BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

08 marca 2020

Od Tańczącej Łapy

Chmury przez noc zbierały się na niebie, by rano na tereny klanów mógł lunąć zimny deszcz, co niekoniecznie podobało się klanowym kotom. Kocur spał spokojnie w swoim legowisku, wtulony w miękkie rude futro brata, gdy na jego bury nos spadła pojedyncza, chłodna kropla wody, na co kocur wzdrygnął się lekko. Gdy jego nos kolejny raz stał się mokry, zmarszczył brwi. Czyżby aż tak wiało, że deszcz się dostawał przez wejście aż do jego legowiska? Tańcząca Łapa potrząsnął głową i strzepną ogonem, coraz bardziej się wybudzając ze snu. Orzechowe Futro pewnie niedługo wywlecze go na trening, a teraz miał jeszcze chwilkę czasu dla siebie. Może poszedłby odwiedzić Jeżyka? Nie, pewnie i tak będzie musiał wpaść do medyków po treningu. Po dłuższych rozterkach w końcu uznał, że uda się do kociarni. Nie miał ostatnio szansy bardziej poznać kociąt Czaplej Gwiazdy. A szkoda! Już dawno miał się specjalnie do nich wybrać, bo nareszcie umieją coś więcej niż się czołgać i ssać mleko Pylistego Świtu. Nawiasem mówiąc, to musi być dziwne doświadczenie tak mieć przyczepionego kociaka do siebie, nie? Będzie musiał porozmawiać o tym z Pyłkiem lub Pląsem. Kocur wstał w końcu ostrożnie, próbując nie zbudzić brata i poszedł do kociarni. Gdy tylko wszedł do środka, jak zwykle uderzył go słodki zapach mleka. W żłobku było dużo, bardzo DUŻO tych małych szkrabów. Za każdym razem ich ilość go delikatnie przytłaczała. Jakim cudem w tak krótkim czasie pojawiło się tyle maluchów? Melodyjka, Krówka, Storczyk, Cierń, Cętka, Burza, Słonik, Bluszczyk, Mniszek i Orlik - cała gromada, prawda? Dzieci Kwitnącej Polany miały już 5 księżyców, maluchy Pylistego Świtu prawie 3, a Koniczynki... no, tego niestety Taniec nie wiedział. Tańcząca Łapa powoli przemieścił się w pobliże Pylistego Świtu, uważając, by po drodze nie nadepnąć na żadnego brzdąca. Ostrożnie usadowił się blisko czarno-białej karmicielki i na powitanie otarł się delikatnie o jej policzek.
— Jejku, są już takie duże! — zamruczał, obserwując jak pocieszne kluski Czaplej Gwiazdy powoli do niego podpełzają. Słysząc wydawane przez nie dźwięki przypomniało mu się własne dzieciństwo - beztroskie, leniwie dni u boku Pląsającej Łapy, zabawy i harce z rodzeństwem... a teraz żyje w sumie jedynie treningiem i czasem spędzonym z rodziną i znajomymi. Nie żeby mu to przeszkadzało, ale jednak. Małego Burzę, Ciernia i Cętkę jeszcze tyle czeka w życiu! Zielonooki uczeń wzruszył się delikatnie przeżywanym momentem, co skutkowało zeszkleniem się ślepi. 
— Wszystko dobrze? — zapytała kotka, widząc próbującego powstrzymać łezki Tańca. 
— M-mhm. — odparł krótko bury, podciągając nosem. — Tylko... one są jeszcze takie malutkie i tyle je czeka w życiu. T-to takie niesamowite i wzru-wruszające... — wypluł w końcu syn Pląsu. Pyłek uśmiechnęła się na słowa młodego, mrucząc cicho. 
— To prawda. Codziennie się zastanawiam, co z nich wyrośnie.... — karmicielka obdarzyła czułym spojrzeniem każde z swoich dzieci.
— Na pewno dzielni i wspaniali wojownicy. — wymruczał Tańcząca Łapa. Kocur poczuł, jak na jego łapy powoli wgramala się jeden z maluchów. 
— Czeeeść. — miauknął radośnie bury, zniżając głowę by przyjrzeć się bliżej klusce. 

< Któreś z kociaków Pyłka? >
Posted by
.

1 komentarz:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)