrucząc, otarła się o pysk karmicielki, zanim
dołączyła do reszty rodzeństwa. Co prawda nie włączyła się bezpośrednio
do zabawy, ale pełniła funkcję swego rodzaju sędziego, pilnując, żeby
żaden z nich nie oszukiwał. Śledziła wzrokiem ruchy kociaków, obserwując
jak zmienia się ich mimika w zależności od wyniku gry. Pokręciła głową,
nadal nie mogąc pojąć, co takiego jest w tym interesującego. Mimo
wszystko obserwowanie rodziny sprawiało jej przyjemność, czuła się z
nimi naprawdę związana, nawet, jeśli nie pokazywała tego zbyt często.
Spięła wszystkie mięśnie, gdy wyczuła zapach obcego kota. W jakiś sposób
pachniał znajomo, ale jednak zupełnie inaczej, niż rodzice i
rodzeństwo, którzy kojarzyli się jej z ciepłem i bezpieczeństwem.
Jaskółka stanęła w bezruchu, nerwowo machając ogonem, tak samo jak
Orzełek, który jednak cofnął się trochę w stronę karmicielki. Lipa,
podobnie jak Popiół siedział, nieruchomo wpatrując się w przybysza,
jakim okazała się średniej wielkości szara kotka. Złotooka z
zaciekawieniem spojrzała na Liliową Łodygę, obserwując jej reakcję na
gościa. Z zaciekawieniem przyglądała się, jak biała kocica mruczeniem
wita kotkę, ani trochę nie bojąc się jej osoby. Orzełek widząc
zachowanie swojej mamy, nieco się rozluźnił, podobnie zresztą jak
reszta. Jaskółka nawet odważyła się podejść, niepewnie wyglądając zza
pleców matki. Liliowa Łodyga zachęcająco kiwnęła ogonem, zapraszając
resztę kocią do zbliżenia się. Popiół nadal pozostawała nieco nieufna w
stosunku do obcej, ale możliwość poznania kogoś nowego ją trochę
zainteresowała. Jedynymi kotami jakie znała, byli jej rodzice i
momentami nieco nieznośne, aczkolwiek kochane - rodzeństwo. Być może w
swoim krókim życiu spotkała kogoś jeszcze, ale nie miała prawa tego
pamiętać. Dlatego odwiedziny kotki, zaskoczyły ją, tym bardziej, że jej
mama wydawała się z nią bardzo dobrze znać.
- To jest właśnie Milcząca Gwiazda, liderka naszego klanu, oraz moja
dobra przyjaciółka. Opowiadałam wam o niej niedawno - powiedziała kotka,
tym razem zwracając się do młodych. Popiół musiała przyznać, że
faktycznie mama im coś wspominała, ale nie zwróciła na to większej
uwagi. Jej błąd. Obecność liderki nieco ją onieśmielała, wydawała się
przy niej taka duża.
<Milcząca Gwiazdo?>
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?W Klanie Nocy
Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz