BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

10 czerwca 2014

PUSZCZYKOWY KRZYK

 

PUSZCZYKOWY KRZYK

Poprzednie imiona: Puszczyk > Puszczykowa Łapa

Wiek: 53 księżyce

Płeć: Kocur

Klan: Wilka

Ranga: Wojownik

Poziom medyczny: I - Zięba przekazała mu podstawową wiedzę

Charakter: Spokojny, rozważny, owiany nutką tajemniczości — tak najłatwiej opisać kota, jakim jest Puszczyk. Choć jeszcze młody, życie na ulicy nauczyło go, że gwałtowność do niczego dobrego nie prowadzi i do rzadkości należy widok burego mieszającego się w kłótnie czy bójki. Puszczyk zdecydowanie jest negocjatorem starającym się obiektywnie spojrzeć na obie ze stron konfliktu, by następnie znaleźć odpowiadający im kompromis.

Kocur nie lubi również przebywać w zbyt dużych grupach, lecz nie oznacza to, że nie zależy mu na uwadze innych. Gdy w grę wchodzą bliscy, postara się zrobić wszystko, by uzyskać od nich choćby minutę atencji, ponieważ najgorszym lękiem pozostaje dla niego samotność oraz brak akceptacji ze strony otoczenia. Nie wyobraża sobie scenariusza, w którym starzeje się bez ukochanego kota u swego boku albo zostaje odrzucony przez przyjaciół. Warto przy tym wspomnieć, że jest prawdziwym romantykiem, stawiającym zawsze na pierwszym miejscu miłość, w imię której zrobiłby właściwie wszystko. Przez niemałą dozę kochliwości, często zdarza mu się poczuć motylki w brzuchu, lecz nigdy jeszcze nie poznał smaku tego “prawdziwego” uczucia. Wierzy, że na każde stworzenie czeka wybrana przez gwiazdy persona, a czas i miejsce skrzyżowania ich dróg pozostają tajemnicą.

Jednakże wrażliwość, jaką został obdarzony od urodzenia, skutecznie utrudnia mu kontakt z innymi. Wszystkie bodźce z otoczenia typu krzywe spojrzenia, kąśliwe uwagi czy ciche westchnienia sprawiają, że dosłownie kurczy się w oczach. Często zdarza mu się pogrążyć w rozmyślaniach na temat tego, jakim ciężarem jest dla bliskich, co zapoczątkowało odejście od niego matki. Mimo to nie pozwala, by ktokolwiek zobaczył jego łzy, każdego dnia wymagając od siebie jeszcze więcej. Wyjątkiem jest Różana Słodycz, jego ukochana partnerka.

Zadanej krzywdy nigdy nie przebaczy, nieważne, czy dotyczyłaby ona jego czy kogoś innego. Jeśli uzna ją za okrutną i niesprawiedliwą, jej sprawca pozostanie brutalem w żółtych ślepiach na zawsze.


Wygląd: 

  • Ogólny opis - Puszczyk należy do grupy wysokich i dobrze zbudowanych kocurów. Pomimo niewielu księżyców na karku, już patrzy na większość swoich rówieśników z góry. Dzięki umięśnionym łapom odziedziczonym po ojcu, walka nie sprawia mu większej trudności. Na puchatej szyi ma swoje miejsce okrągły pyszczek z ciemnym, trójkątnym noskiem oraz złotymi ślepiami, w których czai się pokorna ostrożność. Porozumiewa się głębokim, nieco zachrypniętym głosem potrafiącym o dreszczyk emocji.

  • Kolor sierści - bury pręgowany cętkowanie

  • Długość sierści - długa

  • Kolor oczu - żółte

Rodzina:

  • Ojciec - Odyn - starszy, postawny kocur o płomiennej sierści. Puszczyk pamięta go jak przez mgłę, choć jeśli wierzyć opowieściom Zięby, był kimś na wzór przywódcy grupy włóczęg.

  • Matka - Zięba -stanowcza, aczkolwiek troskliwa matula. Niebieska opiekowała się synem na własną łapę, starając się jak najlepiej przygotować go na dorosłe życie.

  • Rodzeństwo - [Ze starszego miotu] Cętka i Wąż -siostra i brat; opuścili rodzinę na długo przed narodzinami burego, przez co nie wie nawet, jak wyglądali.

  • Partner - Różana Słodycz - kocha ją całym sercem

  • Potomstwo - brak

Mentor: Zięba -matka, która starała się wyszkolić go na porządnego kota; Śnieżny Puch (*)

Uczniowie: 

  • dawni - Raniuszkowy Dziób

  • obecny - ///

Historia: Puszczyk przyszedł na świat w starej dzielnicy niewielkiego miasteczka, jako owoc miłości Odyna oraz Zięby. Jego ojciec cieszył się sporym respektem i szacunkiem wśród miejscowych samotników, przez co maluchowi nie brakowało pożywienia czy uwagi innych. Sprawy nieco pokrzyżowały się, gdy niespodziewanie na uliczkę wjechał wielki potwór pełen dziwnie pachnących dwunogów, którzy zabrali ze sobą prawie wszystkie koty, wliczając w to rudego ojca kocurka. Przerażona Zięba uciekła wraz z synem w stronę pobliskiego lasu, gdzie przez kilka księżyców usiłowała nauczyć go technik przetrwania, jednak z powodu rozpaczy po zniknięciu partnera, nie przynosiło to oczekiwanych rezultatów. Dlatego gdy kocica dowiedziała się o zamieszkujących las klanach, poleciła synowi dołączenie do jednego z nich, pozostawiając młodego Puszczyka samego w głębi lasu.

Punkty umiejętności:

  • siła - 38

  • szybkość - 22

  • zwinność - 24

  • skok - 16

Upomnienia: Postać NPC

Opiekun: - (Autor: raniuszkowa@gmail.com)


* * *
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)