BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

29 czerwca 2014

Koniczyna

Autor grafiki: _iglak
OGÓLNE
KONICZYNA
*Poprzednie imiona: Koniczynek > Koniczynowa Łapa > Zapomniana Koniczyna
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Wilka > Samotnik > Owocowy Las
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor: suzyy_0311
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Koniczyna wyróżnia się wśród Owocniaków eteryczną esencją światła, z jakiej prawo miał się zrodzić. Były Wilczak na dobre wyzbył się wilczych, ponurych kryteriów futer, które kiedyś go gnębiły w przeszłości. To przystojny, niebieskobiały chudzielec z lisimi oczami o pozytywnym nachyleniu. Większość czasu przywdziewa złośliwy uśmieszek w kręgu bliskich, a jego długie, śliskie futro zdobią różnego rodzaju koniczyny i dziwne szramy na zadzie, zapewne wykonane przez lotnego drapieżnika. Budowa orientalna to jedna z cech rozpoznawalnych Koniczynę. Zaraz po tym idzie wiecznie wystający kieł. Jasne zielone oczy są obdarzone białymi rzęsami. Ciało kocura jest pokryte niby wiecznym śniegiem i niebieskimi łatami z dymnymi oznaczeniami. 
Cechy szczególne - Budowa orientalna, czterolistne koniczyny zaplątane w futro, białe rzęsy, wystający kieł
Kolor sierści - Niebieska dymna bicolor
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Któż to Zapomniana Koniczyna, Koniczynek czy nawet Koniczynowa Łapa? Koniczyna ich nie zna. Odciął się od swych mrocznych korzeni na rzecz poznania piękna i jasności; czegoś, co w życiu w Wilczackich lasach trudno było zażyć. Wchodząc w szeregi Owocniaków, przybrał nową rolę do odegrania. Oddychał teraz innym, świeżym powietrzem. Uciekł przed problemami. Szczęściarz czy może ukryty pustelnik, który szuka obecnie odkupienia w innym świecie? Koniczyna stara się myśleć pozytywnie, niesnaski zostawiając jako resztki dla wygłodniałych sępów. Również unika ostatnimi czasy wszelakich kłótni, pragnąc tylko harmonii. To czyni go kotem, który woli nic nie mówić niż skonfrontować drugą osobę. Preferuje ucieczkę zamiast walki.
Kocur bardzo dużo myśli o tym "A co, gdyby…”, zagłębiając się w swoje filozofie to do takiego stopnia, że może spędzić cały dzień, zastanawiając się nad dalszym losem jakiegoś listka, gdyby Ryś go nie zdeptała z uśmieszkiem psychopatki. Albo myśląc nad znaczeniem sytuacji przy porannym jedzeniu z Śnieniem. Bardzo lubi wymyślać historyjki o kotach, zwierzętach lub roślinach. Jest profesjonalistą w kłamaniu i o dziwo jego wywody bardzo się kleją do siebie, gdyż słowa to mocna strona Koniczyny. Jest również bardzo kreatywny. Zawsze znajdzie sposób, który albo będzie szalony, albo będzie zbyt skomplikowany dla reszty. Mimo to Owocniak zawsze znajdzie sposób, aby komuś zaimponować swoim szaleństwem lub niezwykłą nieśmiałością, jeśli chodzi o interakcje z nieznajomymi. Pomimo wieku wciąż nie przywykł do wielkiego grona wrzeszczących znajomych.
Stara się za wszelką cenę nie rozmawiać o swoich lub czyiś emocjach. Zbywa je, jak to ma w zwyczaju. Nie umie sobie radzić ze stresem; używa jedynej znanej taktyki zwanej — “z czasem przejdzie”.

MORALNOŚĆ

Koniczyna zapomniał już, czym był Klan Gwiazdy. Zdziczał, jeżeli tak byłoby to najłatwiej określić. I choć nie chciałby się przyznać, mordercze pożądania wciąż się w nim kryją. Przeraża go doprowadzenie siebie do tego samego stanu, co przy morderstwie Plamistej Łapy. Dlatego stara się stłumić swoje krwiożercze instynkty, uciekając od tych myśli poprzez inne czynności. 

CIEKAWOSTKI

1. Na piersi ma plamkę w kształcie prawdziwego serca.
2. Wyrzucił swoje wszystkie czterolistne koniczyny, sądząc, że od zawsze przynosiły mu tylko pecha.
3. Posiadał w dzieciństwie swojego drogiego przyjaciela, który był biedronką i nazywał się Biedronek. Tak naprawdę była to samica, ale Koniczynek o tym nie wiedział. Zresztą, komu by się chciało to sprawdzać? Wolał mieć przyjaciela niż jakąś przyjaciółkę! Niestety, od razu podczas pierwszego treningu Biedronek został zmiażdżony specjalnie przez Krucze Pióro. Od tamtego momentu Koniczyn zaczął nienawidzić swojego mentora i często zastanawiał się nad zemstą… której niestety nie udało mu się zrealizować, zamiast tego zyskał szacunek z… innych przyczyn.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony: Często się waha podczas działań (jeżeli nie jest zmotywowany lub zdesperowany), nie chce ranić kocich przeciwników pazurami czy kłami, nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału przy wielu okazjach.
Mocne strony: Cierpliwy, bystry, łatwo i szybko uczy się oraz potrafi wykorzystać wiedzę strategicznie.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kijankowe Moczary (Nie zna swojego ojca.)
Matka - Podstępna Kłamczucha (Nie wie, co się obecnie dzieje z jego matką. Czuje wyrzuty sumienia, że ją tam zostawił. Może powinien wrócić…)
Rodzeństwo - Niezapominajkowa Nadzieja (Negatywna relacja; gdyby miał szansę, kocur naprawdę by wydłubał jej oczy, byleby więcej nie mogła ujrzeć tego świata… żywa bądź martwa. Nienawidzi ją za to, że porzuciła własną rodzinę).
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Śnienie (Jego brat, jego przyjaciel, jego wszystko. Koniczyn wciąż mówi do niego po oficjalnym, wojowniczym imieniu. Za młodu Sen był jego zauroczeniem, ale z wiekiem ta nieodwzajemniona miłość zdawała się przeradzać w silną więź z kocurem. Obecnie rzadko kiedy są rozdzieleni, zwłaszcza odkąd Koniczyn zaczął szkolić się na wojownika.)
Plamista Łapa [*] (Zamordował ją zanim ta zdołała wyznać całą prawdę Klanowi Wilka, przez kogo partner Zalotnej Krasopani został “zamordowany”.)
Poinsencja (Ukryte zauroczenie, o którym jeszcze nikt nie wie… a może po prostu Koniczyn jakimś cudem unika plotek o swojej relacji z orientalką, która pewnie nie jest świadoma jego istnienia?)

SZKOLENIE

Mentor - Krucze Pióro (Nemesis Koniczyna - część kocura go podziwiała, druga część natomiast obawiała. Koniec końców doszedł do wniosku, iż Krucze Pióro chciał dla niego… dobrze?), Kropla (Dobrze się dogadywali, gdy był uczniem stróża. Po zmienieniu ścieżki ich relacja nie uległa zmianie.), Całunka (Nowa mentorka. Koniczyn zmienił swoją ścieżkę przez pewien… wstydliwy powód. A mianowicie - zaimponować drugiej orientalce w Owocowym Lesie, w której zauroczył się od pierwszego wejrzenia.)
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Koniczynek urodził się wraz z siostrą Niezapominajką w miocie Lodowej Sałaty i Kijankowych Moczarów (Klan Nocy) w Klanie Wilka 29.07.2025 za panowania Nikłej Gwiazdy. Kiedy został uczniem, jego siostra zaginęła i nie została odnaleziona. Jego mentorem został Krucze Pióro. Na swoim pierwszym zgromadzeniu dowiedział się, iż Niezapominajka trafiła do Klanu Nocy i nie chciała wracać do Wilczaków. Koniczynowa Łapa zdesperowany próbował ją namówić, ale ta była zbyt uparta. Podczas niespodziewanej ucieczki przed szponami wielkiego ptaka, schować się mu pomogła nowa znajoma, która poprosiła go o przyprowadzenie pewnego wojownika do niej. Gdyby tylko wiedział, iż ten czyn miał wielkie konsekwencje w niedalekiej przyszłości; wojownik został przez nią zabity. Skończył trening na wojownika w wieku dziewiętnastu księżyców i zyskał imię Zapomniana Koniczyna, które znienawidził od razu. Sądził, że Nikła Gwiazda szydził z niego.
Kilkanaście księżyców potem wraz ze zgraną grupą Wilczaków uciekł z terenów Klanu Wilka, aby osiedlić się gdzie indziej. Podczas drogi złamał łapę. Po osiedleniu się zaczęło się istne szaleństwo. Koty padały jak muchy i traciły resztki rozumu. Ostatni Wilczacy na tej ziemi to byli: Ryś, Kosaciec, Sen, Poziomek… oraz on.
Ten drugi z kolei pewnego dnia w samą porę uciekł w las zwiedzić coś, zanim cała armia Owocowego Lasu weszła do ich “obozu”. To Zapomniana Koniczyna zadecydował o losie pozostałych — zostali początkowo więźniami, ale z czasem zyskali zaufanie reszty i dostali mentorów.
I tak rozpoczęła się era Koniczyny.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)