Od Malinowej Gwiazdy C.D Wspomnianej Łapy (WW)

Siedziałam jak zwykle w żłóbku liżąc moje dzieci. Już ostatni dzień miałam je pielęgnować i troszczyć się o nie jako królowa, gdyż miały zostać uczniami. Były wyrośnięte i często wychodziły z kociarni, żeby na własną łapkę poznawać świat. Dobrze, że nie wyszły z obozu jak niegdyś moi bracia Jastrząbek i Smołek, a także moja siostra Perełka. To dopiero byli dzikusy! Ta trójka ciągle wywracała żłóbek do góry nogami, który swoją drogą znajdował się wtedy w norze, więc łatwo było go zawalić. Dosłownie i w przenośni. Niedaleko jeden z dzieci Srebrnej gawędziło ze Świetlikiem. Uśmiechnęłam się delikatnie, ale mój radosny nastrój szybko zniknął, kiedy zobaczyłam zmartwioną Wspomnianą Łapę idącą bezpośrednio w moją stronę. Nawet nie przywitała się ze Srebrnym Pyskiem, co z pewnością znaczyło coś złego. Albo miała coś na sumieniu, albo coś złego się wydarzyło. Nie sądziłam bowiem, żeby przyszła gadać o głupotach, co było bardzo... Nie w jej stylu.
-Witaj, Wspomniana Łapo - Popatrzyłam w jej oczy, jakby próbując odczytać o czym takim przyszła wojowniczka rozmyśla. Zobaczyłam jednak tylko spojrzenie bez wyrazu.
Stałyśmy tak patrząc sobie w oczy. Ja bardziej ze zdziwieniem i zmartwieniem, a ona strachem oraz smutkiem. Najpierw biała kotka wzięła oddech, a po chwili ledwo dosłyszalnie wyjąkała jakieś słowa.
- W-witaj M-malinowa G-gwiazdo-o... Z-zastanawiałam się... B-bo c-czy t-ty na p-pewno n-nie popełniłaś b-b-błędu mianując mnie-e n-na u-ucznia? J-ja... Jestem bezużyteczna...
-Jak to jesteś bezużyteczna, przecież dobrze polujesz, przynosisz jedzenie na stertę...
-Ale jestem cała za-zabliźniona przez tego... Tego... Tego zająca. Moje oko... N-nigdy nie będę taka jak inni...
-Oczywiście, że nie będziesz taka sama jak inni!... - Oburzyłam się. Córka Wilczej Róży chyba za mało jeszcze wiedziała o świecie. Przecież żaden szylkretowy kot nie miał nigdy takich samych plamek. Nikt też nigdy nie posiadał tego samego głosu. Nawet bliźniacy różnią się pod wieloma względami - takimi jak charakter.
-Wła-wła-właśnie...
-...Będziesz tak wyjątkowa jak wszyscy - dokończyłam. - A teraz zmykaj nadal polować na te niezdarne myszy
Uczennica posłusznie odwróciła są i wyszła ze żłobka, tym razem jednak kiwnęła głową w stronę byłej terminatorki jej matki. Nie wiem czy to dlatego, że kilka zdań wymienionych ze mną ją pocieszyło czy raczej przez to, że zdawała sobie sprawę z tego, że na nią patrzę. Obojętnie co to było, jej zachowanie podniosło mnie na duchu. Chociaż troszeczkę ją pocieszyłam. Po chwili podniosłam się i popchnęłam moje dzieci, które ruszyły niepewnie obok mnie. Świetlik zaciekawiona do nas dołączyła. Kiedy tylko wystawiłam nos poza kociarnię, posłałam krótkie spojrzenie Płomiennej Prędzie, siedzącego przy wejściu do obozu i obserwującego wszystko. To spojrzenie mówiło więcej niż krótkie słowo pilnuj ich. Oddaliłam się szybko i wskoczyłam na przewalony pień, miaucząc głośno. Po chwili klan zebrał się przede mną.
-Wspomniana Łapo, twierdziłaś, że nie nadajesz się na wojowniczkę. Widzę jednak w tobie duży potencjał, tak samo jak w Świadomiej Łapie. Chcę więc na mocy nadanej mi przez Gwiezdny Klan mianować was wojowniczkami. Ja, Malinowa Gwiazda, Przywódczyni Klanu Nocy, - bo przecież nigdy nie dość przedstawiania się - wołam do naszych Przodków, by spojrzeli w dół na te terminatorki. Ciężko trenowały, by pojąć prawa Waszego szlachetnego kodu, a teraz nagrodzę go imieniem Wojownika. Wspomniana Łapo, Świadoma Łapo, czy przysięgacie przestrzegać kodeksu wojownika i lojalnie bronić klanu?
-T-tak
-A więc od dziś będziecie nazywać się Wyblakłe Wspomnienie i Świadoma Noc. Klan Gwiazdy docenia twoją wytrwałość i odwagę, a my witamy cię jako pełnoprawną wojowniczkę.
Poczekałam aż wszyscy skończą wykrzykiwać imię nowo mianowanej, aż zaczęłam mówić dalej:
-Pszczółko, Biedronko, Oso, Świetliku, Potoku, Strumyku, wystąpcie. - Powiedziałam głośno, uciszając tym samym tłum, a zarazem prawie łamiąc sobie język tymi wszystkimi imionami kociaków. Dużo ich było, oj dużo.
-Mianując nowych terminatorów pokazujemy, że Klan Nocy pozostanie silny. Pszczółko, od tej chwili aż do zostania wojowniczką będziesz nosić miano Pszczelej Łapy, a twoją mentorką zostanie Czarne Piórko. Mam nadzieję, że przekażesz swoją wiedzę i wielką odwagę nowej uczennicy. Za to ty Biedronko, będziesz nazywała się Biedronia Łapa, a twoim treningiem zajmie się Wieczorny Blask, który przekaże ci z pewnością swoją lojalność i mądrość. Oso, ty będziesz nazywany Osia Łapa, twoim treningiem zajmie się Płomienna Pręga. Jest dzielnym i szczerym wojownikiem, który nauczy cię wszystkiego co potrzebne. Świetliku, ty zostaniesz Świetlikową Łapą i jak całe twoje rodzeństwo dostaniesz mistrza. Zostanie nim Srebrny Pysk. Uczyła już dużo uczniów, którzy zostali świetnymi wojownikami, tobie też przekaże całą swoją wiedzę. I jeszcze, Potoku, Strumyku, od dzisiaj będziecie znani jako Przejrzysta Łapa i Porywista Łapa, a waszymi mentorami zostaną ja i Wyblakłe Wspomnienie. 
Uśmiechnęłam się i zeskoczyłam z przewalonego pnia, żeby dotknąć nosem Przejrzystej Łapy. Po chwili poczułam jego wilgotny nosek. Jednak to jeszcze nie koniec. Cofnęłam się o krok w tł po wykonaniu tego, co sama kiedyś zrobiłam jako Malinowa Łapa. Po kilku biciach serca ponownie wskoczyłam na pień.
-Ale mam też gorszą wiadomość. Klan Burzy nachodził nasze tereny - sama spotkałam ich terminatorkę polującą tutaj, ale zdarzało się, że o wiele za daleko od granicy dało się wyczuć ich wojowników. Ogłaszam więc, że jutro o szczytowaniu księżyca wybierzemy się prosto do obozu Burzowiczów. W patrolu, który zaatakuje na pierwszej linii frontu będzie Wyblakłe Wspomnienie, Ciepła Łapa, Płomienna Pręga i Wieczorny Blask, a także Przejrzysta Łapa, który w razie niepowodzenia z naszej strony wróci do obozu, a wtedy wyślemy Srebrny Pysk, Czarne Piórko i Palącego Pioruna. Koniec zebrania.

<Klanie Nocy? Hihihi>